Über-tranentrekker

In 2002 meende Steven Spielberg dat hij zijn meesterwerk E.T. de mond moest spoelen: op de lang verwachte dvd-editie poetste Spielberg verwijzingen naar geweld zo veel mogelijk weg. De wapens waarmee de belagers van het vriendelijke ruimtemonstertje in een van de eerste scènes door het bos rennen, werden met de computer vervangen door walkietalkies. En Elliots moeder had het opeens niet meer over 'terroristen', maar over 'hippies'. Misschien nog vervelender en onnodiger was dat Spielberg ging sleutelen aan E.T. zelf: de mond van het schildpad-achtige mannetje dat per abuis op aarde achterblijft, ging dankzij 21ste-eeuwse computeranimaties veel te soepel bewegen.


Spielberg heeft van al die 'verbeteringen' gelukkig al lang afstand genomen, maar het zou zomaar kunnen dat ze vanmiddag op tv toch nog opduiken. Als dat zo is, even doorbijten en slikken, want ook in gekuist en opgevijzeld tenue blijft E.T. een tranentrekker van formaat: als kijker wil je net zo graag dat E.T. en Elliot op aarde vrienden blijven als dat het ruimtemannetje zijn weg terugvindt naar huis. En natuurlijk is en blijft E.T. de film die BMX-crossfietsen, zwierende strijkers, een messiaanse alien en de volle maan voor altijd bij elkaar bracht.


E.T.: The Extra-Terrestrial (Steven Spielberg, 1982)

RTL7, 14.20-16.25

The Sound of Music

(Robert Wise, 1965) Waarom wordt een film als The Sound of Music in de Kerst- en oudejaarsdagen telkens weer uitgezonden en waarom genieten we er steeds weer van? Wieteke van Zeil schreef er vorige week treffend over in deze krant. 'De associaties die je vroeger bij de beelden had en nu hebt, mengen. Zelfs geuren en plaatsen waar je ze bekeek. Dan treedt het in werking: herkenning, herhaling (en volgend jaar Kerst weer herhaling, en Kerst daarna, en Kerst daarna...) en dan cultivering. Tot hoofdmomenten in je eigen leven samenvallen met de verbeelding van de filmmakers.' Neemt u zelf de proef op de som, wanneer Julie Andrews vanmiddag op de BBC voor de (honderd)duizendste keer door de alpenweiden danst en haar ode aan de Edelweiss zingt.


BBC1, 15.15-18.05 uur

Kung Fu Panda 2

(Jennifer Yuh, 2011) Vechtpanda Po kan er niet langer omheen: de noedels kokende gans die hem heeft opgevoed, is toch echt niet zijn vader. Wie ben ik dan wel en waar kom ik vandaan, vraagt Po zich vanaf dat moment af, maar leermeester Shifu zegt dat hij eerst tot innerlijke vrede moet komen. Gelukkig wordt in het geslaagde, uiterst energieke Kung Fu Panda 2 wijsheid ook op andere manieren verkregen. Een robbertje vechten met de boosaardige pauw Shen, die over China wil heersen en een einde wil maken aan de kung fu-traditie, zet Po ook flink aan het denken. Het blijft een absurd gegeven, zo'n vechtbeer met spirituele aspiraties. Fijn dat de film dat zelf ook telkens onderstreept, bijvoorbeeld in de scène waar Po het moet afleggen tegen een vechtlustig radijsje. Het meeste plezier valt toch te beleven aan de uiterst geïnspireerde animatie, die de martial arts-balletten uit films als Zhang Yimou's Hero (2002) gretig vertaalt naar fabeltjesland. Alles zwiept, swingt en fonkelt aan deze bonte achtbaanrit.


BBC1, 18.05-19.25 uur

Il postino

(Michael Redford, 1994). Hoofdrolspeler Massimo Troisi overleed pal na de opnamen van deze warme, poëtische film over een postbode op Capri die de verbannen Chileense dichter Pablo Neruda (Philippe Noiret) post brengt en zelf dichter wil worden om hart van Beatrice Russo (Maria Grazia Cucinotta) te winnen.


Canvas,

20.15-22.00 uur

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden