Typisch Franse film staat onder druk

Vorige maand ging Asterix et Obelix contre Cesar in première in achthonderd Franse bioscopen. De film van regisseur Claude Zidi, de eerste Asterix-film met levende acteurs, is met een budget van 90 miljoen gulden de duurste Franse film aller tijden, wat betekent dat alleen in Frankrijk al meer dan tien...

Toch heeft producent Claude Berri er alle vertrouwen in dat het goed komt. Over de hele wereld zijn immers miljoenen Asterix-boeken verkocht. Grote producties hebben de toekomst, volgens Berri. En de intellectuele, trage en gevoelig geacteerde films die wél door Franse critici worden geprezen, zullen spoedig van de schermen verdwijnen.

Berri's gelijk zou betekenen dat films als Chacun cherche son chat de bioscoop niet meer halen. De derde van regisseur Cédric Klapisch behandelt als al zijn films een klein onderwerp, in een rustig tempo en zonder veel omhaal. Zeer fraai in beeld gebracht door Benoît Delhomme, die ook verantwoordelijk was voor de fotografie van de Tran Anh Hung-films Cyclo en L'odeur de la papaye verte.

In Chacun cherche son chat woont Chloë, een bleue visagiste, met haar kat Gris-Gris en een homoseksuele vriend in een oud huis in Parijs. Het eenzame meisje heeft weinig vrienden in de grote stad en als ze een weekje op vakantie gaat, valt het haar niet mee om een logeeradres voor haar kat te vinden. De concierge wil 'm niet, de bakker wil 'm niet, haar huisgenoot suggereert om het beest uit de auto te gooien. Uiteindelijk ontfermt de bejaarde kattenliefhebster madame Renée zich over Gris-Gris. Bij thuiskomt blijkt de kat te zijn verdwenen en wordt de hele buurt gemobiliseerd om Gris-Gris weer terug te vinden. De zoektocht door de smalle straten van het 11e arrondissement - de volksbuurt rond de Place de la Bastille, waar de sloophamer voortdurend huishoudt - voert Chloë langs een bonte stoet mensen. Meer nog dan naar Gris-Gris, is Chloë op zoek naar aanspraak, een beetje liefde en geluk.

Het beestje blijkt gemakkelijker te vinden.

Het is te hopen dat Berri geen gelijk krijgt en dat Klapisch zijn lichtvoetige, aangename films kan blijven maken. Hij heeft er alweer een klaar: Peut-être, waarin Marceline Loridan, de weduwe van Joris Ivens, de zus van Jean-Paul Belmondo speelt. Het zou toch jammer zijn als die de bioscopen niet haalde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden