Turner van de 20ste eeuw geveld

Vijftien olympische medailles oogstte de Sovjetturner tussen 1972 en 1980. Maandag stierf hij in zijn geboortestad.

MARK VAN DRIEL

Op het hoogtepunt van zijn loopbaan deed Nikolai Andrianov de wereld versteld staan met zijn onwaarschijnlijke lichaamsbeheersing, maar op het eind van zijn leven was zelfs de eenvoudigste beweging te moeilijk voor de 15-voudige olympische medaillewinnaar.

De 58-jarige turner uit de voormalige Sovjet-Unie, die maandag stierf, leed aan meervoudige systeem atrofie. Die neurologische aandoening leidde ertoe dat hij zijn armen en benen niet meer kon bewegen. Zelfs spreken lukte niet meer. Hij sleet zijn laatste jaren in bed in de Russische stad Vladimir, volgens zijn zoon Sergei zonder noodzakelijke medische assistentie. Daar had hij geen geld voor.

Het treurige einde contrasteert schril met de olympische triomfen die Andrianov tussen 1972 en 1980 oogstte, als boegbeeld van de Sovjetploeg. Met zijn 15 medailles staat hij derde op de eeuwige ranglijst van medaillewinnaars, achter de Sovjetturnster Larisa Latynina (18) en de Amerikaanse zwemmer Michael Phelps (16). Hij werd in 2000 door de internationale turnfederatie FIG uitgeroepen tot turner van de 20ste eeuw.

Andrianov (1.66 meter, 58 kilo) was een complete turner, die zijn hoogtepunt beleefde op de Spelen van Montreal (1976). Hij won de meerkamp en veroverde het goud op drie individuele onderdelen: vloer, ringen en sprong. Het markeerde de terugkeer van de Sovjet-Unie als turngrootmacht. Nadat Sovjetturners de belangrijkste individuele titels hadden opgeëist in 1952, 1956 en 1960, waren ze door Japanners naar het tweede plan verdrongen.

Andrianov won ook in 1972 olympisch goud op vloer. Met het landenteam en op sprong veroverde hij goud in 1980. In totaal incasseerde hij 7 gouden medailles. Daarmee staat hij twaalfde op de eeuwige ranglijst van goudenmedaillewinnaars.

De Sovjetturner begon naar hedendaagse begrippen ongewoon laat met zijn sport. Hij meldde zich als 12-jarige bij een gymclub, nadat hij op het strand een jongen op zijn handen had zien lopen. 'Talent middelmatig, eigenzinnig', schreef de trainer na de eerste kennismaking in zijn logboek.

'Kolja', zoals hij werd genoemd, was de oudste jongen in de beginnersgroep. Hij wilde het na een maand voor gezien houden, maar de trainer wist hem over te halen te blijven. Hij vermoedde inmiddels dat de energieke, beweeglijke knaap beschikte over een speciale gave.

Sindsdien stond Andrianovs leven volledig in het teken van de turnsport. Hij trouwde met tweevoudig olympisch turnkampioene Lyubov Burda. Na beëindiging van zijn loopbaan werd hij hoofdcoach van het Sovjetteam, een functie die hij van 1981 tot 1992 vervulde. Daarna vertrok hij op uitnodiging van een voormalige rivaal naar Japan, om daar te coachen.

In 2002 keerde hij terug naar zijn geboortestad Vladimir, om te coachen in de hal waar hij als jongen zijn eerste oefeningen deed.

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden