Uit korte bewegingserupties is weinig zinnigs op te maken

Poetic disasters..

GRONINGEN Telkens weer gaat het zaallicht aan. Alsof Club Guy & Roni, die na het kleinere Grand Theatre voor het eerst in Groningen ook de statige Stadsschouwburg mag bespelen, even wil checken of de toeschouwers er nog zitten. Danser Igor Posiadly spreekt ze toe in het Engels. Met veel gevoel voor dramatiek schetst hij het verloop van een denkbeeldig operaspektakel, waarin de vernietigende explosie van een auto voor veel bloed en tranen zorgt. Dat armageddon krijgen we (natuurlijk) niet te zien. Zo grootschalig werkt Club Guy & Roni niet, al is de dansgroep door het Fonds voor de Podiumkunsten voor het eerst een vierjarige structurele subsidie in het vooruitzicht gesteld.

Wat zich wel afspeelt tijdens Poetic disasters, tussen een woud van neerhangende draden en kokers, is een donkere en kortademige performance vol heftige muziek en kortstondige ontmoetingen. De dans is even scherp als kortaf. Benen schieten razendsnel en kaarsrecht omhoog of zijwaarts om daarna weer stil te vallen. Hetzelfde geldt voor armen en hoofd: opvliegende bewegingserupties die snel in de kiem worden gesmoord.

De schurende muziek van Heiner Goebbels, deels live vertolkt door een toetseniste en violiste, deels op band, knettert eveneens als een mitrailleur langs je oren. Ook hier weer een staccato van knallen en stilvallen. Poetic disasters lijkt daarmee vooral een vertoon van glitterpunk, tussen de schimmig blauw beschenen guirlandes. Veel zinnigs valt er niet op te maken, uit dit intensieve danstheater waarin danseres Dunja Jocic met bontmantel akelig exact een divahit playbackt en danser Jorge Morro niet onverdienstelijk de rebelse zanger uithangt.

Toch is het jammer dat het choreografenduo Guy Weizman en Roni Haver ervoor kiest de drive telkens af te breken. De vier danseressen komen zo onvoldoende tot hun recht. Met name Jocic heeft een jaloersmakende elasticiteit en scherpte. Graag zou je meer van haar willen zien. Het blijft echter bij strak gecontroleerde uitbarstingen die volgens de begeleidende folder iets te maken zouden hebben met de chaostheorie. Zo kun je elke actie-reactie van explosie en implosie wel rijmend krijgen volgens het versimpelde motto van de chaostheorie: een vlinder die opfladdert in China kan in Amerika een tyfoon veroorzaken. Oppervlakkig gezien is het zo niet moeilijk een link te leggen tussen de bloederige explosie uit Posiadly’s verhaal en de sluimerende gevolgen op het donkere podium. Een spannende voorstelling wordt Poetic disasters daarmee nog niet. Intensief wel, voor de dansers én de toeschouwers die in het volle zaallicht een stevige stoot glitterpunk te verwerken krijgen. Maar wat Club Guy & Roni ermee zeggen wil?

Annette Embrechts

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden