Uit wanhoop groeit ineens hoop

Reportage Belkin in de Tour

De laatste weken heerste de twijfel over hun toekomst als wielrenner. Nu kunnen de renners van Belkin zich ineens weer verheugen op volgend jaar.

NARBONNE - De wedergeboorte van een wielerploeg heeft plaats in een wijk die Quartier Plaisance heet. Dat zou in het Nederlands een plezierwijk heten. Niet bepaald een bijbelse locatie om weer tot leven te worden gewekt, maar wel passend bij het bijna voelbare gevoel van opluchting.


Richard Plugge, directeur van nu nog Belkin, stelt zich rond 14.30 uur maandagmiddag op in de achtertuin van het hotel in het zuid-Franse Narbonne. Hij is in het openbaar nooit een man van grote woorden en is dat nu minder dan ooit. Zijn informatie is spaarzaam en zakelijk.


Al het nieuws over een doorstart van zijn wielerploeg onder de vlag van De Lotto - in een combinatie met de schaatsploeg van BrandLoyalty, waar onder anderen Sven Kramer onder contract staat - is onder voorbehoud en dat benadrukt hij in zowat elke zin. Het is een stadium waarbij veelvuldig het woord 'intentie' valt. Dat doet niets af aan dat gevoel van opluchting onder het voltallige personeel.


Nog maar een maand geleden dreigde het doek te vallen voor dit groen-zwarte gezelschap. De Amerikaanse multinational Belkin trok onverwacht de stekker uit het project, dat toen in de Ronde van Zwitserland warm draaide voor de Tour. De wanhoop bij de renners was voelbaar in het Zwitserse bergdorpje, die ochtend voor de start van de vierde etappe.


'Daarvan zijn we zeker twee dagen goed ziek geweest', vertelt Vlaming Sep Vanmarcke. Ook Bram Tankink zegt hem behoorlijk te hebben geknepen. 'De keer daarvoor, toen Rabobank stopte en we als Blanco verder gingen, hadden we met z'n allen het gevoel dat het zou goed komen. De laatste weken heb ik flinke twijfels gehad.'


Tankink zag met zijn 35 jaar het einde van zijn carrière naderen. Wat was het alternatief? Post bezorgen? 'Nu hoop ik in elk geval nog twee jaar door te gaan in het wielrennen.'


Vanmarcke was een van de zes coureurs van wie het contract doorliep. Dat maakte de onzekerheid alleen maar groter. 'Anderen konden al om zich heen kijken naar een andere ploeg. Ik zat vast aan mijn contract met Belkin.'


Hij zou graag doorgaan bij deze ploeg, ook al ligt zijn marktwaarde veel meer in eigen land, met de voorjaarsklassiekers als specialisme. 'Ik kom hier goed tot mijn recht en ik denk niet dat het zal veranderen met een sponsor die misschien andere belangen heeft.'


Volgens Tankink is het beste nieuws dat de ploeg weer een Nederlands karakter krijgt, zoals ze dat ook had in de oorspronkelijke opzet van Rabo, met oranje als beeldbepalende kleur. 'Er zit een filosofie achter de combinatie van schaatsen en wielrennen. Dat zijn Nederlandse sporten die elkaar kunnen versterken. En je bouwt op deze manier een merk op met schaatsen in de winter en wielrennen in de zomer.'


Schaatsers zijn vaak geduchte wielrenners, met Sven Kramer als het beste voorbeeld. Andersom is die combinatie niet zo vanzelfsprekend. 'Misschien dat ik nu in de winter een rondje ga schaatsen', zegt Bauke Mollema zuinig, alsof hij het over stijldansen heeft.


Mollema zit er deze maandag bij als de ongenode gast op een feestje. Ook hij laat niet na de zegeningen van dit nieuwe werkverband te schetsen, maar vorige week kwam naar buiten dat de kopman verkast naar Trek. Mollema herhaalt nog eens dat niets zeker is. Pas na de Tour hakt hij knopen door.


Dinsdag gaat de Ronde van Frankrijk in de Pyreneeën aan de beslissende fase beginnen. Daarmee is het heden belangrijker dan de toekomst. Tankink: 'Je leeft in een benauwd wereldje. Daardoor wordt al het andere minder belangrijk, hoe erg dat soms ook is.'


Met Laurens ten Dam en Mollema heeft Belkin nog twee ijzers in het vuur, al is het laatste minder heet dan gehoopt. Mollema staat zevende met een tendens naar beneden, Ten Dam heeft met zijn negende plek juist een opgaande lijn te pakken.


Tankink verwacht van de laatste vuurwerk. 'Laurens is veel beter gehumeurd dan tijdens de vorige Tour in deze fase. Toen ging het steeds minder met hem en daarvan werd hij behoorlijk chagrijnig. Ik heb er destijds een paar keer iets van gezegd en nu wijst hij me er steeds op, op dat goede humeur van hem.'


In ploegverband is de ervaren Tankink de smeerolie, de man die het collectief in stand houdt. Dat is hij naar eigen zeggen ook in de laatste weken geweest. 'Het is mijn grote kracht, het groepsgevoel versterken. Het zou stom zijn dat nu niet te doen. Stel dat de boel alsnog ontploft, dan zeggen andere ploegen ook: die Bram Tankink moeten we niet hebben.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.