U

Aangrijpend

Iemand die in het bestek van een column (V, 23 maart) het schrijnende verhaal van het Suriname van Bouterse zo helder en aangrijpend kan samenvatten moet wel een goede columnist zijn.


Wat mij betreft de beste columnist van Nederland en die ontdekking is ook een compliment voor jullie als redactie.


Paul ter Heyne, Pobla de Vallbona (Valencia)


Verademing

Wat een verademing, de column van Max Pam (O&D, 23 maart) over alle emoties rond Robert M. Ik heb zelf kinderen en het idee alleen al dat een van hen als baby was misbruikt zou mij machteloos maken van woede, verdriet, onmacht en schuldgevoelens.


Jammer dat sommige deskundigen hierop inspelen en de emoties verder aanjagen met onbewezen theorieën. Gelukkig zijn er ook deskundigen die erop wijzen dat het onze gevoelens zijn en dat de manier waarop wij er mee omgaan bepaalt of een kind er al of geen trauma aan overhoudt.


Het gros van de kinderen zal, zoals een van deze deskundigen stelde, geen verschil voelen tussen een thermometer of iets anders dat in zijn of haar anus wordt gestopt. Pijn voor een baby of klein kind is pijn; waardoor deze wordt veroorzaakt doet voor de beleving vaak niet ter zake.


Aja Leemans, Amsterdam


Herinnering

Max Pam schrijft in zijn column over de slachtoffertjes van Robert M. (O&D, 23 maart): 'Tot ons vijfde levensjaar herinneren wij ons sowieso niets.' De stelligheid van deze zin verbaast me.


Ik ben in juli 1941 geboren en we woonden in Hilversum tegenover wat nu de televisiestudio's zijn. Ik herinner me hoe mijn moeder en mijn oudste zusje steenkool pikten bij de school naast ons waarin Duitsers gelegerd waren.


Met name herinner ik me dat het Duitse soldaatje dat achter ze aankwam, het had over tot schiessen (3,5 jaar). Ik herinner me de man die 's morgens aan het ontbijt zat omdat hij 's nachts uit de trein naar Duitsland was gesprongen die achterlangs liep en toevallig bij ons aanklopte (3,5 jaar).


Ik herinner me de parachutes met voedselpakketten die iets verderop naar beneden kwamen terwijl ik aan de hand van mijn oudste zusje van school naar huis liep (4 jaar).


Ik herinner me de Canadees die mij op zijn schouder nam en van die zelfde school terug naar huis terugbracht, terwijl ik wild met mijn benen spartelende, zij hadden koek en chocolade te vergeven en dat trok me als 4-jarige wel aan. Het waren natuurlijk allemaal bijzondere gebeurtenissen, maar herinneren doe ik ze wel.


Frans Sträter, Loenen a/d Vecht


Vrouwen

Briefschrijver Jan Donkers is gaan tellen hoeveel oorlogen door vrouwen zijn begonnen. 'Uit mijn blote hoofd, zonder enig geschiedenisboek te raadplegen' (O&D, 21 maart). Dit naar aanleiding van een artikel over de strijd der seksen in de wetenschapsbijlage van 17 maart.


Had hij dat boek er nu maar wel bij gepakt. De door Donkers genoemde Jom Kipoeroorlog is in 1973 begonnen door Egypte en Syrië (mannelijke presidenten), die Israël aanvielen. Israël had toen inderdaad een vrouwelijke premier, maar was dus niet de agressor.


Vermoedelijk doelt Donkers op de Zesdaagse Oorlog, die Israël begon in 1967, echter onder een mannelijke premier.


De Falklandoorlog is niet begonnen door Margaret Thatcher maar door Argentinië dat de Britse eilandengroep bezette. Groot-Brittanië stuurde zijn vloot eropaf om de eilanden te bevrijden.


Reindert Brongers, Utrecht


India

Een student uit de VS die zijn kamergenoot filmde terwijl die een man kuste, dreigt hiervoor naar de gevangenis te gaan (Ten eerste, 19 maart). De kamergenoot pleegde zelfmoord.


De correspondent schrijft: 'Voor de aangeklaagde dreigt een gevangenisstraf of zelfs uitzetting naar India, zijn land van herkomst'. Zelfs uitzetting naar India? Wat een ongekende wreedheid! Ik hoop voor de student dat hij er met een gevangenisstraf vanaf komt.


Els van Lierop-Ordine, 's-Hertogenbosch


Onverstandig

De Tweede Kamer zet de koningin buitenspel bij nieuwe kabinetsformaties (Binnenland, 22 maart). Niet de koningin, maar de versgekozen volksvertegenwoordigers mogen in het vervolg degene aanwijzen die een nieuwe regering gaat smeden.


Maar hoe verstandig en hoe legitiem is dit besluit?


De Tweede Kamer wordt gekozen om beslissingen voor het volk te nemen. Omdat het volk niet overal iets van weet, maar ook omdat het volk nu eenmaal niet over elk onderwerp een verstandig besluit kan nemen.


Welke burger zou immers beslissen om inkomstenbelasting te heffen over zijn eigen loon, om zijn eigen zorgpremie te verhogen of om over elke liter getankte benzine een euro aan de schatkist af te dragen? Geen enkele burger natuurlijk. Het is daarom uitstekend dat de Tweede Kamer dit soort besluiten voor ons neemt en zo belangenverstrengelingen voorkomt.


Nu de Tweede Kamer echter zelf besluit om zich macht toe te eigenen die eigenlijk ons staatshoofd toebehoort, is er sprake van eenzelfde belangenverstrengeling: politici nemen een besluit dat zulke grote consequenties heeft voor henzelf, dat ze niet in staat zijn om een objectief en verstandig oordeel te vellen.


Waar het volk zich in dit soort gevallen laat vertegenwoordigen door politici, zouden de rollen nu moeten worden omgedraaid: de burger moet beslissen of het de koningin of de politiek zelf moet zijn die een kabinetsinformateur aanwijst.


Voor beide keuzen is wat te zeggen. Politici beroepen zich op het feit dat de koningin niet democratisch is gekozen.


Daar staat tegenover dat het staatshoofd minder snel verdacht kan worden van een dubbele agenda: zij zal altijd het landsbelang voorop stellen, waar politici vaak de neiging hebben om het belang van de eigen partij of de eigen persoon op nummer een te plaatsen.


Welke afweging de doorslag geeft, daarover kunnen alleen 12,5 miljoen kiesgerechtigden op een legitieme en verstandige manier beslissen. En wel via een referendum.


Tim Fey, Maastricht


Dreigen

Justitie meldde deze week dat het bedreigen van politici uit de mode raakt, het aantal meldingen in 2010 lag aanzienlijk lager dan die in de jaren ervoor. Het Team Bedreigde Politici signaleert een trendbreuk: nog maar 107 ernstige zaken. Dat zijn er 107 te veel natuurlijk.


Wordt het klimaat beter, is er geleerd van de moorden op Pim en Theo en zijn de bedreigers gaan nadenken, of zijn politici gewoon voorzichter geworden, bang om met een kromzwaard tussen de ribben op het trottoir te eindigen? Ik denk dat laatste. Hetzelfde geldt denk ik voor kunstenaars, columnisten en tv-makers.


De AVRO heeft een sketch van een bokswedstrijd tussen Allah en God op het allerlaatste moment uit het satirische programma Neonletters geschrapt.


Men vond de grap toch niet zo leuk en het was niet de bedoeling om mensen te kwetsen. Daar gaan we weer. We zijn nog steeds bang voor onze mening.


Joost Eerdmans, Capelle aan den IJssel


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.