Union Square Cafe

Waar eten we?
Union Square Cafe in New York.


Waarom?

Union Square Cafe is het populairste restaurant van New York volgens Zagat, de restaurantgids die gemaakt wordt door gasten, zeg maar de Amerikaanse Iens. De Michelingids noemt USC zelfs 'quintessentially' New York, New York op zijn aller New Yorkst. Als je dan in New York bent, wil je dat wel eens meemaken toch?

Hoe zitten we erbij?
Vraag niet waarom, maar op een of andere manier hadden we een ruime, lichte zaak verwacht, ergens hoog in een wolkenkrabber met grote ramen en veel uitzicht. USC is in alles het tegenovergestelde. Het zit op de onderste verdieping van een grijs beroet huizenblok. Het rode baldekijntje boven de ingang steekt er als enige frivoliteit uit. Het doet enorm denken aan Cheers, de soap avant la lettre over een Amerikaans café. Echt NCRV.


Binnen is het koel en donker. Het plafond wordt gestut door eikenhouten balken, de vloer is belegd met tegels en hout. Aan een lange bar zitten mensen te eten, daar achter en daar naast zijn zaaltjes met gedekte tafels. Omdat de ruimte verdeeld is, lijkt het restaurant niet groot, maar er kunnen met gemak honderd mensen in. De plafonds zijn laag, de muren beschilderd met vrolijke taferelen. Het publiek is gekleed op een avondje uit, maar informeel. Knus, op zijn Hollands gezegd, een woord dat we niet hadden verwacht in New York.

Wat eten we?
USC serveert de moderne Amerikaanse keuken, de laatste (of een na laatste, dat weet je hier maar nooit) modetrend. Net als de stad is de kaart een samenraapsel van invloeden, in dit geval vooral uit Europa. Veel klassiekers: pasta, risotto, ganzenlever, confit van eend, carpaccio, polenta, calamares. De wijnkaart ademt pure behoudzucht: er staan alleen Franse (drie pagina's Bordeaux), Italiaanse en Amerikaanse wijnen op. Het is alsof de Nieuwe Wijnwereld helemaal niet bestaat.


Wij bestellen de 'Saturday specials': Cavolo nero ceasar salad met gefrituurde oesters; gegrilde Alaska zalm met parelgort, kerstomaatjes en zomerse bonensalade.

Hoe smaakt het?
Cavolo nero is een Italiaanse kool die hip is gemaakt door Jamie Oliver en consorten. De kool is even geblancheerd en in dunne reepjes gesneden. Hij moet best lekker zijn, maar daar is niet zoveel van te proeven door de overvloedige zurige en zoute mayonaisedressing heen. Tussen het groen zwerven speldeknopjes spek, daar moet deze Ceasar Salad het mee doen. Geen croutons, geen parmezaan, geen goede olijfolie, nogal een kale bende eigenlijk. Al etende zien we bijna de plastic bak staan waarin deze salade sinds vanmiddag staat te wachten.


Het wordt een beetje goed gemaakt door de gefrituurde oesters die als kale rotsen rond het groene bergje kool staan opgesteld. Wie ze ooit zelf heeft gemaakt weet hoe simpel en moeilijk tegegelijk het is: zorgen dat het korstje knapperig is, maar de oester van binnen nog rauw. Dat is de kok van USC bijna gelukt.


De Alaska salmon staat op de kaart als 'ivory', waarmee wordt aangeduid dat het visvlees blankroze is. De vis is op ons verzoek (er wordt naar gevraagd!) kort gegrild en dus nog schitterend rauw van binnen wat een uitmuntende vis als deze alleen maar ten goede komt. Een verademing in vergelijking met de suffe kweekzalm die bij ons tegenwoordig op de borden komt. De vis ligt op geroosterde parelgort die een lekker notig smaakje geeft, net als rucola. Een paar kerstomaatjes zorgen voor wat frissigheid. Een fijn bord.

Hoe is de bediening?
USC wordt geprezen om zijn bediening. Een bezoeker van Zagat waant zich zelfs in 'service heaven'. Dat is overdreven, maar de bediening is goed en vriendelijk, zonder irritant uitsloverig te worden. Elke tafel heeft zijn eigen serveerster, gekleed in witte sloof en blauw-wit gestreepte blouse. De onze vult aan een stuk door de grote glazen water met veel ijsblokken bij, een typisch Amerikaanse service, schuiert onze tafel na elke gang en biedt zelfs aan om een seintje te geven als de Heren WC onbezet is. De schat. Daar betaal je overigens wel extra voor, bovenop de rekening.

Wat kost het?
Twee gangen met een glas witte wijn kosten 65 dollar en een tientje extra voor de serveerster.

Komen we terug?
USC biedt een aardig inkijkje in Amerikaanse eetgewoonten. Naast mij zit een Amerikaanse familie: opa en oma met twee dochters, hun mannen en een puberzoon. Ze praten onbekommerd met volle mond en gebruiken hun mes alleen om het vlees te snijden; verder eten ze met de vork in hun rechterhand. Vroeger zou ik daarvoor een draai om mijn oren hebben gekregen. Het ziet er op een of andere manier schokkend uit, wat aangeeft hoe diep geworteld in de jeugd aangeleerde gewoonten zijn. Na afloop van de maaltijd wordt er keurig een Doggy Bag met de restjes bij oma afgeleverd. Misschien is ze wel jarig.

Union Square Cafe
21 East 16th Street
+1 212 243 4020
www. unionsquarecafe.com

Eten 7
Entourage 7
Bediening 8
Prijs-kwaliteit 7


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden