Uitstel Europese munt

EEN BETER symbool voor de Europese eenheid dan één Europese munt is amper te bedenken. Maar dan moet die munt er eerst nog wel komen en daarover lijkt de onzekerheid weer toe te nemen....

De invoering van de Europese munt is verbonden met de Economische en Monetaire Unie (EMU) waaraan de Europese landen in 1991 in Maastricht hun toestemming hebben gegeven. Over de criteria voor toelating tot de EMU lijkt de discussie weer te zijn losgebrand.

De EMU moet in 1999 beginnen. In de praktijk zal dat betekenen dat de landen die mogen meedoen, onderling vaste wisselkoersen zullen hebben. De grote inruil van de nationale munten voor de Europese munt volgt waarschijnlijk pas enkele jaren later.

De groep landen die in 1999 de EMU moeten gaan vormen kunnen daar met recht enige status aan ontlenen. Zij vormen de economische kopgroep van Europa. Wie niet mag meedoen, krijgt het imago van economisch zwakke broeder. Daar zit geen enkel land op te wachten.

Maar in de discussie speelt niet alleen de vrees voor prestigeverlies een rol. Sinds het idee van de EMU opkwam, bestaat de opvatting dat de monetaire unie een Duits dictaat is. Elk land dat deelneemt, zou zich aan de Duitse eisen onderwerpen.

Nederland doet dat al lang. Maar in een land als Frankrijk ligt dat moeilijker. Het Franse economische en monetaire beleid oogt al jaren erg Duits, maar dat wil Frankrijk zelf liever niet weten. Vandaar dat het ook vaak de Fransen zijn die de discussie levend houden om hun onafhankelijkheid te bewijzen.

Dit keer werd de aanzet echter in Duitsland gegeven waar minister van Financiën Waigel nog eens onderstreepte dat de EMU-criteria strikt moeten worden toegepast. Een overbodige interventie, omdat alle landen het daar over eens zijn.

Het probleem voor Duitsland is vooral dat het de EMU niet los wil zien van vergroting van de Europese samenwerking op politiek terrein. Voor Duitsland is het duidelijk dat maar een beperkt aantal landen aan de basis van de EMU zal staan. Juist vanwege de politieke problemen die zo'n tweedeling oplevert, doorkruist een kleine EMU de Duitse wens tot grotere Europese samenwerking op andere terreinen. Dit dilemma kan ertoe leiden dat invoering van de EMU zal worden uitgesteld, zodat de Europese eenheid kan worden bewaard en enkele landen iets langer de tijd krijgen om aansluiting te krijgen bij de economische kopgroep. Zo'n uitstel kan het eind van het hele project betekenen. Dat zou jammer zijn. Maar als met enige vertraging Europa bijeen kan worden gehouden, is dat de op een na beste oplossing.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden