Uit het ritme van de stad

PARIJS DENDERT AAN HAAR EIGEN SCHOONHEID VOORBIJ, MAAR SAUNA'S EN SPA'S DWINGEN DE STAD TOT RUST...

Hoe ontsnap ik hieraan?

Die vraag stelt de gemiddelde Parijzenaar zich met enige regelmaat, wanneer hij zich overgeeft aan zijn tredmolen van 'metroboulotdodo': met de metro naar het werk, van het werk weer naar huis, naar bed en de volgende ochtend weer met de metro naar het werk. Hoe prachtig de historische monumenten en parken van Parijs ook zijn, wie in dit ritme van de stad is opgegaan, leeft vooral langs die schoonheid van de stad.

Dat geldt ook voor de bezoeker die zich voor een weekeinde of langer in de stad begeeft. Een paar ritjes met de metro, een net wat te lange wandeling langs een drukke boulevard, of eenvoudig een stevig menu aan exposities wakkeren het verlangen aan naar even helemaal niets, naar totale ontspanning.

Slenteren over de kades van de Seine, neerploffen op de ijzeren stoelen in de Jardin de Luxembourg, kijken naar jeu de boulesspelers bij de Eiffeltoren - dat zijn de bekende manieren. Maar bezoeker en bewoner krijgen in toenemende mate geavanceerdere methoden aangereikt om lichaam en geest tot rust te brengen. Het Parijs van de 'antistress' is een groeiende wereld van spa's, hammams en massageinstituten.

'Een kleine reis naar Thailand', zo omschrijft Mickey France-Suwanuchoti haar werkplek. Een op zichzelf al rustgevend, negentiendeeeuws liftje trekt zich op naar de tweede verdieping van een achttiende eeuws pand in het hartje van Parijs, waar haar 'Espace France-Asie' huist. Een altaar met beeldjes van olifanten en boeddha's is omgeven door houten compartimenten.

Hardwerkende Parijzenaren laten zich hier op de tonen van Aziatische fluiten door lieftallige Thaise meisjes van hun stress bevrijden. Geen seks, wel ontspanning. Dit soort massage is pas de laatste vijf, zes jaar in Parijs populair aan het worden, vertelt Mickey. 'De Fransen zijn een katholiek volk en vinden aanraking van het lichaam eigenlijk zondig. Maar nu hebben ze op hun reizen naar Azië ontdekt hoe prettig die aanraking kan zijn. Fransen hechten steeds meer waarde aan bienêtre, goed in je vel zitten', vertelt de Thaise oprichtster. Haar meisjes bieden 's ochtends een energieopwekkende en 's middags een ontspannende massage.

Wie de voorkeur geeft aan een westerse oplossing, kan op de ChampsElysées terecht bij het strakke, om niet te zeggen kille instituut van Daniel Jouvance, dat bad en massage aanbiedt onder de naam Aquazen. De prijzen verschillen niet wezenlijk van de Thaise behandeling, de vriendelijkheid van de bediening zeker wel. Die laat ook wel wat te wensen over in Les Bains du Marais, een wonderlijke combinatie van kapsalon, massageen schoonheidsinstituut, hammam en restaurant in de joodse wijk, die door de homoscene is veroverd.

De vraag of de sauna wellicht gay is, leidt tot diepe minachting. Les Bains is een nette tent, zo wordt ons verteld, die niet voor niets op de gemengde saunadagen badkleding verplicht stelt. Wie niet tot de vaste cliënt & Egrave;le behoort, hoeft niet op veel menselijke warmte te rekenen, maar een middagje relaxen is in deze wat barokke, quasichique omgeving goed te doen.

Lichamelijke verwenning op topniveau vindt plaats in de spa's bij de grote hotels, zoals het Grand Hôtel bij de Opéra of het nog deftigere Hôtel Meurice bij de Tuilerieën. Wat nauwelijks iemand weet, is dat deze spa's ook voor niethotelgasten toegankelijk zijn. Alleen al het passeren van de mannen in livreien en het doorkruisen van de overdadig luxueuze lobbies maken het bezoek tot een gebeurtenis. Eenmaal binnen moet er in Grand Hôtel redelijk (65 euro voor een intens, energieopwekkend bad, fitness én sauna) en Hôtel Meurice flink (95 euro, inclusief een stevige massage) worden betaald. Maar het ontspant werkelijk.

Wie dit soort fysieke verwennerij tegen grove betaling maar onzin vindt, kan voor euro3,50 zwemmen in Piscine Pontoise, een jaren dertig zwembad vol blauw mozaïek in Quartier Latin. De badhokjes die twee verdiepingen hoog om het bad heen zijn gebouwd, vormen het retrodecor van de film Trois couleurs: Blue, waarin regisseur Kieslowski actrice Juliette Binoche haar baantjes liet trekken. Ook hier valt heel goed aan het ritme van Parijs te ontsnappen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden