Uitgesproken beginnelingen

Zodra echt nieuw talent opstaat in Nederland, is het zo vertrokken. Toch waren er ook dit keer aardige shows op de Amsterdam International Fashion Week....

AMSTERDAM De Amsterdam International Fashion Week blijft een beetje een moeilijke modeweek. Nederland is een kleine markt, en buitenlandse inkopers komen niet naar Amsterdam, dus de Nederlandse designermerken die een beetje voet aan de grond hebben in het buitenland – Spijkers en Spijkers, Francisco van Benthum, Klavers van Engelen – laten zich er niet zien. En zodra er weer een echt nieuw talent opstaat, is ook dat vaak zo weer weg. Iris van Herpens compromisloze creaties van leer en metaal waren de hoogtepunten van de laatste drie edities van de Amsterdamse modeweek. Dit keer was Van Herpen afwezig; ze is uitgenodigd om haar nieuwe collectie tijdens de London Fashion Week te laten zien.

Wat blijft er over? Beginnende ontwerpers, en commerciële merken die zich vooral op Nederland richten.

Toch waren er ook dit keer een aantal aardige shows te zien. Een hoogtepunt was Lichting 2009, een show waarbij alle modeopleidingen de twee beste net afgestudeerden vertegenwoordigen. De Vlaamse Ann Boogaerts, van ArTEZ in Arnhem, kreeg voor haar uitgesproken, felgekleurde en met borduursels versierde vrouwencollectie, die was geïnspireerd door koningin Fabiola, de G-Star Raw talent award. Maar ook veel andere studentencollecties waren sterk: de kleren zaten over het algemeen goed in elkaar, er was durf en creativiteit, en vaak een bijzonder kleurgebruik.

Kleur speelde ook een grote rol bij veel andere shows. Het duo End (Eva en Delia) begon zaterdagavond veelbelovend met een jurk waarop aan de voorkant met stukken geplooide stof een landschapje was gemaakt; een ode aan Bob Ross. De kleren die volgden (jurkjes, rokjes, jasjes en overalls met patchwork en geplooide details) leken soms iets te veel op stukken uit eerdere collecties, maar de kleurcombinaties, ook ontleend aan de cultschilder, waren erg geslaagd: oker of bruin met hemels- en donkerblauw, zachtgroen en oranje.

Kim Leemans en Merel Wicker, samen Lew, kozen voor typische jarentachtig-tinten als abrikoos, oranje, en okergeel, aangevuld met grijs en hemelsblauw. Ook de kleren ademden de jaren tachtig: oversized colberts, grote truien met, en soms in, strakke broeken, jurkjes waarin twee kleuren stof waren gebruikt. Mooi waren de dessins die op een groot aantal kledingstukken terugkwamen: foto’s van de gevlekte en beschimmelde muren van hun atelier, een voormalige homobar. Bij de truien waren de schimmelmotieven ingebreid.

Daryl van Wouw had naast bedrukte T-shirts en sweatshirts (eindelijk zonder zijn eigen portret) en sweatshirts met gevlochten details ook stukken van zwart leer: een jasje met een ruitmotief in de kraag, een aansluitende jurk en rok. Van de broeken van sponsor Levi’s 501 had hij bolero’s gemaakt, een idee dat ongetwijfeld veel navolging zal krijgen.

Publiekslieveling Claes Iversen zette in zijn draagbare, chique, zachtgetinte collectie in op de nu zo hippe brede schouder. Die zat in colberts, maar ook in gedrapeerde jurken. Iversens kleren hadden vaak mooie details, zoals schouderbanden in de vorm van smokingrevers, maar als geheel was de collectie een tikje braaf.

De modeweek eindigde zondagavond met een show die het tienjarig bestaan van Orange Babies vierde, een liefdadigheidsorganisatie die zich inzet voor moeders en kinderen in Afrika die met HIV zijn besmet, en is voortgekomen uit House of Orange, een agentschap voor visagisten, stylisten, fotografen en modellen.

Maarten Spruyt, Caroline Fuchs en Kevin Power hadden van rieten manden, fietsbanden, Perzische tapijten, stukken macramé, autozittingen met kralen en lampenkappen indrukwekkende, monumentale, op Afrikaanse beelden geïnspireerde outfits gemaakt. Jos van Heel had met drie medewerkers oude T-shirts en spijkerbroeken zo bewerkt dat het een interessante show opleverde – wat niet gemakkelijk is met jeans. Jet Vervest, een stylist die gespecialiseerd is in kindermode, kocht voor 250 euro kleren in de kringloopwinkel en wist daar een uitgebreide, samenhangende, begerenswaardige en modieuze vrouwencollectie uit samen te stellen.

De Orange Babies-avond was een lesje modeshow: veel van de shows op de elfde Amsterdam Internationale Fashion Week waren een stuk spannender geweest als ze wat meer van de eigenzinnigheid en het vakmanschap van deze presentaties hadden gehad.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden