Uitgezette hulpverlener Snitjer wil zo snel mogelijk terug naar Libië

Yvonne Snitjer, de Nederlandse hulpverlener die maandag na ruim twee weken detentie in Libië is vrijgelaten en daarna het land is uitgezet, wil zo snel mogelijk terug naar de Libische hoofdstad Tripoli. 'Het is de enige optie voor mij. Ik kan het niet anders uitleggen, ik heb mijn werk, huis en auto daar.'

Verwoestingen in de stad Tripoli.Beeld afp

Snitjer (48), die vanochtend in Nederland arriveerde, weerspreekt in een gesprek met de Volkskrant het verhaal dat is verspreid via het ministerie van Buitenlandse Zaken: dat ze in Tripoli is opgepakt omdat ze foto's zou hebben gemaakt van gevechten op vrijdag 26 mei.

'Natuurlijk heb ik geen filmpjes of foto's gemaakt van gevechten. Ik heb alleen mijn auto geparkeerd op een plek waarvan ik weet dat er snel internet is. Als je in Tripoli woont, leer je zulke plekken kennen. Bij mij thuis is geen snel internet, in veel cafés ook niet.'

Vaker aangehouden

'Om de hoek van de plek waar ik geparkeerd stond, is een politiepost. De commandant was nog in de gevechtsmodus, van de gevechten eerder die dag. Hij ziet mij, een buitenlandse vrouw, hij vraagt mijn paspoort, hij ziet stempels staan van Misrata - dat is de stad waarvan milities net een dag eerder slaags waren geraakt in Tripoli. Dat was mis.'

Snitjer, die in Tripoli de onderwijsstichting Al Eureka runt, is al vaker aangehouden door autoriteiten, die haar ondervroegen over het feit dat ze als alleenstaande buitenlandse vrouw als hulpverlener werkt in Tripoli. 'Er zijn vrijwel geen buitenlanders meer in Libië en er is onder de Libische bevolking een groot wantrouwen. Ze willen weten: waarom doe jij wat andere hulpverleners niet doen?'

Goed behandeld

Bijna achttien dagen zat Snitjer vast in een detentiecomplex op het vliegveld van Tripoli, dat wordt gerund door een salafistische militie, de Rada Special Deterrence Forces. Ze zat op een afdeling met onder meer de zus van een IS-strijder, maar is volgens eigen zeggen goed behandeld. Ze kreeg een cel voor zich alleen. 'Ik dacht: straks zit ik hier vijf jaar. Tuurlijk, je hoopt dat het sneller gaat, maar je weet het niet. Ik ken het land en de mensen, het had die kant op kunnen gaan.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden