U

Overlast (1)

De geluidshinder rond de spoorwegen (Voorpagina, 22 juni) kun je sterk verminderen door ze in de bebouwde kom te ombouwen met gelamineerd glazen zonnepanelen. Dan heb je ook gelijk geen bevrorenwisselpoblemen meer in de steden. Wel de kieren tussen de panelen goed geluiddicht zetten.


Sjoerd Nienhuys, Hilversum


Overlast (2)

Op de foto bij de reportage over geluidshinder van treinen (Binnenland, 22 juni) staat Bornenaar Hennie Nijhuis in zijn tuin langs de spoorlijn. Ik vraag me af waarvan zijn buren meer last hebben, van die trein áchter het geluidsscherm of van zijn motormaaier ervóór.


Aris Schellinkhout, Delft


Sywerts idee

Sywert van Lienden van de G500 heeft de oplossing: de politiek denkt na over doelen die gehaald moeten worden, de overige Nederlanders denken na over hoe dat doel bereikt moet worden. Het beste idee wint (O&D, 22 juni). Wie moet beoordelen welk idee het beste is, laat hij in het midden, terwijl me dat toch cruciaal lijkt.


Verder ziet hij over het hoofd - dat heeft vermoedelijk met zijn leeftijd te maken - dat doelen en manieren om doelen te bereiken niet door verschillende partijen kunnen worden ingevuld.


Iemand die een doel heeft, zal ook over de weg naar dat doel willen meebeslissen, en iemand die moet bedenken hoe een doel moet worden bereikt maar niet mag meedenken over dat doel zelf, raakt gefrustreerd of ziet onderweg toch minstens dat het doel soms bijstelling nodig heeft. Een cursus methodisch werken had hem dat kunnen leren.


Leuk idee weer hoor, Sywert, maar het zal niets worden.


Leon Palmen, Rotterdam


Anarchisten

Op de voorpagina van de Volkskrant van 20 juni wordt de bersiap-tijd gekenmerkt als een periode 'waarin Indonesische anarchisten duizenden doden maakten'. Er waren in die tijd in Indonesië nauwelijks anarchisten, dat wil zeggen: mensen die de staat als deel van het probleem, niet van de oplossing zien.


Het geweld van Indonesische kant werd juist gepleegd door mensen die een onafhankelijke Indonesische staat nastreefden, die alle functies van Nederlandse staat moest overnemen.


Het is niet juist 'anarchistisch' als synoniem voor 'moorddadig' te gebruiken. De Occupy-beweging, om een voorbeeld te noemen, is in veel opzichten als anarchistisch aan te merken. Net als, wat langer geleden, de provo's. Op een enkele uitzondering na is geweld door anarchisten steeds defensief geweest, zoals tijdens de Spaanse burgeroorlog. En van alle politieke stromingen heeft het anarchisme zonder twijfel het kleinste aantal doden gemaakt.


Harm van der Gaag Amerongen


Wietpas

In de discussie over de invoering van de wietpas is mij tot nu toe ontgaan dat de toenmalige bestrijders van de steppingstone-theorie - van softdrugs naar harddrugs - van hun geloof zijn afgevallen, zoals Evert van Ginkel veronderstelt (O&D, 20 juni). De steppingstone-theorie gaat over gebruik, Van Ginkel heeft het over handel. De bewezen positieve scheiding tussen de verkoop van cannabis en andere drugs zal door de invoering van de wietpas weer goeddeels teniet worden gedaan.


Cleem Doedens, Enkhuizen


Nut

Economie, zo leerde men mij op de middelbare school, is de wetenschap van het nut. Econoom Ewoud Jansen beweert dat te veel Nederlanders zich bezighouden met nutteloos werk (O&D, 28 juni). Hij verzuimt echter te melden wie zou moeten bepalen wat nuttig is. Veel mensen vinden het werk van anderen tamelijk zinloos. Over hun eigen arbeid oordelen ze opmerkelijk milder.


Boudewijn Otten, Groningen


PVV-light

Christen-democratenleider Sybrand van Haersma Buma noemde de VVD onlangs meerdere keren 'PVV-light'. Dat lijkt een slimme framing, je vergelijkt namelijk een partij met een andere die in jouw ogen een negatieve waarde vertegenwoordigt. De concurrent kan daar weinig tegen doen omdat het altijd om een partij gaat die dicht tegen de jouwe aanligt. Rutte verwijten dat hij SP-lite denkt, zou nooit werken.


Maar zo'n framing kan gemakkelijk als een boemerang op het CDA terugslaan. Inzake gezin, euthanasie, abortus en stamcelonderzoek is Buma's partij immers ChristenUnie- lite. Zoals D66 op veel punten VVD-lite is, evenals GroenLinks steeds meer D66-lite werd. Qua interne partijpolitiek ligt de zaak nog gecompliceerder. De 'progressieve' rechtervleugel van de PvdA verwijt de linkervleugel SP-lite-gedrag. De GPV-bloedgroep van de CU de RPF-broeders SGP-lite-gedram inzake homoseksualiteit. De 'progressieve' rechtervleugel van de GL verwijt de linkervleugel SP-lite-gedrag en ga zo maar door.


Op zich zijn deze kwalificaties niet onjuist, maar ze zijn in laatste instantie zinledig omdat geen enkele partij aan de structuur ervan ontsnapt. Als Wilders concessies doet, zullen hardliners in zijn partij spreken van VVD-lite. Wat illustreert dat die structuur gemakkelijk omgekeerd kan worden. Zo zal D66'er Hans Wijers, die tot veler verbijstering voorzitter van Natuurmonumenten werd, milieubewuste partijgenoten verwijten dat hun ideeën verwerpelijk GL-lite of zelfs Partij voor de Dieren-lite zijn.


Kortom, alle partijen en alle vleugels kunnen 'lite' worden genoemd, of zoals Buma stelt 'light', dus de kwalificatie is niet onderscheidend.


August Hans den Boef, Amsterdam


Herman Blom

Herman Blom, de beoogde bestuurder van zorggigant Careyn, heeft besloten af te zien van zijn nieuwe baan wegens vervalste declaraties.


Eind 2010 trad ik af als secretaris van de Centrale Cliëntenraad van Careyn. Reden: ik kon me niet verenigen met het meerderheidsstandpunt van de raad, dat een volgende megafusie goedkeurde.


Dat een aantal zorgbestuurders megalomaan gedrag vertoont, is sinds eerdere affaires (Maasstad ziekenhuis, Meavita thuiszorg) bekend. Dat toezicht hierop vaak faalt (Philadelphia, Zorgpartners Friesland, COA) idem dito.


De oplossing: kraak het old boys netwerk dat elkaar, via ogenschijnlijk objectieve selectieprocedures, de duur betaalde bal toespeelt. Laat eindelijk eens beroepskrachten, die de werkvloer kennen, het toezicht uitoefenen.


Peter Bakens, Den Haag, docent verpleegkunde


Doemdenken (1)

Het artikel van Pascal Bruckner over het gevaar van het moderne doemdenken is mij uit het hart gegrepen (O&D, 15 juni). De planeet als het nieuwe proletariaat dat moet worden gered van uitbuiting is exact wat de afgelopen jaren in het Westen is gebeurd. Arabist Hans Jansen schreef in 2007 al dat de mens een eigenaardig, mogelijk aangeboren, verlangen naar het einde der tijden heeft.


Bruckners constatering dat schrijvers, politici, journalisten en wetenschappers wedijveren in het schilderen van de verschrikkingen als we ons leven niet beteren, stemt me niet vrolijk. Diegenen die niet meedoen in deze apocalyptische stoelendans worden verketterd en verguisd.


Vanuit alle hoeken is al jaren sprake van een vloedgolf aan propaganda over de opwarming van de aarde en over de noodzaak om van buitenaf in te grijpen in de economie van de rijke landen.


Een aantal kiezers in het Westen is extreem gevoelig voor zulke verhalen en omhelst deze nieuwe leer van harte. Het kapitalistisch productiesysteem wordt verantwoordelijk geacht voor de naderende ondergang.


Maar er is hoop vanuit onverwachte hoek: het is op aarde de afgelopen vijftien jaar niet warmer geworden. Of dat indruk maakt op de doemdenkers valt te betwijfelen.


Rob de Vos, Deurne


Doemdenken (2)

Filosoof Pascal Bruckner stelt dat hij niet de intentie heeft om de gevaren die onze planeet bedreigen te bagatelliseren. Om vervolgens twee pagina's lang aan het bagatelliseren te slaan. Een oude retorische truc: stellen dat iets niet je bedoeling is als vrijbrief om het toch te doen.


Wat Bruckner met zijn tirade tegen de milieubeweging impliceert, is dat een boodschap waar mensen moe van worden, per definitie onwaar is. Dat is niet het geval. De mensheid heeft in zijn bestaan vele apocalyptische situaties meegemaakt. Oorlogen, armoede, natuurgeweld, het is na duizenden jaren herhaling een grijsgedraaide plaat. Dat maakt het echter niet minder reëel. Een belangrijke prijs die voor toenemende welvaart wordt betaald, zoals ook Bruckner erkent, is dat de milieuproblematiek in de 21ste eeuw ongekende proporties aanneemt. Deze problematiek kan, indien er geen actie wordt ondernomen, onze duur betaalde verworvenheden weer teniet doen.


Klimaatverandering bedreigt nu al duizenden mensen in met name ontwikkelingslanden, onze zeeën zijn nagenoeg leeggevist en het huidige gebruik van fossiele energiebronnen blijkt onhoudbaar.


Het is zaak dat we nu actie ondernemen om ook in de toekomst van onze welvaart en vrede te kunnen genieten. Doen we dat niet, dan verspelen we de enige aarde die we hebben. Spreken van rampspoed lijkt me in dat geval volledig op zijn plaats.


Helaas voor Bruckner: er bestaat niet zoiets als een zorgeloze wereld. Of een dreigende ramp nu wordt gesignaleerd in het rijke Westen of in het arme Afrika, een terechte onheilstijding vraagt om actie. Geërgerd stampvoeten dat je je alweer ergens druk over moet maken, is dan weinig constructief. De realiteit toont geen genade voor dit soort inertie.


Jorien de Lege, Amsterdam, campagneleider bij Greenpeace


Nederlands voetbal

Al meer dan veertig jaar heb ik een abonnement op de Volkskrant. Nu kom ik er toe om deze brief te schrijven. Ook ben ik al jaren voetbalkijker en mijn idee van dat spel is dat het een teamsport is.


Nu viel me tijdens de wedstrijden van het Nederlands elftal op dat er een parallel zit in ons spel en de maatschappelijke mentaliteit van de laatste tientallen jaren.


Er wordt steeds meer individualisme gepropageerd. Ieder voor zich en God voor ons allen: als je maar wil, dan kun je, en dat soort kreten. Weg teamgeest, weg solidariteit! Als je goed kijkt, zie je dat terug op het voetbalveld waar de teamgeest verloren is gegaan.


De spelers zijn een afspiegeling van de verwende en/of verwarde Nederlanders. Ze voelen zich zwaar tekortgedaan als het niet lukt. Dit zie je terug in de maatschappij, waar politici eenzelfde houding aannemen. Dat leidt niet tot resultaat, zoals we in de wedstrijden al zagen.


Voetbal is de wereld in een notendop.


Maria van der Horst, Drunen


Tabakslobby

Tweede-Kamerlid Bouwmeester (PvdA) lichtte in de Volkskrant (Ten eerste, 20 juni) haar initiatief toe om de invloed van lobbyisten in het wetgevingsproces inzichtelijk te maken. Dit plan verdient lof, mits de belangen van alle betrokken belangenbehartigers benoemd worden. Daarmee wordt vermeende invloed, zoals die van ons, in het juiste perspectief geplaatst.


'Iedereen heeft het recht om te lobbyen', aldus Bouwmeester. Dat is ons inziens terecht, ongeacht of maatschappelijke organisaties, bedrijven of andere belanghebbenden lobbyen. Het is een misverstand dat tabaksfabrikanten a priori gekant zijn tegen regelgeving. Integendeel: de schadelijke en verslavende aard van tabaksproducten noopt de overheid terecht tot strenge regulering. Wel verzetten we ons tegen maatregelen die volgens ons niet effectief bijdragen aan de volksgezondheid, of waarvan het effect op zijn best speculatief is.


Samen met maatschappelijke organisaties en andere belanghebbenden kunnen wij een waardevolle bijdrage leveren aan de kwaliteit van regelgeving met onze kennis van het product, van consumentengedrag en van de manier waarop de tabaksmarkt functioneert. Het is uiteindelijk aan politici om álle zienswijzen af te wegen en knopen door te hakken.


Het debat over tabaksbeleid zal doorgaan en daarbij hoort de open gedachtewisseling tussen voor- en tegenstanders. Transparantie is prima, uitsluiting is ongepast. Met die uitgangspunten verwelkomen wij het initiatief van Bouwmeester en fractiegenoot Heijnen.


Robert Wassenaar, directeur Corporate Affairs Nederland, Philip Morris Benelux


PVV en SP

Het stoort me dat de SP en PVV over een kam worden geschoren zoals in 'Op Europa kunnen we lekker inhakken' van Bart Schut (O&D, 22 juni). Als het om Europa gaat, mijden met name PVV en SP elke nuance, stelt Schut.


Het rare is dat in het artikel anti-Europese uitspraken van de PVV regelmatig worden geciteerd terwijl van de SP alleen wordt vermeld: 'de neoliberale maatregelen in Brussel hebben geleid tot ondermijning van de verzorgingsstaat.'


De SP is voor samenwerking in Europa maar dan wel op een democratische, menswaardige manier. Nu kan de industrie middels lobbygroepen een te grote invloed uitoefenen op de besluitvorming. De SP denkt dat dat anders moet en kan. De PVV is tegen Europa, zonder een alternatief te bieden.


Jan Bertels, Utrecht


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden