Tuinvogeltelling

Dit weekend deed ik mee aan de Nationale Tuinvogeltelling van de Vogelbescherming. Je wilt je wel eens nuttig maken, ja toch?...

'Smelt drie pond frituurvet in een pan. Voeg al roerend een mengsel vanzes ons gebroken hennep- en maanzaad en drie ons zonnepitten toe. Giet dewarme brij in een vorm, bijvoorbeeld een blikje, een melkkarton of eentheeglas. Leg daarin, voordat de brij stolt, een stevige katoenen draad dieruim uitsteekt. Als de massa hard is, kunt u de bal uit de vorm trekken enin de tuin ophangen.'

Met het bovenstaande was ik de hele zaterdagmiddag bezig. Het resultaatwas een vetbol die zijn weerga niet kende. De keuken stond blauw van derook, ook dat. Met tegenzin hing ik de bol in de tuin. Het was slecht weer,het leek me dat de vogels honger hadden. De volgende dag om negen uur zouik gaan tellen. Dat was het aanbevolen tijdstip, van negen tot tien uur 'sochtends. Geheel volgens de instructies van de Vogelbescherming zette ikeen stoel bij het raam, zodat ik mijn hele tuin goed kon overzien.Verrekijker en vogelgids in de vensterbank, pen en papier op schoot.

Tellen maar.

Mijn vetbol had al bezoek gehad. Hier en daar waren er gaten in gepikt.Dat beloofde wat. Ik maakte snel een lijst van de vogels die ikverwachtte, met voldoende ruimte erachter om hun aantallen te kunnenturven. Merel, mus, duif, meeuw, spreeuw, duif, vink, kraai, ekster,Vlaamse gaai, koolmees, reiger. Meer vogels ken ik niet, nou ja, debuizerd, maar die verwachtte ik niet. Ik keek op de klok: vijf over negen.Kom maar jongens, papa is er klaar voor.

Er kwam niets.

Ik nam de verrekijker ter hand en stelde scherp op de vetbol. Wat eengoeie bol was het toch. Daarna bekeek ik het aanrecht van deachterbuurvrouw. Naast haar sapcentrifuge stond een fles witte wijn, leeg,en in haar afdruiprek stonden twee glazen, op de kop. Ik concludeerde datzij bezoek had. Ik liet mijn versterkte blik langs het gordijn van haarslaapkamer glijden, maar dat bleef gesloten. Aan de waslijn op haar balkonzag ik een vetbol hangen, niet zo'n mooie als ik had, maar toch - eenvetbol.

Ik vermande me en zette de verrekijker terug in de vensterbank. Het wasinmiddels kwart over negen - waar bleven de vogels? Hee, daar zat ereentje, op het dak van het schuurtje, een merel. Die kon ik noteren. Daarnavloog de merel weg om aan de vetbol van de overbuurvrouw te gaan hangen.Het leek wel alsof hij had zitten wachten om door mij geteld te worden.

Een koolmees landde op mijn vetbol. Ik noteerde hem. Hij at zijn buikjerond en vloog toen moeizaam weg. Zou hij nu naar een andere tuin gaan omdaar nog een keer geteld te worden? Ja, dat kon natuurlijk. Het was nu halftien. Op de radio hoorde ik iemand zeggen dat 16 miljoen NederlandersMoeder Aarde zwaarder belasten dan 80 miljoenen Nigerianen. Ik was blijdat ik geen Nigeriaan was, en telde nog twee huismussen en een duif. Toenwas het tien uur en de Nationale Tuinvogeltelling voorbij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden