Troost

Sinds enkele jaren werk ik op loopafstand van mijn huis (of: woon ik op loopafstand van mijn werk). Op feestjes maak ik hier goede sier mee, als alle verhalen over dagelijkse files zijn verteld....

Ik heb namelijk ontdekt dat mijn wereldje nog kleiner kan. Er is mij verteld dat ik kanker heb (ik geloof het omdat de dokter er geen belang bij heeft om te liegen, maar controleren kan ik het niet). Daar ben ik niet ziek van. Wel van de medicijnen. Ik ben verschillende keren geopereerd, heb diverse bestralingen ondergaan en krijg chemokuren (nog drie te gaan). Ik schijn een van die mensen te zijn die heftig reageren op chemokuren en ben derhalve veel ziek, zwak en misselijk. Mijn blikveld beperkt zich op slechte dagen tot twee uitzichten.

Het eerste uitzicht is vanuit mijn bed. Mijn slaapkamerraam kijkt uit op het gebouwtje van de Schooladviesdienst. Een aantal jaren geleden is dat prachtig opgeknapt. Ik bewonder soms urenlang de fraaie ramen en die geinige klokkentoren op het dak. Verheugd zie ik vanuit mijn bed dat er om acht uur 's ochtends al licht aan is. Op de een of andere manier troost me dat. Ik zie er nooit iemand (het is net te ver weg), maar toch zijn de werknemers ongewild een beetje mijn buren geworden.

Het tweede uitzicht is vanuit mijn stoel in de woonkamer. Zo'n handige ziekenstoel: uitklapbaar voetenbankje, lig- en schommelstand. Vanuit deze stoel zie ik de buren aan de overkant. Of eigenlijk zie ik ze niet. Want aan die kant gebeurt er nooit iets. Gelukkig lopen er genoeg mensen voorbij en aan auto's is nooit gebrek.

Het fijnste vind ik mijn overburen, die ik liggend niet kan zien. Als ik sta, kan ik precies in hun woonkamer kijken. Niet dat ik veel zie, daar is het te ver voor. Maar ik kan zien of er iemand thuis is (vaak) en dat vind ik erg aangenaam.

Gisteren hadden ze ineens de vitrage dicht. Zo amuseer ik me met mijn eigen buurtje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.