Uien voor Senegal

IN: Rotterdam

Bij speeddatende ambassadeurs in De Kuip.

'De tijd van diplomatie als rustiek tijdverdrijf is voorbij.' De woorden zijn van Uri Rosenthal, minister van Buitenlandse Zaken in de CDA/VVD + PVV-regering. Wie een ambassadeur uit zijn diep ingesleten grondhouding van begrip, respect en eindeloos geduld wil halen, kan dat het best met dit zinnetje proberen.

Of je nu Jemen spreekt, Afghanistan, India of Benin, allemaal zullen ze je bezweren dat hun werk echt niks rustieks heeft. Vreemd woord sowieso. Rustiek betekent landelijk, dan wel onbeschaafd. Dat is het laatste wat je van ambassadeurs kunt zeggen.

Dezer dagen zijn ze op de thuisbasis voor de jaarlijkse ambassadeursconferentie: werkbezoeken, bijpraten met collega's, ministers en Kamerleden. Er stond ook een Rotterdamdag op het programma. Geen betere plek om doordrongen te raken van de opgewekte ernst waarmee Nederland zijn imago van handelsnatie uitdraagt: voordrachten op de zeventiende verdieping van het World Port Center. Excursies naar Fokker, Royal IHC of DSM. En een finale in De Kuip, het volkse hart van Zuid.

'We doen het op z'n Rotterdams, niet lullen maar poetsen', is de samenvatting van Carin Leenders de Vries. Haar Wereld van smaak, waar ambassadeurs op soep en rookworst worden onthaald, is gevestigd in de Markthal. 'Echt een belevenis', vindt Aldrik Gierveld, ambassadeur in Jemen, terwijl hij de swingende combinatie van oude Goudse en Libanese lekkernijen, een parkeergarage en stadswoningen tot zich laat doordringen. 'Als ik een flintertje van deze inspiratie mee terug kan nemen, is dat al prachtig.'

Een ambassadeur is dominee en koopman ineen. Hij praat over mensenrechten als daar aanleiding voor is. Maar, in het kielzog van minister Ploumen, is hij in toenemende mate ook hoofd van een permanente handelsdelegatie - de ambassade als het Deshima van de 21ste eeuw.

Ambassadeurs blijken zich bewust van die missie. De kansen van 'hun' land lepelen ze moeiteloos op: zuivel en kruiden voor Albanië, aardappelen naar Trinidad en Tobago, bloemen uit Kenia. Grootste verrassing: vrachten uien naar Senegal, jaarlijks voor wel 40 miljoen dollar. Nederland is de grootste uienexporteur, vertelt ambassadeur Pieter Jan Kleiweg de Zwaan. 'Ui zit in alle gerechten. Een Senegalese huisvrouw zal, als ze het kan betalen, altijd voor Hollandse uien kiezen. Die zijn steviger.' Voor zijn rol - de ambassadeur loodste heel wat uiencontainers door de douane - kreeg hij de Fenedex-prijs. 'Alles draait om contacten', zegt hij. 'Met het WK voetbal had ik soms driehonderd gasten in de residentie. Het was ramadan, dus de kosten waren beperkt.'

De dag eindigt met speeddaten in De Kuip. De setting doet denken aan een schaaktoernooi: 130 diplomaten aan tafeltjes, 1.500 ondernemers die aanschuiven. De belangstelling is zo overweldigend dat veel ondernemers tevreden moeten zijn met twee speeddates. René Gouw, directeur van Kolibri Logistiek, kon bij Nieuw-Zeeland en Venezuela aan tafel, maar grijpt ook zijn kans als hij bij Bosnië-Herzegovina een lege stoel ziet. Iedereen is op zoek naar lokale partners, vlassend op het gouden contact.

Bonnie Horbach, consul-generaal in Zuid-Afrika, krijgt vooral firma's op het gebied van infrastructuur en software. 'Ik heb Daan Roosegaarde in Kaapstad gehad. Voetgangers die illegaal de snelweg oversteken, dat is hier een probleem. Hij zou wegen kunnen ontwikkelen die oplichten als iemand oversteekt.' Ze vertelt hoe ze te werk gaat: 'Bij mij geen grote recepties. Alle gasten zijn handpicked en ik ben degene die mensen voorstelt.' Het summum: de kitchen conference; met een invloedrijke gast de hele agenda doornemen, gewoon aan de keukentafel.

Op de slotreceptie toont Gerrit Koops zich een tevreden man. Zijn bedrijf, TSC, bouwt wereldwijd silo's. Er komt een opdracht aan voor silo's in Tanzania. Die laat hij graag bouwen door een lokale staalfabriek, scheelt je zo een paar ton vrachtkosten. Maar wie? De ambassadeur kon hem twee contacten geven. Eerder haalde hij een order van 3 miljoen euro in Cambodja binnen, dankzij de ambassade. 'Ze doen fantastisch werk.'

Kamerlid Sjoerd Sjoerdsma (D66) vertelde me eerder deze week dat hij vreest dat de balans doorslaat naar handelsbevordering. 'Dat mag niet ten koste gaan van de inzet voor mensenrechten.' De diplomaten willen er niets van weten. Ze doen eenvoudigweg meer, met minder middelen. 'Het leven was vroeger eendimensionaler', concludeert consul Horbach. 'Er zijn nu zoveel creatieve manieren om te netwerken. Daar lopen wij in voorop.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.