Column

Twee mokken suiker in een bakje groene curry

Verspreidt mijn bezorger nepnieuws?

'Zoog mijn bezorger deze nieuwste voedingsmythe niet gewoon uit zijn duim? Om mijn geliefde Thai te gronde te richten?' Beeld anp

Mijn consumptie van Thaise bezorgmaaltijden is als een stoptrein tot stilstand gekomen in een weiland tussen Groningen Europapark en Kropswolde. Een jaar geleden meldde ik nog trots dat ik mijn 2.500ste curry had besteld, een mijlpaal, maar inmiddels, een jaar later dus, staat de teller nog maar op 2508.

Acht curry's in een jaar? Wat is er loos? Bladeren op de rails? Acute kokosmelkintolerantie? Of maakt de foe yong hai een comeback?

Neen, lezer, allemaal niet; het is de schuld van de bezorger, een klein blank mannetje dat op een avond toen ik het geurige tasje likkebaardend van hem aannam, bozig opmerkte: 'Zeg eens, jij bestelt wel erg vaak Thai, hè?'

'Euh, ja, klopt', gaf ik toe.

'Wist jij', vervolgde het mannetje op zachte slistoon, 'dat ze twee hele mokken suiker in zo'n bakkie kiepen? Hupsakee, je gelooft je ogen niet.'

Nee, dat wist ik niet.

'Héél ongezond, zo veel suiker', sliste hij, me aanloerend met voornoemde puiloogjes. Stukgekookte spruiten, daar leken ze op, kinderen zouden ze zeverend uitspugen, zo bitter. 'Suiker is het nieuwe zout', besloot het bezorgertje. 'Eet smakelijk.'

Geheel bijgepraat stortte ik mijn bord vol. Wat een rare vent, zeg, waar bemoeide hij zich mee? Normaal begon ik al lopend te lepelen, koosnaampjes mompelend tegen mijn groene curry, maar nu zette ik mijn eten neer en keek er een tijdje naar. Parelde daar gesmolten suiker? Smaakte best zoet, inderdaad. Terwijl ik at, rekende ik onaangename waarheden uit, bijvoorbeeld hoeveel 2.500 x 2 hele mokken suiker was.

De weken erna belde ik heus nog wel mijn Thai, dat gaat vanzelf, maar vaak hing ik tijdens de kiestoon alweer op. Ooit was ik gestopt met cola drinken, omdat de Amerikanen er op instigatie van de CIA zo veel mogelijk verslavende suiker in oplosten - wat onder Trump niet minder zal worden, mensen. Maar dat zijn nog altijd geen twee hele mokken, leek me. Kreeg je überhaupt wel zoveel suiker weggesmolten in één bak curry? Mijn bezorgertje had het dan met zijn eigen spruiten zien gebeuren, maar moest ik hem geloven? Zoog hij deze nieuwste voedingsmythe niet gewoon uit zijn duim? Om verdeeldheid te zaaien tussen mij en het verre Oosten? Om mijn geliefde Thai te gronde te richten?

We leven in tijden van door Russen ingefluisterde MI6-rapporten waarin de Amerikaanse president zich in Moskou laat onder-urineren door prostituees op het voormalige bed van Barack Obama - dus alles kan waar zijn, zolang John Le Carré het maar niet verzonnen krijgt.

Twee hele mokken, tsss. In feite hebben we het over een ober op een brommer, vergeet dat niet. En welke ober komt er aan je tafeltje staan met dit soort giftige praatjes? Hurkend: 'Wat u op uw bord aantreft, is een gekaramelliseerde wintertruffel op een altaartje van gezeikstraalde pastinaakkrullen.' En achter een hand: 'Er zit overigens wel een kilo zout over. Dat wordt dotteren. Bon appetit.'

Wat denkt die kerel wel, op de brommer van zijn baas? Nee, ik ben eruit, ik ga gewoon weer Thai eten, vanavond nog. Ik bestel een heerlijke rode curry met kip en vooraf de loempia's in zoete saus. En als toetje neem ik een bol gefrituurd vanille-ijs, want het is winter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden