Tweedeling in de gezondheidszorg is er altijd geweest

Wat een hypocriet gedoe over de tweedeling in de gezondheidszorg. Die is er altijd al geweest en zal er altijd blijven....

Vroeger was het verschil tussen particulier en ziekenfonds verzekerden erg groot. De huisarts had een apart spreekuur en de specialist in het ziekenhuis ook. Gelukkig is dat voorbij, maar wat wel is gebleven, is de klasse-verzekering. Bij mijn vroegere werkgever waren de mensen boven de ziekenfondsgrens collectief verzekerd. De meesten kozen dan voor een klasse-verzekering 2a of 2b. De premie was toen betaalbaar en het maakte niet zoveel uit om je klasse te verzekeren. Omdat ik helaas vaak in een ziekenhuis lag en ik met twee op een kamer nog beroerder vond dan met acht op een zaal, besloot ik om mij eerste klas te verzekeren. Niet alleen dat ik dan een kamer alleen voor mij had, maar alles was anders, de behandeling, de bezoektijden en zelfs de maaltijden.

Nu ben ik 75 jaar en gepensioneerd en nog altijd via de collectieve verzekering van mijn werkgever verzekerd. Standaardpakketpolis heet die en voor ons tweetjes is dat derde klas verzekering. Klasse-verzekering is nu veel te kostbaar.

Voor een ernstige oogaandoening heb ik nu hulp gezocht bij een particuliere kliniek en daar ben ik blij om. Geen zes maanden wachttijd voor de eerste visite en dan de behandeling van assistente tot dokter. Hier is de patiënt weer iemand die om hulp vraagt, er is tijd om naar je te luisteren. Gelukkig heb ik dat ook met mijn internist in het ziekenhuis, maar waarom is het daar een uitzondering en in die andere kliniek zo gewoon?

Ik zou niet graag geopereerd willen worden met voorrang op zondagmiddag door een chirurg die er die week al zeventig uur op heeft zitten. Want dr. Hamel uit Groningen bedoelde toch niet dat hij een speciale chirurg wil aantrekken voor hen die meer willen betalen. Als dat wel zo is, dan gaat het 'Robin Hood verhaal' niet op.

DIEMENFreek Jollie

Business class

De mooie hal van het Academisch Ziekenhuis Groningen lijkt al op een moderne aankomst- en vertrekhal van een luchthaven. Nu komen hier de borden die op een luchthaven normaal zijn: business-class, economy-class en vip-rooms.

Ze krijgen allemaal een captain (specialist), maar business-class betaalt twee tot drie maal zoveel voor dezelfde trip. Zijn er meer business-class patiënten, dan moeten economy-patiënten wachten op de volgende vlucht.

Met airmiles en bonuspunten kunnen we economy-class upgraden tot business-class. Nu nog tax free shops in de hal en we willen allemaal het ziekenhuis in.

TERNEUZENH. van Rijsbergen

Kans

Iedereen heeft recht op een gelijk gebruik van alle algemene voorzieningen. Daarmee bedoel ik: in zoverre een individu die nodig heeft. Daarbij mag de financiële positie geen enkele rol spelen. Gezondheidszorg is geen concurrentie en het is ook geen winkel waar degeen met meer geld ook meer kan kopen. Het mag ook nooit zo zijn dat bepaalde ingrepen wel kunnen als het geld er is en niet wanneer het fonds er niet voor wil of mogelijk kan betalen. Dat zou betekenen dat de rijkere meer kansen heeft op leven dan de minder bedeelde, hetgeen in onze maatschappij een achterhaald idee is. Of althans behoort te zijn. Net als voor de wet behoort ook voor de gezondheidszorg ieder gelijkwaardig te zijn.

APPINGEDAMB. Storm

Confrontatie

Het is goed dat uitvoerig ingegaan wordt op het standpunt van J. Hamel (de Volkskrant, 11 januari) om rijken met voorkeur te gaan behandelen. Dit onderwerp is niet alleen voor politici, maar ook voor patiënten, verpleegkundigen, verzorgenden en artsen relevant. Immers, het staat een burger vrij om een mening te uiten, maar wanneer een ziekenhuisdirecteur dit doet, mag aangenomen worden dat we daarmee ook over het beleid van dit ziekenhuis worden geïnformeerd.

In een academisch ziekenhuis, gefinancierd met collectieve middelen, wordt zogeheten topklinische zorg verleend. Voor deze zorg geldt een aparte (lees: zware) indicatieprocedure, waarbij tot nu toe criteria uit de gespecialiseerde medische en verpleegkundige vakgebieden van toepassing zijn. Hamel wil blijkbaar daaraan ook economische criteria toevoegen. Hij pleit voor maatregelen tot behoud van het potentieel Nederlands zorgvolume en kiest ervoor om tarieven inkomensafhankelijk te maken en rijkere burgers voorrang te geven.

Verpleegkundigen en verzorgenden kiezen ervoor om bij zorgtoewijzing geen onderscheid naar sociale status te maken. De gezondheidszorg en vooral ook de schaarse zorg dient voor een ieder toegankelijk te zijn. Recent heeft de AVVV, de koepelvereniging van verpleegkundigen en verzorgenden, dit in haar beleidsplan verwoord. Directeur Hamel zoekt een confrontatie met deze beroepsgroepen wanneer hij zijn beleid wil realiseren. Bij de intake van patiënten willen deze hulpverleners immers niet over de bekostiging van de zorg spreken.

Hamels beleid wijzen we af!

DEVENTERP.J.M. Koopman

Wachtlijsten

Ons verzekeringsstelsel schiet tekort als alleen 'rijken' een behandeling kunnen betalen buiten de wachtlijst om, staat in het commentaar (de Volkskrant, 10 januari). Dat is juist. Echter, het verzekeringsstelsel schiet ook tekort, als een succesvolle behandeling maar aan een te beperkt aantal patiënten gegeven mag worden.

Waardoor komen die wachtlijsten in de gezondheidszorg? Zijn er te weinig artsen? Werken artsen liever in een privé-kliniek?

Ik geloof dat de wachtlijsten ontstaan doordat de overheid het aantal behandelingen beperkt om budgettaire redenen. Als mensen in zo'n geval op eigen kosten ergens anders hulp zoeken, komt er een plekje vrij op de wachtlijst. Daarvan profiteren rijke en arme patiënten. Arme (en rijke) patiënten zouden nog beter af zijn, als de wachtlijsten zouden verdwijnen.

Een echt solidair beleid is dus: veel meer geld uitgeven aan de gezondheidszorg. Als de overheid hiertoe niet bereid is, moet zij niet hypocriet gaan doen over een tweedeling in de gezondheidszorg, maar blij zijn dat sommige mensen 'voor zichzelf zorgen'.

AMSTELVEEN Co Stuifbergen

Gesteggel

De analyse van Jet Bruinsma (de Volkskrant, 12 januari) is, zoals zij schrijft, best nog wel aan te vullen met voorbeelden van tweedeling in de samenleving. Met de trein reist men eerste klas, omdat men rustiger zit. In het ziekenhuis bestaan nog steeds twee, zelfs drie klassen, omdat niet iedereen met 'iedereen' op een kamer wil liggen. Ook tweedeling! Het achterlijke in de discussie vind ik dat beleidsmakers niet eerst het idee van het AZG eens goed willen bestuderen, maar meteen roepen dat alleen over 'mijn lijk' tweedeling wordt toegestaan. Goed in het verhaal van Hamel is dat de meeropbrengsten voor het ziekenhuis boven het afgesproken budget worden besteed. Dat alleen al zal veel hoofdbrekens kosten en politiek gesteggel geven met ministerie en zorgverzekeraars.

MAASSLUIS L.Timmermans

Winst

Welgestelde patiënten moeten tegen een fikse betaling voorrang kunnen kopen in de bestaande ziekenhuizen, vindt J. Hamel van het AZG. Dat extra geld gaat dan naar de gezondheidszorg voor de minder bedeelden. Helaas, die vlieger gaat niet op. Want wat de rijken gaan betalen voor snelle behandeling bepaalt Hamel niet, maar de markt. Wat na aftrek van kosten overschiet voor de gezondheidszorg heet winst en die staat, als de internationale concurrentie in dat segment eenmaal op gang is, per definitie onder druk.

ROOSENDAALSjaak Adriaanse

Verwerpelijk

Voor geld kun je de hele wereld kopen, lijkt het credo. Eerst wordt door een stel kapitalisten een potentieel opvanghuis voor asielzoekers gekocht, nu pleit Hamel ervoor rijkeren voorrang te verlenen in de ziekenzorg om zo geld binnen te halen en daarmee tekorten van ziekenhuizen aan te vullen. Dat ziekenhuizen meer geld nodig hebben geloof ik wel. Maar aan rijkeren voorrang geven is principieel verwerpelijk. Elke zieke dient geholpen te worden, ongeacht uit welke laag van de bevolking hij komt, waarbij volgorde bepaald wordt aan de hand van de ernst van de kwaal en niet via het aantal cijfers voor de komma op de bankrekening.

ENSCHEDE A. Kemperman

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden