Unknown Mortal Orchestra

Unknown Mortal Orchestra, Paradiso, Amsterdam, 7/2

Een van de spraakmakendste platen van dit nog prille jaar is II van Unknown Mortal Orchestra. Licht psychedelische popliedjes, gedragen door funky gitaarriffs en melodisch basspel waarin klassieke popmuziek doorklinkt, van Jimi Hendrix tot Sly Stone tot Paul McCartney.


De uit Nieuw Zeeland afkomstige, nu in het Amerikaanse Portland wonende Ruban Nielson brengt deze voorliefdes in knappe liedjes tot uiting, zoals in de ijzersterke single Swim & Sleep (Like A Shark). Zo'n liedje dat meteen nieuwsgierig maakt naar meer, vandaar dat het optreden in de bovenzaal van Paradiso donderdag uitpuilde. Unknown Mortal Orchestra bleek een trio, met naast Nielson (zang en gitaar) Jake Portrait op bas en Riley Geare op drums.


De sprankelende liedjes van het tweede album lieten nog even op zich wachten; eerst bewees het trio dat het titelloze debuut uit 2011 onterecht onder de radar is gebleven. Zo losjes, of rommelig als ze soms op de plaat mogen klinken, zo hecht en doortimmerd was het samenspel op het podium. Nog meer bewees Nielson zich als een uitmuntend gitarist die voortdurend in gesprek bleef met zijn soepele, funky ritmesectie.


Het was even wachten op prijsnummers als hun single en So Good At Being In Trouble: een liedje met ragfijn gitaargeluid, net iets transparanter en meer poppy dan de rest. Toen na een uurtje het trio met Pink Floyds Lucifer Sam besloot, klonk dat vanzelfsprekend. Een psychedelisch en toch puntig liedje; rockend en toch melodieus. Net als de muziek van Unknown Mortal Orchestra zelf. In mei zijn ze terug in Nederland.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden