Tuinhek

Ik kijk tegenwoordig niet elke dag meer naar het journaal. Er gebeurenzulke vreselijke dingen in de wereld. Je wordt, of je wilt of niet, geconfronteerd met afschuwelijke beelden van zelfmoordaanslagen, gemartelde gevangenen, een onthoofde gijzelaar....

Gisteren was ik iets te haastig ik had gehoord dat er warm lenteweer op komst was. Ik viel middenin een item over een VVDcongres en het lumineuze idee dat minister Zalm daar opperde: mensen in de Bijstand moesten gedwongen worden om bij 'zieken' thuis huishoudelijke hulp te verrichten. (Of kleerhangers in te pakken zoals in Helmond; van hetzelfde laken een pak.) In eerste instantie werd ik woedend op dat kleine mannetje dat met glimoogjes zijn geweldige idee aan de applaudisserende congresleden openbaarde.

Zalm heeft blijkbaar geen enkel besef van het feit dat gezinsverzorgster een heus beroep is, dat je daarvoor behoorlijk opgeleid moet zijn. Dat er tienduizenden gediplomeerde en ervaren gezinsverzorgsters voor honderdduizenden mensen met een aandoening of beperking (jong en oud) zorgen. Dat de Landelijke Vereniging voor Thuiszorg een behoorlijk machtige brancheorganisatie is die hier niet vrolijk van zal worden. En dat noemt zich minister. Geen enkele kennis van het dagelijks leven van zijn stemvee.

Maar toch ... wat is er eigenlijk tegen een kekke IT-er die mijn was komt doen? Kan hij meteen helpen met mijn computerproblemen. Een ontslagen Konmar-medewerker kan mijn voorraadkast eens uitmesten, een landbouwingenieur het wrakkige tuinhek vervangen.

Goed plan eigenlijk, mijmer ik.

Maar dan drentelt er een groepje jongeren langs mijn keukenraam. Schoppen zojuist geleegde blikjes Red Bull voor zich uit, gooien lege pakjes Marlboro in mijn voortuin. Ik ken ze al vanaf hun kleutertijd, de Jeffrey's, Danny's, Michaels en Nicky's van deze wijk. De meeste jongens net 18 en in de Bijstand, net als hun ouders. In het middaguur blowen ze hun geld er in het portiek hier om de hoek doorheen.

Ik moet er toch niet aan denken...

Ik zie ze ook niet mijn boeltje opruimen.

Tot nu toe is het omgekeerde het geval: elke dag verzamel ik de blikjes, sigarettenpakjes, frietbakjes en andere ongerechtigheden uit mijn straatje in een speciaal daartoe door de gemeente verstrekte ZwerfvuilZak.

Pedagogisch niet juist, dat besef ik.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.