Typisch Parade: snedig, geestig en lekker luchtig

Het publiek op de Parade wordt vermaakt met veelal hilarische zapvoorstellingen...

Den Haag Het is vanavond druk op de Parade. Mooi weer betekent veel bezoekers. Artiesten zetten het uitventen van hun voorstelling op een lager pitje, tijdens het laatste weekeinde van de Parade in Den Haag, omdat ze geen publiek meer kwijt kunnen. Volgende week reist het festival door naar Utrecht. Bij veel tenten klinkt een ‘nog tien laatste kaarten’.

Sommige theatermakers gaan onvermoeibaar door, zoals drie acteurs van seXY chromosomen die zich als spermacellen hebben verkleed. De drie glippen de tent binnen van de collega’s van De Feestcommissie, die op het punt staan hun voorstelling Zin in jou te spelen. De spermacellen willen nog even reclame maken voor hun eigen voorstelling. Geen probleem, het kan allemaal op de Parade.

Zin in jou wordt gespeeld door een gelegenheidsgezelschap van vier acteurs en een muzikant. In een setting die het midden houdt tussen een circus en een clubavond presenteren ze zich als ‘droomrijders’. Ze nemen het publiek mee naar alle soorten dromen: van nachtmerrie tot natte droom. Een typische Paradevoorstelling waarin interessante thema’s voorbij komen, maar die wel erg vrijblijvend worden aangestipt. Onder het mom van: het moet vooral luchtig blijven.

Aan het zelfde euvel lijdt Depressie, een regie van Marcus Azzini. Volgens zijn vaste Paradebenadering richten de jonge acteurs zich op het publiek: met microfoons in de hand vertellen ze over zichzelf en de tijdgeest. De spelers komen met herkenbare en vaak hilarische voorbeelden uit hun eigen leven en praten over zaken die depressief en vrolijk stemmen. Het moet gezegd: de voorstelling is van begin tot eind vermakelijk.

Jammer genoeg blijft het stuk aan de oppervlakte steken, met uitzondering van de subtiele liedjes van Jan Groenteman (live gespeeld). Natuurlijk leent de Parade zich niet voor loodzware bespiegelingen, maar juist met een thema als ‘depressie’ moet meer mogelijk zijn.

Toneelschrijver Dolf Efraïm, een vaste Paradeklant, heeft dit jaar een toneelstuk geschreven over etentje van drie keurige dames: Bouillabaisse. Al snel blijkt dat oud zeer een gezellige avond in de weg zit en laten de vrouwen hun façade vallen. Als zich dan onverwacht bezoek meldt, raken de ontwikkelingen in een stroomversnelling. De dialogen van Efraïm zijn allesbehalve fijnzinnig, eerder lomp, maar wel snedig en erg geestig.

Het effect van de valse dames uit de goede klasse wordt versterkt doordat de man/vrouw-rollen zijn omgedraaid. Carol van Herwijnen, Kees Boot en Herman Egbers spelen de vrouwen met flair. Vooral Van Herwijnen (in het zwart met parelketting) overtuigt met zijn vileine vertolking van de goedwillende, maar net zo achterbakse Ank.

Bouillabaisse is nog net geen ‘well made play’, maar is wel het meest klassiek in opbouw. Een echt toneelstuk, zeg maar, met een plot. En dat is na alle zapvoorstellingen van de Parade wel eens prettig.

Merijn Henfling

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden