‘Trek je zwembroek aan, we gaan naar het Tikibad’

Philip: ‘We zijn maatjes, daarna broertjes en daarna collega’s.’..

Elsbeth Stoker

Roderick: ‘Collega is niet eens het goede woord. Te formeel. We zijn partners.’

Philip: ‘Hé partner, zo noemen we elkaar.

‘We hebben Duinrell in 2000 overgenomen van mijn vader. Het is prettig dat we dit samen kunnen doen. We zijn samen opgegroeid in dit vakantie- en attractiepark. En we zijn nog steeds een beetje kind.’

Roderick: ‘Maar onze karakters zijn totaal verschillend.’

Philip: ‘Ik ben degene die soms aan het eind van de dag tegen Ro zegt: kom trek je zwembroek aan, we gaan naar het Tikibad. De reactie van Ro is altijd: ‘ik moet nog even dat en dat afmaken’.’

Roderick: ‘Ik zorg dat mensen voor Duinrell kiezen en doe de financiën. Philip zorgt ervoor dat ze een onwijs gave tijd hebben in het park.’

Philip: ‘We zijn complementair. Ik ben een optimist en Ro noemt zichzelf een realist. Ik zie hem als een pessimist.

‘Ik kan me weleens aan hem ergeren. Soms ben ik ergens helemaal vol van, bijvoorbeeld van een idee voor een nieuwe attractie. En dan noemt Ro meteen drie dingen waarom het geen goed idee is. Dan ben ik zo teleurgesteld.’

Roderick: ‘We moeten altijd streven naar perfectie, daarom moet je de slechte kanten van een idee altijd benoemen. Laatst nog liet ik Philip de nieuwe folder zien.’

Philip: ‘Ja, dat was een heel mooi folder.’

Roderick: ‘Dan zegt hij een half uur lang hoe mooi hij het vindt. Daar heb ik niets aan.

‘We hoeven het niet altijd eens te zijn, zolang we maar hetzelfde doel voor ogen houden. We verkopen plezier, emoties en herinneringen.’

Philip: ‘Op de dag dat er nieuwe attracties opengaan, ga ik op een bankje zitten en kijk ik naar de blije gezichten.’

Roderick: ‘In grote lijnen zijn we het eens. We zijn een team. Als de een onze Duingalows graag rood wil verven en de ander liever groen heeft, dan heeft Philip het laatste woord. De inrichting van het park is zijn expertise. Je moet elkaar vrijlaten in je expertises.

Philip: ‘Maar heel soms komt het vingertje van Ro tevoorschijn. Daar tikt hij dan mee op tafel. Dat betekent dat hij gelijk wil krijgen.’

Roderick: ‘Als ik duidelijk weet dat de gasten iets willen, moet dat ook gebeuren.’

Philip: ‘Het is ongelooflijk hoe vaak we elkaar zien en spreken. Er gaat geen dag voorbij dat ik Ro niet spreek. Ik loop drie keer per dag zijn kamer binnen.’

Roderick: ‘Ik mis hem als hij er niet is.’

Elsbeth Stoker

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden