Utrecht kwelt Ajax met elan en wild gezang

Pas in de tweede helft stak de storm bij FC Utrecht werkelijk op en raasde het met allesverpletterende kracht over Ajax heen: 3-1....

Echt verrast kan Ajax niet zijn geweest door zijn ontvangst in Nieuw Galgenwaard, dat bij elk bezoek vanuit Amsterdam verandert in een poel van haat en vijandigheid. De emoties laaiden gistermiddag op de tribunes weer hoog op en uitten zich in onbeschaamd en langdurig gezang aan het adres van 'de jodenclub'.

Op zich was het niet opmerkelijk dat Ajax verloor, in de laatste zestien jaar wonnen de Amsterdammers maar vier keer in deze kolkende Utrechtse voetbaltempel. Curieus was wel dat niets er in de eerste helft - toen de onrust op de tribunevakken het grootst was - op wees dat Ajax zou bezwijken onder de verwachte stormloop van de tegenstander.

Pas na rust wierp FC Utrecht de last van de hoge verwachtingen van zich af en smeedde het zijn fysieke kracht, kwaliteit en slimheid tot een onweerstaanbaar collectief. Voor de zoveelste keer dit seizoen ondervond Ajax dat zijn verondersteld surplus in de Nederlandse competitie nog steeds een hersenschim is.

Trainer Ronald Koeman was met Ajax terug op de plaats waar hij enkele weken geleden afscheid nam van Vitesse; ook toen verloor hij met 3-1. Met zijn indrukken van toen wist hij wat hem te doen stond, zeker nadat de afgetekende 5-1 overwinning op Vitesse, vorige week woensdag, het zelfvertrouwen had vergroot en het moreel gesterkt.

Eén helft lang nam Ajax het initiatief, had het met een uitgebalanceerde veldbezetting controle over de wedstrijd en bleef het onverstoorbaar bij de provocaties van de gretige onruststoker Stijn Vreven, die al na vier minuten een gele kaart te pakken had van scheidsrechter Dick Jol. Weer één minuut later kwam Ajax simpel op 1-0, toen de in de diepte aangespeelde Van der Meyde zichzelf in een moeilijke hoek van het strafschopgebied manoeuvreerde en met behulp van de op dat moment nalatige Wapenaar raak kon schieten.

Rafael van der Vaart liet zonder uit te blinken merken hoe belangrijk hij voor Ajax is. Hij dirigeerde het spel met vaste hand en liet een goede kans op 2-0 liggen. Jol wuifde Machlas' claim om een strafschop weg nadat hij door Touzani omver was gekegeld, maar die beslissing bleek deze middag niet de beste van de scheidsrechter.

Nadat Ajax zichzelf het uitzicht op beter had ontnomen belandde het na de hervatting op de pijnbank van Utrecht, dat plotseling weer de gretigheid had van de ouderwetse vechtmachine en de allure van een sub-topper met aspiraties op meer. Tanghe ontpopte zich als de man met overzicht en de rushes van Bosschaart en Van Mol over de linkerflank sloopten het verweer van de jonge Heitinga, die net als Chivu en Bergdolmo voortdurend tegenover een overmacht aan spelers stond.

Nadat De Cler een kopbal van Jochemsen van de lijn had gehaald, de Australische doelman Didulica steeds nerveuzer werd en het ploegverband verkruimelde onder de Utrechtse wals gaf Ajax zich over aan de wanhoop van een ploeg die niet aan een afstraffing kon ontkomen. Een kwartier na rust joeg Tanghe de bal uit een vrije trap hard in het doel, maar een keeper met het talent voor een topclub had deze gelijkmaker kunnen voorkomen.

Kansloos was Didulica bij het schot waaruit Van Mol FC Utrecht in de 73ste minuut naar 2-1 schoot. Op dat moment was de opnieuw onzichtbaar gebleven Machlas al vervangen door Ibrahimovic, de jonge Zweedse spits die zich in Amsterdam afvraagt waar zijn zelfvertrouwen is gebleven. Technisch directeur Leo Beenhakker houdt vol dat er een parel van een voetballer schuil gaat in deze langbenige aanvaller uit Malmö, maar het publiek in Utrecht moet meer onder de indruk zijn geraakt van Dirk Kuijt, een gedrongen ventje uit Katwijk.

Kuijt is een ongecompliceerde, niet zelfzuchtige en hardwerkende spits die de aandacht opeist van iedere tegenstander. Met zijn werklust staat hij symbool voor de ploeg die Ajax in de tweede helft van het veld blies. Kuijt leidde de derde Utrechtse treffer in door op de binnenkant van de paal te mikken, Jochemsen werkte de bal vijf minuten voor het einde alsnog over de doellijn: 3-1.

Waarom FC Utrecht in uitwedstrijden zoveel minder presteert dan in eigen stadion werd trainer Frans Adelaar na afloop gevraagd. 'Omdat we dan onder meer ons fantastisch publiek missen', zei hij. Enthousiast zijn ze, de fans van FC Utrecht, maar ze zingen soms wel de verkeerde liedjes.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden