Uitgesproken

Het kan verbeelding zijn, maar ik meende het in Uitgesproken EO toch aan Andries Knevel te zien. Dat hij er 'de kolere in had', zoals Claudia de Breij het in DWDD uitdrukte, nu hij het nog moest uitzitten tot het einde van dit seizoen, terwijl zijn omroep er al de stekker had uitgetrokken. Zijn haar zat warrig, het doorgaans gladde gelaat leek gegroefd.


'Historische dag', twitterde Knevel zelf maar even om de kwestie in het juiste perspectief te plaatsen. En: 'Terechte beslissing.'


In DWDD legde Tijs van den Brink, zijn plaatsvervanger op aarde, het uit. Het 'formatverschil' tussen de drie Uitgesprokens is 'te groot'. Tijs vond dat de EO 'redelijk genuanceerde journalistiek' bedrijft, maar: 'De andere omroepen zitten er anders in.' Hij had het over 'beeldender journalistiek' van de EO, en had verwacht dat WNL en de VARA dat 'eerder zouden oppakken'.


Niet dus. Omroepbaas Gerard Timmer beaamde dat al vanaf november alarmbellen rinkelden. Hij moest constateren 'dat het vooraf bedachte format nog niet één dag is vertoond'.


Al die tijd moest je als kijker maar geloven dat hier topjournalistiek werd voorgeschoteld.


Het is vrijwel zeker het einde van de rubriek. Wat er ook voor terugkomt: de ijsschotsen van het decor kunnen langzaam worden ontdooid, de lichtbakken weer in de kast. Goede kans voor de VARA en WNL om met geheven hoofd de arena te verlaten.


Het werd tijd. Uitgesproken WNL was, zeker sinds de komst van Joost Eerdmans, meer persiflage dan journalistiek. Vermakelijk amateurcabaret. De VARA-versie bleef hopeloos ouderwets ogen, alleen al door het fenomeen van 'Het pontje van Culemborg', het 'voxpopje' waarin willekeurige kijkers in één zin hun gratuite mening mochten geven over een actuele kwestie - een speelse verwijzing naar een eigen roemruchte radiorubriek, maar wel van twintig jaar terug, toen dat nog kon.


Toegegeven: daar stak Uitgesproken EO torenhoog bovenuit, alleen al omdat de omroep deed wat ze al jaren deed en vermoedelijk ook zal blijven doen. Niet dat dat altijd vrolijk stemde: de affaire-Brandon beschouw ik, ondanks de goede afloop voor de vastgebonden jongen (hoe is het eigenlijk met hem?), nog steeds als een journalistieke wandaad vol doelbewuste stemmingmakerij.


Ook voor het overige bleef de EO-versie zichzelf: hoe benepener en Veluwser de kwestie, hoe gretiger die werd aangekondigd als de dreigende apocalyps. Dinsdag: schrijver Jan Siebelink mag niet optreden in de bibliotheek van Urk. De wethouder had recensies van zijn Knielen op een bed violen gelezen en 'die gaven een bepaald beeld'. Knevel: 'Onze verslaggever trok naar het hol van de leeuw.'


Een demente tante was door een neef misleid bij een wijziging van haar testament. De sessies bij de notaris werden, inclusief demente tante, nagespeeld in een reconstructie. Uiteraard betrof het hier het bekende 'topje van de ijsberg': er was sprake van 'duizenden gevallen', zonder dat dat werd aangetoond.


En dan was er het bezoek van Beatrix aan Oman. EO's eigen lakei Jeroen Snel (Blauw bloed) verbleef in haar gevolg; vanuit de studio in Qatar mocht hij vrijblijvend wat speculeren over haar gedachten.


Dan is het snel duidelijk: hier was een rubriek al helemaal uitgesproken.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden