Uitvaartbeurs

De dood is niet leuk, maar helemaal vervelend is het als zich naast het hoofd van de opgebaarde ijs begint te vormen....

De K152-hoofdsteun is een van de honderden, zo niet duizenden producten die vandaag en morgen te zien zijn op de uitvaartbeurs in de Jaarsbeurshallen in Utrecht. Te midden van kisten, graafmachines, lift-en takelsystemen, drainageen koelinstallaties, lijkwagens, grafzerken en koffers vol aflegbenodigdheden is het zelfs een redelijk onopvallend product, echt iets voor kenners, liefhebbers en specialisten.

Wie de beurs betreedt, loopt bijna meteen tegen de stand van Unigra op, zo te zien een grote speler in het uitvaartgebeuren. De stand staat vol doodskisten, bloemstukken en in lichtgroene pakjes gestoken blondines. De kisten zouden moeiteloos ontworpen kunnen zijn door Philip Starck of Piet Hein Eek, aan de bar in het hart van de stand wordt espresso van Illy en rode en witte wijn geschonken.

Tegenover de stand is een donkere hoek waar twee picknicktafels en een geluidsinstallatie staan. Daar werkt Conny Martens, zangeres gespecialiseerd in het live opluisteren van uitvaartdiensten, crematies en teraardebestellingen.

Conny is een aardige, circa 40-jarige vrouw met lang, rossig haar. Tijdens haar optredens wordt zij begeleid door een synthesizer en een kale, al wat oudere heer op een gitaar. Het is niet Conny's man, want die staat verderop in een driedelig zwart pak. Hij verzorgt de techniek, boekt de optredens en rijdt het busje. Conny's repertoire is breed: van het Ave Maria tot Bridge Over Troubled Water, van Eres Tu tot Lee Towers' You'll Never Walk Alone, van Zo zal het zijn tot Jezus was een visser.

Iets verderop is de stand van de firma Haitsma gespecialiseerd in tijdelijke grafmarkering. Tjalling Haitsma staat zelf in de stand: hij werkte vroeger bij Molenaar, de begrafenisondernemer van het koninklijk huis, en heeft in Bleijswijk een doe-het-zelfwinkel. Een paar jaar geleden overleed zijn schoonzus en toen hij met zijn broer op een dag aan het graf stond, 'een modderpoel met zo'n geel stokje erin dat bloemisten ook gebruiken', kwam hij op het idee van tijdelijke markering, in afwachting van een definitief monument.

De tijdelijke markering is een eenvoudige plaat van kunststof met daarin naam en data gegraveerd. De plaat staat op een standaard en is leverbaar in diverse kleuren en maten. Op alle platen die Haitsma in zijn stand had staan, vele tientallen, stonden de gegevens van zijn dode vader: Tjalling Johannes Haitsma, 9.8.1916 -18.6.1981 die voor de oorlog ook nog even in de branche werkzaam is geweest. 'Het is een mooi product meneer', zegt zijn zoon, 'semi-permanent, als de centjes er even niet zijn.'

Nu begint, als het goed is, Conny Martens My Way te zingen. Zij heeft een wat ijle stem, maar de oudere heer met de gitaar legt er een gedragen, tokkelend tapijtje onder. Een enkele bezoeker van de beurs stopt om even te luisteren, een ouder echtpaar gaat aan een van de picknicktafels zitten. De blondines in de stand van Unigra zetten een meewarige blik op. Conny zingt rustig voort – een stukje beleving wil ze brengen, een stukje troost. Ze verdient beter dan geen publiek.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden