U-pagina

Marokkanen en Ede

'De sfeer is verslechterd.' Dit is de derde zin in een artikel met als titel 'Hoe is het met de Marokkaanse jongens die hoera riepen op 9/11?' (Binnenland, 12 september). Het verhaal gaat over de Edese wijk Veldhuizen. Het wordt nog erger. Even verderop staat: 'De wereld mag in tien jaar een ander gezicht hebben gekregen, hier in Ede is dat niet te zien.'


Is dat zo? Nee. Dat is niet zo. Is het probleem met alle Marokkaanse jongeren opgelost? Nee. Dat is ook niet zo. De situatie in Veldhuizen is nog broos. Maar om de wijk op basis van de mening van één persoon, de geïnterviewde onderwijzer Said El Bachrioui, op zoveel achterstand te zetten, doet pijn.


Dat doet onrecht aan de Marokkaanse jongeren in de wijk, aan de Marokkaanse gemeenschap in de wijk en daarmee aan de totale gemeenschap in de wijk. En het is onrechtvaardig voor iedereen die met hart en ziel iets wil maken van Veldhuizen. Eerlijk is eerlijk, de problemen waren groot. Precies drie jaar geleden ging bijna dagelijks een auto in brand en werden ruiten van huizen ingegooid, op straat was de vraag wie de baas was: politie of jongeren, bewoners keerden zich af van het gemeentebestuur.


Drie jaar verder is dit beeld gekanteld. De renovatie van de wijk is in volle gang. Hoogbouwflats verdwijnen, parkjes en speelplekken komen ervoor in de plaats. Samenscholings- en gebiedsverboden gelden al twee jaar niet meer.


Ik besef heel goed dat enkele incidenten de beeldvorming morgen weer kunnen beïnvloeden. Maar dan heb ik als burgemeester tenminste te maken met actualiteit en realiteit. Die realiteit en actualiteit is nu dat het goed gaat met heel veel Marokkaanse jongeren, dat het goed gaat in Veldhuizen. Het is jammer dat de verslaggever zijn oor niet te luister heeft gelegd in de wijk, op straat. Hij laat het aan hem geschetste beeld ongetoetst.


Eigenlijk bevestigt Said El Bachrioui mijn analyse als hij zegt: 'De jongens van toen zijn ouder geworden, de meesten zijn goed terechtgekomen. Het zijn geen kwajongens meer. Zo gaat dat. Het was een fase in hun leven.'


Zo is het ook met de wijk Veldhuizen. Alle problemen vormden een fase in het bestaan van de wijk, die nu stappen vooruit maakt. Een fase die dus voorbij is. Veldhuizen is veel mooier en krachtiger dan de beeldvorming doet vermoeden.


Cees van der Knaap, burgemeester Ede.


Kinderen en scheiden

Voor kinderen moet het toch vanzelfsprekend zijn dat je de mensen van wie je het meest houdt, altijd om je heen hebt. Helaas kennen steeds minder kinderen dit (O&D, 14 september). Het ouderwetse, liefde tot de dood ons scheidt, wordt steeds vaker ingeruild voor de nieuwe trend, scheidende ouders. Met alle gevolgen van dien. Het kind lijdt hier het meest aan, terwijl hij hier niets aan kan doen.


Kinderen van gescheiden ouders hebben een grotere kans later ook te gaan scheiden. Dan worden alle problemen gewoon doorgegeven aan de volgende generatie.


Ik ben fel tegen scheiden als daarbij kinderen betrokken zijn. Daarom stel ik voor dat het veel duurder wordt om te gaan scheiden. Scheidende ouders moeten ervoor boeten dat ze in het verleden de fout hebben gemaakt het jawoord op het verkeerde moment te zeggen. Maar ze moeten nog meer boeten als zij samen een kind hebben.


Christiaan Reurslag (16), Geesteren


Schenk een schilderij

Naar aanleiding van de commotie rond de verkoop van het schilderij The Schoolboys van Marlene Dumas moet mij van het hart dat we het hier niet hebben over een werk uit het Nederlands erfgoed, zoals bijvoorbeeld Van Gogh of Mondriaan, waarvan het oeuvre reeds lang geleden werd voltooid.


Het betreft in dit geval een werk van een nog springlevende en zeer productieve hedendaagse kunstenaar. Prima idee van MuseumgoudA om het schilderij te veilen om zo uit de financiële problemen te komen.


Het zou mevrouw Dumas sieren als zij uit haar voorraad werken een mooi doek zou selecteren en dit als aardige geste geheel gratis aan het noodlijdende museum zou schenken om de collectie weer compleet te maken (eventueel onder voorwaarde dat het werk nooit verkocht mag worden). Resultaat: Marlene Dumas gaat niet de geschiedenis in als chagrijnige kunstenaar, maar als de goedgeefse 'redder' van MuseumgoudA.


En natuurlijk ook als succesvol kunstenaar die haar schilderijen anno 2011 voor zo'n slordige 1 miljoen euro per stuk verkocht. Of dit buitenproportionele bedragen zijn, is weer een heel andere discussie.


O.C. Hooymeijer, Spanga


Gezichtsverlies

Na Rawagede dreigt opnieuw gezichtsverlies voor de Nederlandse overheid over de manier waarop ze met haar koloniale verleden omgaat.


Deze week oordeelde de rechtbank in Den Haag dat Nederland een schadevergoeding moet uitkeren aan de laatste overlevenden van het bloedbad in het Indonesische dorp Rawagede in 1947. De rechterlijke uitspraak is een klap in het gezicht van de Nederlandse overheid die nooit haar excuses heeft gemaakt en die nooit uit eigener beweging een passende compensatie heeft geboden.


Ook in de zaak van het omstreden standbeeld van J.P. Coen, die in 1623 vijftienduizend slachtoffers maakte op de Indonesische Banda eilanden, onderneemt het kabinet geen enkele actie. De gemeente Hoorn plaatst binnenkort het beeld, dat op 16 augustus door een ongeluk van zijn sokkel viel, terug op zijn plek. Mocht de gemeente Hoorn het standbeeld terugplaatsen op zijn sokkel, dan slaat Nederland opnieuw een modderfiguur. Het zou wel heel krom zijn als wij als land dat als gastheer optreedt van het Internationaal Strafhof een eerbetoon brengen aan een volkerenmoordenaar.


Eric van de Beek, Hoorn


Afrekenen

PVV-Kamerlid Hero Brinkman stelt dat het de taak van minister Donner van Binnenlandse Zaken is om in te grijpen in de Utrechtse gemeentepolitiek (O&D, 15 september).


Opvallend is dat Brinkman in zijn stuk het belang van democratie in de gemeentepolitiek herhaaldelijk onderschrijft, maar vervolgens een voorstel doet dat de lokale democratie enorm zou ondermijnen.


Brinkman vermoedt dat coalitiepartij D66 in Utrecht uit eigenbelang de beschadigde burgemeester Wolfsen in het zadel houdt. Dit is een keuze die de D66-fractie heeft gemaakt en ze moet daar dan ook op afgerekend kunnen worden door de inwoners van de stad.


Wij zijn het met Brinkman eens dat er veel winst te behalen valt met betrekking tot het democratische gehalte van de gemeentepolitiek. De oplossing die hij aandraagt doet echter het tegenovergestelde.


Martine Luijten, portefeuille openbaar bestuur en democratie Jonge Democraten


Jolien van Hooff, voorzitter Jonge Democraten Utrecht


Parel

Johan Cruijff, een hele uitzending lang bij Pauw&Witteman. Je hoopt dat je het mag meemaken: zo'n onbedoelde parel die de potentie heeft een klassieker te worden. De geboorte van een nieuw gezegde.


En je wacht en luistert. En dan, tussen alle gruis van wat je soms haast warspraak zou mogen noemen, daar is ie ineens! En je noteert het, want het mag niet verloren gaan: 'Je moet het zien in de tand des tijds.'


Wilfried Dierick, Nijmegen


Gedwongen winkelnering

De FNV-leden wijzen het pensioen­akkoord af. Ook ikzelf heb als lid van Abvakabo mijn 'nee' laten klinken. Voor mij is de belangrijkste reden de onzekerheid over de hoogte van de pensioenen, en dat dat probleem eenzijdig bij de werknemers wordt gelegd.


Een argument dat ik in de discussie over de pensioenen echter volledig mis, is het feit dat werknemers niet mogen kiezen bij welk pen­sioenfonds ze hun pensioen opbouwen. Er is gedwongen winkelnering. Ik vind het in zo'n geval logisch dat ik er als werknemer van uit mag gaan dat er dan ook garanties worden gegeven over de pensioenopbouw.


Als die zekerheid niet meer zou worden gegeven, vind ik het logisch dat ik zelf mag gaan kiezen welk fonds of welke bank mijn pensioen gaat beheren. Dan zou ik wel met enige onzekerheid kunnen leven.


Jacco Farla, Utrecht


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden