Reportage

Urker broers die ‘intimiderende’ Powned-ploeg te lijf gingen veroordeeld tot taakstraffen

De verontwaardiging was groot, toen in maart twee Powned-journalisten werden gemolesteerd door Urker kerkgangers. Vrijdag stonden twee verdachten voor de rechter. Ook zij zijn verontwaardigd. Want waarom gedroeg de pers zich zo opdringerig?

Kerkgangers op weg naar een dienst in de Sionkerk in Urk, waar met ingang van eind maart de coronabeperking aan de groepsgrootte niet langer in acht werd genomen.  Beeld ANP
Kerkgangers op weg naar een dienst in de Sionkerk in Urk, waar met ingang van eind maart de coronabeperking aan de groepsgrootte niet langer in acht werd genomen.Beeld ANP

‘Diep triest’, een ‘aantasting van de rechtsstaat’ – de broers Lammert (26) en Jelle P. (28) hebben inmiddels alle veroordelingen van hun woedeuitbarsting op Urk wel gehoord. Dus nu ze zich vrijdag voor de rechtbank in Lelystad moeten verantwoorden, zijn ze weinig spraakzaam. In plaats daarvan zitten ze met de handen over elkaar, rollen met hun ogen en werpen zo nu en dan een strenge blik naar de verzamelde pers op de publieke tribune. De boodschap is helder: de mannen zitten hier met tegenzin.

Vier maanden eerder heeft de vaderlandse pers zich verzameld bij de Sionkerk in Urk, waar op zondagochtend alle zeshonderd leden weer welkom zijn. Een kerkgang van honderden gelovigen die zich van de coronamaatregelen niets meer aantrekken? Dat is nieuws.

Maar de camera’s en microfoons worden in het gereformeerde dorp gezien als tekens van sensatiezucht. Los van elkaar komen broers Lammert en Jelle zondagochtend bij de kerk poolshoogte nemen. Uit nieuwsgierigheid, verzekert Lammert nu, hoewel hij eerder zei dat hij er was om de orde te bewaken. De broers zien hoe zich voor de kerk verslaggevers, fotografen en cameramannen hebben verzameld. Ook zien ze een verslaggever van Powned, Mark Baanders, die met zijn roze plopkap ‘opdringerig’ achter kerkgangers aanloopt.

Wanneer de Powned-camera op Lammert wordt gericht, schiet die uit zijn slof. ‘Ik wilde niet in beeld komen, en dat gebeurde toch.’ Hij slaat de cameraman op zijn achterhoofd. Daarna rent hij achter Baanders aan en probeert hem ‘onderuit te tackelen, want hij duwde zijn microfoon in mijn gezicht’.

Ook broer Jelle staat die zondag hoofdschuddend naar de verzamelde pers te kijken. ‘Ik zag hoe die lui van Powned oudere vrouwen achterna liepen en kreeg een brok in mijn keel. Als je normaal vragen stelt, prima. Maar dit gebeurde intimiderend. Dat doe je niet. Mensen komen troost en rust vinden in de kerk, dan moet je niet agressief een microfoon in het gezicht drukken.’

Als hij ziet dat Lammert achter Baanders aangaat, rent ook hij erachteraan en probeert een schop uit te delen. Om de situatie te de-escaleren, benadrukt hij. Of dat gelukt is, wil de rechter weten. Jelle knikt. Met ernstige blik: ‘De verslaggever rende weg met van die rare sprongen.’ Even later. ‘Wat had ik dan moeten doen? Er stond één politieman, en die greep niet in.’

In een verklaring stelt de cameraman dat hij enkele dagen last heeft gehad van zijn hoofd. Baanders heeft geen letsel. Wel zegt hij te twijfelen of hij in het vervolg nog wel op dit soort plekken kan werken en noemt hij het gedrag van de Urkers ‘intimiderend en bedreigend’. Even laat Jelle zijn terughoudendheid los: ‘Ik heb hem op dezelfde manier ervaren: erg intimiderend.’

Zijn advocaat gaat nog een stapje verder en meent dat de Powned-journalisten dit ‘kennelijk over zichzelf hebben afgeroepen’. ‘Ze waren bijzonder luid en opdringerig. Is dat gepast op een zondag?’ Ze memoreert dat er, op die van Powned na, geen andere aangiften zijn geweest van journalisten die werden belemmerd. ‘Andere journalisten konden kennelijk hun werk doen.’

Daaraan heeft de rechter geen boodschap. Hij deelt taakstraffen van 150 (Lammert) en 120 (Jelle) uur uit. Ook moet Lammert een schadevergoeding van 250 euro betalen aan de cameraman. ‘Cameramensen en verslaggevers moeten gewoon verslag kunnen doen. U valt ze niet aan, ook als u een omroep te provocerend of confronterend of vervelend vind. Het moet duidelijk zijn dat dit niet kan en niet mag.’

Het slot van het vonnis hebben de broers al niet meer gehoord. Nog voordat de zitting is beëindigd, zijn de mannen opgestaan en weggebeend, de zaal vol driftig meeschrijvende journalisten achterlatend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden