Trees Sonneveld 1929-2012

Ze was een Rooie Vrouw van het eerste uur en bleef tot het laatst aan toe maatschappelijk betrokken.

Ze wist dat ze niet meer kon genezen, maar ze wilde het ziekenhuis in Hoorn niet verlaten voordat de pijnstilling was geregeld. Ze kreeg betere medicatie van de verpleegster en vroeg iemand om de Volkskrant te halen, die ze vijftig jaar lang trouw had gelezen. Tot het laatste moment wilde ze aan de maatschappelijke discussie deelnemen. Met haar medepatiënten redetwistte ze of in het Europese Parlement verplicht Engels zou moeten worden gesproken. Ze wilde weten waarom New York zo'n dynamische stad is waar geen gedoe is over minderheden. Maar als er Sex And The City-onderwerpen aan de orde kwamen, waarom New Yorkse vrouwen zo vaak met kleine hondjes liepen, haakte ze af. Het gesprek moest ergens over gaan.


Trees Sonneveld, een van de laatste Rooie Vrouwen van Nederland, overleed op 26 juni in Hoorn aan de gevolgen van leverkanker.


Ze werd in 1929 geboren in Sliedrecht, waar haar ouders tijdens de crisisjaren een broodkar inwisselden voor een bakkerij met winkel. Ze had twee jongere broers, maar zij was de oogappel van haar vader. Tijdens de Hongerwinter ruilde haar vader etenswaar met boeren uit de omgeving.


Haar ouders probeerden het gemis van haar jeugd in de oorlogsjaren te compenseren door haar daarna alle kansen te geven. Na een begin op het gymnasium in Dordrecht koos Sonneveld zelf voor de kweekschool. Haar eerste aanstelling als juf kreeg ze voor een klas van veertig kinderen in Rotterdam. Ze raakte steeds meer geëngageerd en bezocht bijeenkomsten op de Volkshogeschool in Bergen en bij de Woodbrookers Gemeenschap in Bentveld, waar veel PvdA'ers bijeenkwamen. Hier ontmoette ze ook haar man, die via de Landbouwvoorlichting vakbondsbestuurder bij de NVV zou worden.


Begin jaren vijftig trouwden ze. Ze gingen wonen in het kunstenaarsdorp Bergen. Er kwamen vijf kinderen. Ook na de verhuizing naar West-Friesland wilde ze als geëmancipeerde vrouw ondanks haar grote gezin fulltime - je kon toen niet anders dan fulltime werken - blijven werken. Trees Sonneveld was een Rooie Vrouw van het eerste uur. Ze bezocht trouw de landelijke weekeinden van de Rooie Vrouwen in de Volkshogeschool de Born waar ze kopstukken als Ien van den Heuvel en Geke Faber leerde kennen. Ze werkte mee in het depot van de NVSH in Hoorn, waar gratis condooms werden verstrekt. Ze stemde bij verkiezingen altijd op een vrouw. Ze organiseerde studiekringen waar politieke, historische en literaire onderwerpen werden besproken. Met deze deelnemers maakte ze veel uitstapjes. De deelnemers waren ouderen uit West Friesland met vaak weinig onderwijs. 'Ik denk dat zij ook een van de laatste sociaal-democraten was die zo sterk geloofden in de verheffing van het volk en daar middels die studiekringen ook een vorm voor vond', vertelt haar dochter Evelien.


Haar rol in de PvdA kwam voort uit haar maatschappelijke belangstelling. Politiek was daarvan een onderdeel, geen doel op zichzelf. In 1981 scheidde ze van haar man. Naast lid van de Hervormde Kerk bleef ze in diverse functies betrokken bij de PvdA. Zij was kritisch op de nieuwe, rechtsere koers van de partij in de jaren negentig, maar bleef de PvdA trouw. Ze bleef ook actief in het maatschappelijk debat. 'Als je oud wordt, kijk dan niet naar omroep MAX, ga niet naar de ouderenpraatgroep, stem niet op een ouderenpartij, mijd bejaardengym en word geen lid van de ANBO.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden