V.I.S.S.E.N. ***

DOCUMENTAIRE

Regie Pieter-Rim de Kroon.

In 10 zalen

Veel mannen vissen hun hele leven zonder te weten dat het niet de vis is waarnaar ze op zoek zijn. Met dit citaat van de Amerikaanse schrijver Henry David Thoreau begint de aardige tv-documentaire V.I.S.S.E.N., die na zijn première van afgelopen mei bij de AVRO nu aan een bioscoopronde begint.

De broers Pieter-Rim (regie) en Maarten (scenario) de Kroon, eerder verantwoordelijk voor Gouden Kalf-winnaar Hollands Licht, maakten zodoende talloze miniportretjes van Nederlandse vissers.

Waar de vissers naar op zoek zijn? Tja. Het onbekende, zegt de een. Het draait om jagen en verbondenheid met de natuur, zegt de ander.

'Ik weet niet wat het is', aldus een puberjongen op karperjacht. 'Ik ben gewoon helemaal verkarperd.'

Mooi zijn de beelden uit een speciaalzaak voor vissers, door de eigenaar omschreven als 'de snoepwinkel van de hengelsport', waarin het belang van een specifieke kleur draad en dat ene type dobber(of molen, haakje) wordt uitgelegd.

De gebroeders De Kroon laten de vissers heus in hun waarde - het verplichte dierenleedhoofdstukje komt zelfs opvallend laat voorbij, maar na afloop bekruipt je toch vooral het gevoel dat je anderhalf uur naar een nogal malle vorm van vrijetijdsbesteding hebt gekeken.

Ill Manors ***

Misdaaddrama

Regie Ben Drew.

Met Riz Ahmed, Ed Skrein, Natalie Press.

In 5 zalen

Een goede timing kan Ben Drew niet ontzegd worden. Zijn speelfilmdebuut Ill Manors was net af toen in de zomer van 2011 de rellen in Londen losbarstten. In Engeland werd de film onthaald als een belangrijk sociaal commentaar: Drew liet zien waar die rellen hun oorsprong vonden.

Niet dat Ill Manors de eerste Britse film is over de problemen in de achterstandswijken. Drew, ook bekend als de rapper/singer-songwriter Plan B, was eerder al als acteur te zien in Harry Brown (2009) enin Adulthood (2008), duidelijk voorlopers van zijn regiedebuut. Net als die films wordt Ill Manors bevolkt door treurige hoertjes, harteloze dealers, overvallers en moordenaars. De hel op aarde, dat is Oost-Londen.

Talent en lef heeft Drew zeker. Ill Manors heeft vaart en weet, ondersteund door de sterke soundtrack, de verschillende verhaallijnen knap door elkaar te vlechten.

Maar de boodschap zou beter overkomen als de film niet zo veel clichés op elkaar stapelde. Iedere prostituee heeft een hart van goud, iedere dealer groeide op zonder ouders. Gangsterfilms lijken een grotere inspiratiebron dan het leven op straat.

Met een betere dosering had Ill Manors een stevige aanklacht kunnen worden; nu oogt het vooral als stoerdoenerij.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden