Tweede medaille voor Nederland: brons voor judoka Van Emden

Acht jaar heeft Anicka van Emden moeten wachten op olympische glorie. Dinsdag won ze bij haar debuut op de Spelen een bronzen medaille in de categorie tot 63 kilo. In de judohal in Rio de Janeiro speelde de Braziliaanse Mariana Silva een thuiswedstrijd in de strijd om het brons. Van Emden weerstond het fanatieke publiek dat `Brasil, Brasil' scandeerde en barstte na haar zege in tranen uit.

Van Emden op de olympische mat.Beeld getty

De ontlading was intens geweest. `Hier heb ik acht jaar lang keihard voor gewerkt', vertelde Van Emden, in de catacomben van `Carioca 2', de judotempel in Barra. `Ik wilde maar één ding, een olympische medaille en nu heb ik hem.'

Brons was het hoogst haalbare voor Van Emden na haar voorspelbare nederlaag in de kwartfinales tegen Clarisse Agbegnenou. De Franse judoka was al voor de achtste keer de kwelgeest van de 29-jarige Rotterdamse, die in de slotminuut een wanhoopsaanval inzette en meteen op haar rug werd gelegd.

Ze kon het verlies gemakkelijk accepteren. Van Emden: `Ik heb er alles aan gedaan, maar zij is beter dan ik. Ik heb al zo vaak van haar verloren. Het was zaak snel de knop om te zetten. Ik dacht: er is nog één medaille te winnen en die moet voor mij zijn.'

Agbegnenou (in het wit) in de partij tegen Van Emden (in het blauw).Beeld afp

Powernap

Tijdens de pauze zocht Van Emden haar vriend en moeder op en deed ondanks de gierende adrenaline een `powernap'. Getergd begon ze aan de herkansing tegen de Oostenrijke Kathrin Unterwurzacher. Met een yuko pakte Van Emden snel een 1-0 voorsprong, waarna ze zich twee tijdstraffen kon permitteren.

In haar eerste partijen had Van Emden zich ook al beperkt tot het uitvechten van de partij, nadat de Russin Jekatarina Valkova en de Britse Alice Schlesinger een shido (strafpunt) incasseerden. Toen kwam de partij, die haar carrière moest rechtvaardigen.

Mislukte pogingen

Eindelijk mocht Van Emden aan de Spelen deelnemen na twee mislukte pogingen. In 2008 in Peking was ze sparringpartner van de Nederlands ploeg, vier jaar later dacht ze als nummer 4 van de wereld een olympisch ticket voor Londen te verdienen. Tot grote frustratie van Van Emden verkoos de judobond haar concurrente Elisabeth Willeboordse.

`Ik heb in 2012 overwogen te stoppen. Ik hoorde al in januari dat ik niet naar Londen zou gaan', zegt Van Emden. 'Het voelde zo onrechtvaardig, ik was er helemaal klaar mee. Ik trainde nog wel door, maar ik vond het steeds minder leuk worden. In juli zei ik tegen de bondscoach: nu kap ik even mee, anders krijg ik zo'n hekel aan de sport dat ik nooit meer een judopak aantrek. Maar ik heb een olympische droom en die wilde ik waarmaken. Vanaf 2013 heb ik me op Rio gericht. En nu weet ik waarom ik het heb volgehouden.'

Weigering dopingcontrole

Vorig jaar leek Van Emden ook de Spelen van 2016 te missen, toen ze een dopingcontrole weigerde. Ze kwam net uit de sauna, waar ze zich had uitgedroogd om op gewicht te komen voor het grandslamtoernooi in Bakoe. Ze had liters water moeten drinken om urine te kunnen produceren.

Pas later realiseerde Van Emden zich dat haar weigering gelijk stond aan een positieve controle, die een schorsing van twee jaar kon opleveren. In paniek legde Van Emden zichzelf een voorlopige schorsing op, maar de Dopingautoriteit accepteerde het misverstand en sprak haar vrij. `Ik dacht even dat mijn carrière voorbij was', zei Van Emden.

En dinsdagavond in Rio: `Voor hetzelfde geld had ik hier niet gestaan. Het maakt deze medaille nog mooier.'

Super fanatiek en emotioneel

Na derde plaatsen op het WK in 2011 en 2013 beleefde ze het hoogtepunt van haar loopbaan. Van Emden werd al uitgefloten, toen ze de zaal betrad voor haar ultieme gevecht met de Braziliaanse Silva.

`Ik dacht: oké, gaan we het zo doen? Ik vocht in het hol van de leeuw. De Brazilianen zijn nu eenmaal super fanatiek en emotioneel. Verder is het mooi publiek, ik kon alleen coach Mark van den Ham niet horen.'

De klok tikte weg, de gong klonk en Van Emden wist dat het haar was gelukt. `Toen kwamen de emoties los. Het was nu of nooit. Ik wist dat het mijn eerste en laatste Spelen zouden worden. Ik moest het nu doen in Rio. Ik had een zware loting, maar ik voelde me sterk. Ook tegen Silva was ik alert en scherp. Brons is een prachtige kleur.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden