U

Pensioen

Peter de Waard schrijft doodleuk dat mensen van boven de 80 jaar in veel gevallen minder geld nodig hebben (De kwestie, 13 september). En hij stelt voor om die mensen dan dus ook maar 25 procent minder pensioen uit te keren (we praten maar niet over zijn plannen voor mensen die de 90 weten te halen). Ik ben zo vrij om dit onzin te vinden. En wel om twee redenen.


1. Mensen van boven de 80 gaan mogelijk minder geld uitgeven aan peperdure vakanties of allerlei luxe zaken. Dat zou kunnen. Maar in deze leeftijdscategorie zouden de zorgkosten weleens kunnen toenemen. Dus een goed pensioen blijft voor deze mensen harde noodzaak, want de zorg gaat ons allemaal in toenemende mate geld kosten.


2. Ik wil tegen die tijd wel graag zelf kunnen uitmaken wat er met mijn geld gedaan wordt. Als ik er 25 procent op achteruitga, geeft mij dat het gevoel dat ik op die manier alsnog achter de geraniums getrapt word. En daar pas ik voor.


Het is dus niet te hopen voor mensen op leeftijd dat u de komende jaren in dit land iets te vertellen krijgt, want dan staat het er slecht met ons voor. Wel wens ik u toe dat u zelf minimaal de 90 jaren volmaakt, met misschien hier en daar wat noodzakelijke zorg, maar verder in redelijke welstand.


J. Vos, Den Haag


Pensioen (2)

Heeft Peter de Waard weleens bedacht dat de ouderen van nu ook in veel gevallen veertig jaar of meer vroeg op moesten om naar hun werk te gaan?


Heeft hij bedacht dat eind jaren zeventig, begin jaren tachtig de huizenprijzen hoog waren, om nog maar te zwijgen van de hypotheekrentes (tot 13 procent)? Dat ook toen jongeren kleine kinderen hadden en velen hun baan verloren? Ik heb nog een creatief ideetje.


Geef iedere 80-jarige verplicht een gifpil. Dat scheelt pas echt in de kosten.


Tegen de tijd dat Peter de Waard zelf die leeftijd bereikt, passen we, uit kostenoverwegingen, de maximale leeftijd niet naar boven bij vanwege de gestegen levensverwachting.


Janny Penning, Enschede


Atlantikwall

In reactie op de reportage over dijkverzwaring (Ten eerste, 13 september) het volgende. Toen het Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier een nieuw hoofdkantoor in Heerhugowaard betrok, kondigde het met luid trompetgeschal aan dat het pand elke vloedgolf uit de Noordzee en de Zuiderzee zou weerstaan.


Met andere woorden, als West-Friesland onder water zou lopen en de inwoners zouden verzuipen, bleef er tenminste één bastion tegen het wassende water overeind. Dat was de eerste communicatiefout van dit overheidsorgaan.


Een paar jaar later heeft het hoogheemraadschap het over 'wettelijke normen waaraan dijken moeten voldoen'. Vervolgens kwakt het duizenden kuubs zand en klei op de kop van de dijk, waardoor mensen overdag het licht moeten aandoen omdat ze anders geen hand voor ogen kunnen zien.


Als kleine handreiking tegen het ongemak is het hoogheemraadschap scheutig: het deelt paaschocolaatjes en kerstpakketjes uit. Dat is communicatiefout nummer twee.


Helemaal zuur wordt het als het hoogheemraadschap laat weten dat het bij komende dijkverhogingsprojecten 'eerder met de betrokkenen in gesprek zal gaan' en 'het beter zal proberen uit te leggen'. Toen dacht heel West-Friesland 'nou breekt moîn klomp'.


Overheden die aan het werk willen in de publiek-private ruimte moeten begrijpen dat ze mensen serieus moeten nemen. Dat betekent drie dingen: mensen zo vroeg mogelijk informeren over plannen, hen betrekken bij planning en uitvoering, en, ten slotte, mensen in alle fasen van het proces daadwerkelijk invloed geven.


Dus niet pro forma, maar pro rata. Mensen winnen voor je zaak - dat is uiteindelijk de sleutel tot succes bij overheidscommunicatie.


Dat staat als een 'doîk' boven water.


Eric Baars, Haarlem


Aanslagen

Asha ten Broeke stelt in haar column (O&D, 13 september) in mijn ogen terecht dat we niet alle moslims ter wereld mogen aankijken op passages uit de Koran, zoals we ook niet alle strenge christenen op passages uit de Bijbel mogen aankijken. Tot dusver is dit een heldere analyse waar ik het roerend mee eens ben. De Bijbel is inderdaad evenmin als de Koran 'gezellig' zoals Ten Broeke het mooi verwoordt.


Maar er zijn de laatste jaren volgens mij aanzienlijk minder aanslagen gepleegd uit de naam van het christendom dan uit naam van de islam. Kortom, beide boeken zijn een dubieuze leidraad voor de invulling van een bestaan, maar die van de Koran wordt naar mijn idee nog wat vaker en door meer personen op grove en opdringerige wijze in de praktijk gebracht. Dit moet je erbij betrekken als je deze religies wilt vergelijken. Ten Broeke bagatelliseert de verschillen tussen deze religies echter door puur en alleen passages uit beide millennia-oude boeken te vergelijken en laat hiermee een steek vallen in haar argumentatie.


Pjotr Postma, Utrecht


Werkloos

Blijven de werkloze jonge mannen in Alameda (Buitenland, 12 september) op het bankje voor het gemeentehuis zitten, of kijken ze om zich heen in hun eigen stad en gaan ze aan de slag. Gewoon, omdat er werk is wat gedaan moet worden. Als het 'goed voelt om werk te hebben', waarom blijven zij dan liever zitten dan de weg te gaan repareren? Werken om te leven, is het toch? Werken we nu alleen nog maar als we er geld voor krijgen?


Will van Houten, Huijbergen


Column

Je kan zeggen van Marcel van Dam wat je wil; in zijn 1001-ste column vertelt hij geen sprookjes, rekenen kan hij nog wel!


Martin Pronk, Voorschoten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden