Uit in Washington DC. Fantastisch!

Dankzij het voetbal kan hij twee zaken combineren: iets zien van de wereld en op het veld staan tussen de spelers. De komende tijd in de VS bij Columbus Crew. Door

Leo Beenhakker zei hem het te doen, voetbaltrainer worden in Amerika. 'Je kunt je leven lang nog tussen Groningen en Kerkrade pendelen', had de grijze eminentie gezegd. En zo is het maar net.


Zondag is Robert Maaskant vertrokken. Eerst naar Florida waar zijn nieuwe werkgever Columbus Crew een trainingskamp heeft opgeslagen. Daarna door naar de hoofdstad van de staat Ohio, op zoek naar een huis, en op 8 maart begint de MLS, de Amerikaanse eredivisie. Zijn ploeg speelt die dag uit tegen DC United. 'Uit in Washington DC. Dat klinkt toch fantastisch?!'


Overweldigend enthousiasme, vrijdag voor vertrek, in het Bredase café Moeke. Robert Maaskant blaakt van gezondheid. Hij is net terug van wintersport en zal de volgende dag een verlaat huwelijksfeest vieren. Dat was er steeds bij ingeschoten doordat de ene na de andere club zijn diensten inriep. Bij de bruiloft zat zoon Maas nog in de buik van zijn moeder. Inmiddels is Maas Maaskant twee jaar op de wereld en bewoonde hij vijf verschillende plekken. 'Die wordt nooit meer honkvast.'


Robert Maaskant heeft een stem als een misthoorn die zelfs op het laagste niveau alle uithoeken van Moeke bereikt. Die stem is synoniem geworden voor zijn zelfbewustzijn, door anderen ook wel arrogantie wordt genoemd.


Hij is 45, generatiegenoot van Frank de Boer en Phillip Cocu. Vergeleken met hem zijn De Boer en Cocu beginnelingen. Maaskant is al toe aan zijn twaalfde aanstelling als trainer in het betaald voetbal.


Als twintiger besefte Robert Maaskant dat hij als speler tekortschoot voor de top. Daarom besloot hij een voorsprong te nemen in de daaropvolgende loopbaan als coach.


In 1999 gaf RBC hem de verantwoordelijkheid over het vlaggeschip. Een jaar later promoveerde de club uit Roosendaal naar de eredivisie. Een kroonprins was geboren.


'Ik heb destijds in een interview drie scenario's voor mijn toekomst geschetst. Eén: een carrière als een speer, naar Feyenoord en daarna grote clubs in het buitenland. Twee: blijven hangen in de subtop en vervolgens stappen maken. Drie: naar landen waar je nooit had willen werken.'


En?

'Ik ben kampioen geworden in een buitenland. Dat is niet velen gegeven. Polen is een groot voetballand. Nee, in Nederland wordt niet naar Polen gekeken. Maar ik kan je vertellen dat er in Polen ook niet naar Nederland wordt gekeken.' Volgens Maaskant werd het dus het tweede scenario.


Maar is Wit-Rusland een land waar een trainer wil werken?

'Ik had het niet willen missen. Europees voetbal gehaald met Dynamo Minsk. Met goede spelers kunnen werken. Toch weer een extra brok ervaring en een uitbouw van je netwerk. Of ik het nog een keer doe? Dat betwijfel ik.'


Belangrijke spelers werden midden in de Europese campagne verkocht. De clubleiding ging hem naar zijn gevoel tegenwerken.' Dat heb ik onderschat, dat je niet op je eigen manier kan werken.'


Als Robert Maaskant aan het eind van het gesprek de afgelopen 15 jaar onder de loep legt, kan hij alleen maar tevreden zijn. Had FC Groningen niet wat langer mogen duren? 'Ik kwam er om het kussen op te schudden. Dat hadden we letterlijk zo afgesproken. Daardoor kan de huidige staf ook zo goed presteren.'


Er kleeft zoveel ambitie aan je.

'Kijk naar de keuzes die ik heb gemaakt. Ik heb al vrij snel mijn conclusies getrokken. De zaken zijn anders gelopen.


'Daarom is voetbal nu voor ons een manier om iets van de wereld te zien. Het moet leefbaar zijn en veilig. Over Wit-Rusland kun je van alles beweren, maar Minsk was wel veilig. Naar Terek Grozny zal ik niet gaan, ook al betalen ze miljoenen. '


Er is misschien één moment geweest waarop hij een verkeerde keuze maakte. Hij reed in het begin van deze eeuw door de polders naar Heerenveen om met Riemer van der Velde te praten over de mogelijke opvolging van Foppe de Haan. Tijdens die rit door die polders dacht hij bij zichzelf: wil ik dit wel, die polders?


In plaats van Heerenveen koos hij voor Willem II. In plaats van hem koos Heerenveen voor Gert-Jan Verbeek. Maaskant vloog er tussentijds uit bij Willem II, een keerpunt in zijn loopbaan. Verbeek verdiende uiteindelijk een aanstelling bij Feyenoord, zijn droomclub.


'Carrièretechnisch was Heerenveen misschien beter geweest, maar ik heb nergens spijt van. Ik vind het mooi hoe het gelopen is. En nu begin ik aan een avontuur dat ik anders nooit had meegemaakt.'


De kiem daarvan ligt in een telefoontje aan Greg Berhalter, een Amerikaan die ooit in Nederland voetbalde. 'We hadden geregeld contact. Hij als beginnend trainer in Zweden en ik als zijn mentor, althans zo zag hij het.' Na het vertrek uit Minsk warmde Maaskant de banden op omdat een baan in het Amerikaanse voetbal hoog op zijn verlanglijstje stond. Wist Berhalter iets? 'Het werd stil aan de andere kant van de lijn.'


Greg Berhalter was net begonnen als coach van Columbus Crew. Hij zocht nog een assistent. Kon Maaskant? Beter gezegd: wilde Maaskant? 'Ja, dat wil ik. Heel graag zelfs.'


In zijn jonge jaren heeft Robert Maaskant gestudeerd in de VS. De onomwonden ambitie in de Amerikaanse sportbeleving heeft hem sindsdien altijd aangetrokken. 'Maar je komt er moeilijk tussen. Ze kiezen toch eerder voor de bekende namen.


'Dat realisme heb ik wel gekregen. Maaskant is in Nederland een naam, ook door mijn vader (Bob Maaskant is oud-trainer en nu spelersmakelaar, red.). Maar in het buitenland zegt die naam niets. Dat verandert pas als ze mijn cv zien. Dan weten ze dat ik overal heb gewerkt en meestal boven het budget heb gepresteerd.'


Ook het management van The Crew beseft volgens Maaskant inmiddels welke kwaliteit de club met deze veldtrainer in huis heeft gehaald.


'Ze willen me graag helpen door te stromen in de Amerikaanse competitie. Maar ik heb gezegd: ik ga eerst een of twee jaar kijken hoe het me bevalt.'


Is dat je grootste kwaliteit, veldtrainer?

'Vind ik wel het leukst, maar ik denk dat ik het allemaal kan. Misschien was technisch directeur wel de volgende stap, maar dat gevoel heb ik nog niet. Op het veld staan, dan gaan de radertjes draaien. Vind ik zo mooi.'


Altijd werd zijn loopbaan bepaald door de korte termijn. Altijd moest hij problemen oplossen, kussens opschudden. En hij had er gerust mee kunnen doorgaan. Er waren genoeg aanbiedingen. 'Als ik het me gemakkelijk had willen maken, was ik naar Omonia Nicosia gegaan. Meer geld, zonnetje erbij. Maar wel weer in de rol van troubleshooter. Dat vreet energie.


'Dit is een goede stap. Een wereld waar ik dol op ben, waar het wordt gewaardeerd dat je ambitieus bent. Misschien is Amerika wel mijn toekomst. Misschien is dit wel wat ik nodig heb om weer gelouterd in Europa aan de slag te gaan.'


Pendelen tussen Groningen en Kerkrade?

'Nu kiezen Nederlandse clubs voor jonge ex-internationals als trainer. Dat schijnt het walhalla te zijn en ik hoor bij de ervaren mannen. Maar zoiets gaat in golven. Er komt heus wel weer een moment dat er andere keuzes worden gemaakt.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden