Twee jaar stof

Voor de hiernavolgende onthulling heb ik niet meer woorden nodig dan dit stukje lang is...

Eerst de herkomst van de compromitterende floppy's vanPeter R. de Vries, waarvan de misdaadreporter beweerde: 'Tweejaar lagen ze in de stoffige la van een autoleasebedrijf'.

Laat me niet lachen.

Al die tijd lagen ze bij Klaas Wilting. Die kende uit z'npolitiejaren nog een RID-informant die de diskettes (zo heettenze toen bij de erkende kantoorboekhandel) op een keer hadmeegenomen, omdat Klaas z'n smaak kende.

'Is het écht waar?', schaterde de gewezen voorlichter weltien keer ongelovig, terwijl de de vieze verhalen over PimFortuyn voorbij kwamen.

'Dat moet je mij niet vragen', lachte de geheim agentterug. 'Ik heb alleen maar genoteerd wat ze me vertelden'.

Het was al nacht toen ze nog niet eens op de helft waren.

'Hou ze maar', zei de vriend royaal. 'De AIVD doet er niksmee, en ik ben er op uitgekeken. Als je ze maar niet aan PeterR. de Vries geeft.'

'Het idee!', riep Klaas verontwaardigd. Nog maar korttevoren had hij in een interview over de verslaggever gezegd:'Die man misbruikt de criminaliteit voor z'n eigen ego, bah.'

Nadien had hij misschien nog twee keer naar de floppy'sgekeken. Toen was de lol er af. Hij had toevallig nog eenstoffige la, en daar deed hij ze in.

Twee jaar later zat hij bij diezelfde De Vries tebrainstormen. Met Jan Nagel erbij natuurlijk. Die had hem tenaanzien van Peter op andere gedachten gebracht, en verteld overdie politieke partij. Dat leek 'm wel wat. Hij was nu al weerbijna drieënzestig, de invitaties voor televisiekwissen liepenterug, en hij had wel eens in paniek gedacht: moet ik me noustraks de hele dag thuis een aap vervelen? Dan altijd nog lieverKamerlid.

Zo was het gekomen. Maar kwám het zo ver?

Daar ging het die avond om. Maakten Jan, Piet en Klaas -hoe Hollands! - een kans? Had Peter de lat niet veel te hooggelegd? Nog twee weken, dan moest 41 procent van het volk hebbengezegd dat hij een aanwinst voor Den Haag zou zijn, En waar zatenze nu? Op net 25.

'Zeker niks meer uit Hilversum gehoord', keek de beoogdepoliticus zonder veel hoop naar Jan Nagel.

'Peter R. séc willen ze niet meer, Peter', zei Jan. 'Maarals je een nieuwe Puttense moorzaak meeneemt, of een andereCharlie da Silva, of nog eens een type als Mabel Wisse Smit.'

'Ik heb alle lopende misdaden al opgelost', zei De Vriesin z'n wiek geschoten.

'... dan is je kostje gekocht', maakte Jan Nagel zijn zinaf. 'Dan krijg je twee maal zo veel zetels als Pim Fortuyntoen-ie dood was'.

Bij het horen van de naam Fortuyn schoot Klaas ineens alseen raket uit z'n stoel, sloeg zich hard voor z'n eigen kop, riepde hemel aan, en biechtte tenslotte zijn vrienden op wat hij ineen stoffige la had liggen.

Op dat moment nam Jan de maarschalkstaf uit zijn ransel.Peter moest een week voor de zestiende een programma over destoffige diskettes uit zijn duim zuigen. Klaas mocht tegenoverniemand ooit onthullen dat de diskettes nièt bij eenautoleasebedrijf vandaan kwamen. En zelf belde hij alle oudevrienden van de VARA.

Witteman hoefde als woestijnruiter geen seconde na tedenken. 'Vraag aan Maurice of hij er nog een paar procent voorPeter bij opinieert', suggereerde hij zelfs spontaan. De makersvan De wereld draait door waren ook meteen enthousiast. En geenoverig medium, of het ging als vanzelf mee door het stof.

Tot zover mijn onthulling.

En bewijs maar eens dat het niet zo is gegaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden