Uitgeloot op zoek naar het beste alternatief

Ouders en hun uitgelote kinderen fietsen langs de nog resterende scholen. 'Echt een kleine ramp.'

AMSTERDAM - 'Ik liep van school naar huis en zag al aan mijn moeder voor het raam dat het niet goed was', zegt Silke Hakenkruger (11). Haar vwo-advies en Citoscore van 547 waren ruim voldoende voor aanmelding op het Barlaeusgymnasium, maar ze werd uitgeloot. Net als haar klasgenoot Lara Carter, die met haar maximale Citoscore van 550 de zinnen had gezet op het 4de Gymnasium. Zes jaar geleden werd dat opgericht om de toen al steeds populairder wordende klassieke opleidingen te ontlasten, en nu wordt ook daar geloot. 'Ik was er geweest', zegt Lara, 'het voelde meteen goed. Leraren, leerlingen... Wel leergierig, maar niet té serieus.'

Dinsdag was L-day (L voor loting) voor de achtstegroepers in Amsterdam. Van de dertig leerlingen uit de hoogste klas van de St-Antoniusschool ('Een heel slimme klas', zegt Lara, 'zes kinderen met 550') visten er zeker vijf achter het net. Vier van hen zijn met vader of moeder woensdagmorgen bijeengekomen om alternatieven af te gaan.

De ouders hebben er slecht van geslapen. 'Het komt harder aan dan ik had verwacht', zegt Tanja Minnée, Silkes moeder. 'Het zal best zo zijn dat we samen bijdragen aan de hype. Maar je wilt een plek waar je kind veilig is, zich herkend voelt, op een niet te grote school. Het is hartverscheurend als je haar dat niet kan bieden.'

'Dan wordt snel gezegd: maar er is toch genoeg plaats op andere scholengemeenschappen', zegt Dik Mus, vader van Jip (12), die niet terecht kan op het Geert Groote College. 'Maar dat is net als zeggen: er is voldoende parkeerplek, alleen wel in Amsterdam-West. Je hebt er hier niets aan.'

En zo fietst the day after een klein pelotonnetje door de oude binnenstad: vier kinderen en drie ouders, op bezoek bij scholen die voorheen niet eens op hun longlist stonden. Alle populairdere scholen zijn al volgeboekt. Het is een spontane actie; er zijn geen afspraken gemaakt met de scholen. 'Maar je wilt iets dóen, je voelt je zo machteloos', zegt Tanja Minnée. 'Dit is echt een kleine ramp.'

Eerste halte is het Cartesius Lyceum, buurschool van het 4de Gymnasium. De noodbouw bekoort al niet ('Ze hebben het ook niet echt gezellig gemaakt', zegt Julius Zuijderdorp (11)), maar ook met leerlingen en personeel is er geen klik. 'Het Cartesius staat misschien niet zo goed bekend, maar als je er eenmaal zit, blijkt het heel leuk', zegt een leerlinge, die eerder ook elders was uitgeloot.

Weer buiten merken de ouders het meteen: hier lopen hun kinderen niet warm voor. Te rommelig, niet echt uitnodigend. Maar welgemoed steken ze het IJ over. In Noord zijn concrete plannen voor een gloednieuwe school, voor alleen goed presterende vwo'ers ('545+'). Hyperion gaat het heten, en dat spreekt aan: nieuwe school, nieuwe onderwijsvormen. En met de pont ben je zo in Noord. 'Een mooi avontuur, lijkt me', zegt Joanna Mak, moeder van Lara.

Maar aangekomen bij het gebouw van het Bredero Lyceum, waar Hyperion zeker nog de eerste jaren vorm zal krijgen, zakken de mondhoeken snel. Ouders noch kinderen herkennen zich in een overvol en bijna uitsluitend allochtoon schoolplein. 'Het is natuurlijk niet de hoofdzaak, of er veel of weinig allochtonen op zitten', had Silke eerder al gezegd. 'Maar in je achterhoofd speelt wel mee dat je niet in je eentje tussen alleen maar Marokkanen wilt zitten.'

Binnen legt Bredero-rector Peter van Hameren de Hyperion-plannen uit. Ze beginnen met drie klassen in september, waarvoor nu nog 66 plekken te vergeven zijn, maar mocht de belangstelling overdonderend zijn, dan staat de deur voor een vierde brugklas op een kier. Al was het maar om nog eens loten te voorkomen.

Van Hameren laat blijken de noden van kinderen en ouders aan te voelen. Hij benadrukt dat de meeste Hyperion-lessen in aparte klassen zullen worden gegeven, en dat ze op een ander pauzemoment de kantine instromen dan de Bredero-leerlingen.

Op de pont terug naar de grachtengordel is de stemming veel somberder dan op de heenweg. Later in de middag fietsen ze nog naar het Hervormd Lyceum Zuid, waar nog zestien plaatsen beschikbaar zouden zijn. Misschien, de kinderen hebben eigenlijk allang geen zin meer. Zaterdag is er nog een scholenmarkt, maar ja, weet Dik Mus, dan krijg je ook alleen maar mooie praatjes, terwijl je de school moet zien om het goed te kunnen beoordelen. Nee, het ziet er allemaal niet ideaal uit.

'Eén ding weet ik zeker', zegt Lara. 'Als ik weer moet loten, doe ik het niet. Die ellende wil ik niet nog eens.'

Commentaar pagina 28

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden