Triomftocht Boom is even historisch als heldhaftig

Handenwrijvend meldt hij zich 's ochtends bij de start. Regen en kasseien, beter kan haast niet. Niet gek dus dat Lars Boom 's middags als eerste over de finish rijdt.

ARENBERG - Met nog anderhalve kilometer te gaan in de vijfde etappe schudde Lars Boom zijn hoofd. Wat ging er op dat moment door hem heen? 'Dat het onrealistisch was. Dat ik daar reed, op weg naar de overwinning. Je weet dat het gaat gebeuren, maar het is zo bijzonder.'


Ooit beitelde een Italiaanse journalist in één zin een monument voor de legendarische Fausto Coppi. De grote kampioen was weer eens in zijn eentje op weg naar een overwinning en dat klonk in al zijn schitterende eenvoud zo: 'Eén man alleen aan kop, zijn naam is Fausto Coppi.'


Woensdag gold dit eerbetoon een 28-jarige Brabander. Het decor was een kletsnat niemandsland uit vervlogen tijden dat droop van de heroïek. Hij had zich op 5 kilometer en op de laatste strook kasseien losgemaakt van zijn laatste metgezellen. En daar ging hij: één man alleen aan kop, zijn naam was Lars Boom.


Het was een historische overwinning, vermoedelijk in de eerste plaats omdat op de dag af negen jaar eerder voor het laatst een Tourrit was gewonnen door een Nederlander. Zijn naam is Pieter Weening en de plaats was Gérardmer, toevallig dit weekeinde ook een plaats van aankomst.


Maar Weening won ternauwernood in een sprint die nauwkeurig bestudeerd moest worden om de winnaar aan te wijzen. Dan was die van Lars Boom woensdag, met de mijnschachten als stille getuigen, er één voor de eeuwigheid.


Hij had zich 's morgens handenwrijvend op het startpodium gemeld in het Belgische Ieper. Het was echt Boomweer. 'Ik droom al een paar jaar van een natte aflevering van Parijs-Roubaix.' Woensdag 9 juli 2014 werd die droom bewaarheid.


De organisatie van de Tour had na vijf jaar eindelijk weer eens besloten om de hotseknotsende wegen van noord-Frankrijk in het parcours op te nemen. Vanwege het weer worden er van de negen kasseistroken twee geschrapt. Het mocht dan zomer zijn, de meteorologische omstandigheden hadden zich perfect aangepast aan Parijs-Roubaix.


De Belkin-ploeg, waarvoor Lars Boom rijdt, had een eenvoudige tactiek bepaald: Boom en zijn Belgische teamgenoot Sep Vanmarcke zouden als de specialisten voor de overwinning rijden. De anderen zouden zich bekommeren om klassementsrenner Bauke Mollema.


De toon werd aanvankelijk gezet door een kopgroep met Tony Martin en Lieuwe Westra. De twee speerpunten van Belkin vonden elkaar terug bij de eerste achtervolgers, gegangmaakt door de Deen Lars Bak die zich inspande voor zijn kopman Jurgen Van Den Broeck.


Bak schoof op de zesde kasseistrook in een greppel, waarna Boom en Vanmarcke opeens een apart koppeltje vormden. Boom: 'Ik zei tegen Sep dat we samen moesten doorgaan. Op de kasseien waren we duidelijk de sterksten.'


Ze werden weliswaar achterhaald, maar door hun impulsen was het gat met de kopgroep gedicht en kon de Tourversie van Parijs-Roubaix echt beginnen. Het werd een strijd op twee fronten; enerzijds met het klassement als inzet en anderzijds om de zege.


Boom moest al vroeg verder zonder kompaan Vanmarcke door een lekke band, maar in die fase was zijn grote vorm al wel zichtbaar. Nodig ook, want de concurrentie was niet gering. Fabian Cancellara en Peter Sagan waren nooit ver weg, maar zodra het asfalt veranderde in kassei bleek Boom de beste. Zijn ervaring in het veldrijden, waarin hij vroeger een kampioen was, betaalde zich uit op dit wegdek.


Toen hij uiteindelijk alleen over bleef met de Jakob Fuglsang en diens kopman Nibali, besloot hij op de laatste kasseistrook het zekere voor het onzekere te nemen. 'Ik was bang dat Cancellara nog zou terugkomen.'


Met 19 glorieuze seconden voorsprong arriveerde Boom op de Rue Michel Rondet. Hij balde zijn vuist, lachte zijn tanden bloot in een bemodderd gezicht, parkeerde zijn fiets tussen de benen van een verzorger en klokte een blikje Fanta leeg in zijn keel.


Richard Plugge, directeur van de ploeg, was er ooggetuige van. 'De tactiek die onze ploegleiders hadden bedacht, is helemaal uitgekomen. Dit is fantastisch, voor Lars en voor de ploeg.'


Om met dat laatste te beginnen: sponsor Belkin trekt zich aan het eind van het seizoen terug. Plugge is verwikkeld in een race tegen de klok om een opvolger te vinden en zijn personeel de zekerheid van voortdurend werk te verrichten.


Voor Boom zelf kwam deze overwinning ook als geroepen. Meteen na zijn entree bij de profs werden hem grootse daden toegedicht, misschien wel iets te groots. In elk geval kwam zijn talent te weinig tot uitdrukking de afgelopen jaren. In 2009 boekte hij voor het laatst zo'n uitzonderlijke overwinning, solo in de Ronde van Spanje.


'Maar dit is veel groter natuurlijk. Ik heb de laatste tijd ook wel pech gehad, het voorjaar gemist door een gebroken elleboog. Maar ik hoop dat deze overwinning een nieuw hoofdstuk in mijn loopbaan betekent.' Om kwart voor zes woensdagmiddag legde een tv-verslaggever hem een parallel voor. Een dag eerder had Duitser Marcel Kittel gezegevierd. 's Avonds wonnen diens landgenoten in de halve finale van het WK met 7-1. Wat zou de zege van Boom betekenen voor de voetballende Nederlanders? Boom lachtend: 'Dat ze ook met 7-1 winnen.'


Lars Boom etappewinnaar

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden