Uw grootste productergernissen

Hoe moeilijk kan het zijn?

In zijn rubriek 'Hoe moeilijk kan het zijn?' fileert Jasper van Kuijk ontwerpfouten die hemzelf zijn opgevallen. Hier draagt hij oplossingen aan voor de grootste productfrustraties van lezers.

Foto anp

Een van de basisprincipes van gebruiksgericht ontwerpen is dat je in een vroeg stadium in kaart brengt wie je doelgroep is, en wat ze kunnen en willen. En ik realiseerde me dat ik dat met deze columns eigenlijk helemaal niet deed. Ik weet niet wat jullie frustraties zijn, welk product jullie graag een keer gefileerd zouden zien. Daarom stond er de afgelopen weken onder aan deze columns een uitnodiging om je productfrustraties te delen.

Er kwam een mooie oogst binnen. Gedetailleerde, goed onderbouwde beschrijvingen, vaak nog vermakelijk ook. Informatie waarvan je eigenlijk hoopt dat fabrikanten die ook hebben. Van friteuses met nutteloos kijkvenstertje (want beslagen met vet) die tijdens het frituren op de meest onverwachte momenten vanzelf het deksel omhoog doen (L. van de Hoeven) tot shampooflessen waar altijd hele golven shampoo uit komen en die je niet op de kop kunt zetten om het laatste restje eruit te halen (dhr. Van Graafland). Het record voor het aantal ingestuurde frustraties komt op naam van Chris Wijenberg, die 22 ontwerpfouten en zes kleine ongemakken mailde.

In de inzendingen kwamen bekende veelplegers als keukenapparatuur en verpakkingen regelmatig langs, maar een opvallende rol was weggelegd voor stickers.

De heer Verpoorten wijst op de gewoonte van de NS om bij een kapotte deur de sticker defect op het raam te plakken, waardoor mensen hem vaak pas zien als ze op de knop drukken en er niks gebeurt. Dan is het wellicht effectiever de sticker over de knop te plakken. En mevrouw Van der Plas vraagt zich af waarom Albert Heijn-personeel de vrij grote '35% korting'-stickers midden op het etiket van producten plakt, zodat je niet kunt zien waar je dan precies korting op krijgt.

Wat verder opviel was dat de frustratie van sommige inzenders voort leek te komen uit het feit dat zij niet helemaal het goede product hadden. Een broodrooster waar alleen casinobrood in past is in veel landen een prima product, maar niet voor onze Nederlandse bammetjes, laat staan dat er een sneetje oerbrood in past. Als je in Nederland een broodrooster op de markt brengt dat alleen casinobrood slikt moet je het eigenlijk een toast-rooster noemen.

Naast in een vroeg stadium informatie verzamelen is een ander basisprincipe van gebruiksgericht ontwerpen dat je die informatie in een ontwerp verwerkt en dat ontwerp vervolgens zo snel mogelijk voorlegt aan gebruikers. Dus bij deze voor drie van de ingezonden probleemgevallen een voorstel voor een herontwerp.

Jasper van Kuijk

Hoe moeilijk kan het zijn?

Maven Publishing; 176 pagina's; €17,50.

Verschijnt deze week.

Foto .

Labels in je kraag

Waarom zitten merk- en maatlabels in overhemden altijd in de kraag en zijn ze zo vaak van kunststof, waardoor ze irritatie van de huid veroorzaken? Dat vroeg Chris Wijenberg zich af. Daar is toch wel een betere oplossing voor te vinden? Vermoedelijk zitten maatlabels in de nek omdat ze dan in winkelrekken makkelijk te zien zijn en je snel het gewenste shirt kan vinden. Maar de rest van de levensduur van het shirt hoeft daar geen label met die informatie te zitten. Je loopt dus jaren met een stuk kunststof in je nek dat maar een paar minuten nut heeft.

Foto .

Waterstofperoxide in je oog

Bij harde lenzen heb je twee soorten lenzenvloeistof: een neutralisatie/inzetvloeistof en een schoonmaakvloeistof waar waterstofperoxide in zit en die je dus niet in je oog wilt krijgen. Toch lijken de twee flessen van het lenzenvloeistofsysteem van Hans Anders, zoals gebruikt door inzender Pascal Gunneweg, sinds een herontwerp wel erg veel op elkaar. Terwijl de oude flessen een niet te verwarren knalrood en een knalgroen label hadden. Nu is lenzen indoen al een vrij lastig werkje want je hebt tenslotte je lenzen niet in. Dan ben je dus als fabrikant van lenzenvloeistof vrij sadistisch bezig als je die flesjes herontwerpt zodat ze méér hetzelfde worden. Al helemaal als je Hans Anders heet.

Foto .

Pasje op je scherm

Bart Breij verbaast zich over de pinapparaten voor contactloos betalen waarbij je je pas op het scherm moet leggen om af te rekenen, terwijl je dan dus niet de feedback kunt zien die aangeeft of je betaling is gelukt of niet, omdat die op datzelfde scherm wordt getoond. Het lijkt erop dat de fabrikant het aanpassen van de behuizing en het aanbrengen van indicatielampjes te duur vond en dat heeft proberen op te lossen met alleen een nieuwe chip binnenin en feedback op het scherm. Eigenlijk zou je bij zo'n nieuwe betaalmethode een grondig herontwerp moeten maken, maar met een paar kleine ingrepen kun je de ervaring van het huidige model al wat verbeteren.

Foto .
Meer over