Transsiberian, Midnight Express, Like Father, Like Son

Iedere dag tipt de Volkskrant de beste films op televisie.

Emily Mortimer in Transsiberian.Beeld .

Transsiberian (Brad Anderson, 2008)

BBC 1, 00.35-02.25 uur

Een aanmodderend echtpaar maakt op doorreis kennis met een ander, mysterieus stel: zulke ontmoetingen lopen in films doorgaans slecht af. Misschien dat Brad Andersons Transsiberian alleen al daarom dreigend van toon wordt zodra Roy en Jessie, op weg van Peking naar Moskou met de Trans Siberië Express, gezelschap krijgen van de jonge Spanjaard Carlos en diens zwijgzame Amerikaanse vriendin. Wanneer Roy (Woody Harrelson) na een tussenstop in Irkoetsk niet meer aan boord blijkt te zijn, met Carlos (Eduardo Noriega) als de laatste persoon die hem zag, kan deze treinthriller alle kanten op.

Jessie (Emily Mortimer) is zonder twijfel het hoofdpersonage van de film. Niet alleen omdat haar man halverwege uit beeld verdwijnt, maar vooral omdat zij zo veel beter is uitgewerkt. Gaandeweg groeit zij uit tot een mens vol tegenstrijdigheden. Mortimer weet die gelaagdheid subtiel zichtbaar te maken. De film is het sterkst wanneer Jessies wisselende emoties de overhand nemen, met het kille Siberische landschap en de benauwde treincoupés als decor. Op die momenten blijkt Transsiberian tegelijkertijd een enerverende psychologische thriller en het portret van een wankele vrouw, die haar leven en dat van anderen op het spel zet.

Midnight Express (Alan Parker, 1978)

Canvas, 21.10-23.10 uur

Groezelig, grimmig en aangrijpend gevangenisdrama. Brad Davis speelt de Amerikaanse toerist Bill Hayes, die in een Turkse gevangenis belandt nadat hij is betrapt op het bezit van drugs. Het met een Oscar bekroonde scenario baseerde Oliver Stone (toen nog een beginnend filmmaker) op een interview met de echte Hayes. Ten gunste van het dramatisch effect nam hij menigmaal een loopje met de feiten. Zo beet Hayes in werkelijkheid nooit iemands tong af en ging hij, anders dan in de film wordt gesuggereerd, wel degelijk in op de seksuele avances van zijn medegevangenen. Stone voelde zich lang onveilig in Turkije, omdat men bepaald niet gelukkig was met het vuige beeld dat hij in Midnight Express schetst van het Turkse gevangeniswezen. Toen hij in 2004 het land voor het eerst sinds Midnight Express bezocht, betuigde hij enige spijt over de artistieke vrijheden die hij zich in het script had gepermitteerd.

Like Father, Like Son (Hirokazu Kore-eda, 2013)

Film 1 Premiere, 16.50-18.46 uur

In dit mooie drama van meesterregisseur Kore-eda horen architect Ryota Nonomiya en zijn vrouw Midori dat hun kind na de geboorte met dat van iemand anders is verwisseld. Een dna-test bevestigt dat de inmiddels 6-jarige Keita niet hun zoon is, maar hoort bij lampenboer Yukari en zijn vrouw Yudai. In biologisch opzicht dan, want het contrast tussen de families kan niet groter zijn. Kan Keita aarden in Yukari's vrolijk chaotische arbeidersgezin en wat moet Ryota's 'echte' kind Ryusei met een vader die nooit thuis is? Toch stuurt Ryota daar op aan, in de hoop dat hij van Ryusei de zoon kan maken die hij had gewild.

Kore-eda werpt zo interessante vragen op over ouderschap en vaderliefde. Hij doseert de verwikkelingen beheerst, met een regie die in zijn dienstbaarheid bijna onzichtbaar wordt. En dan Ninomiya Keita als Keita: een joch dat je grootogig met zijn ongedwongen spel doet hij je keer op keer smelten, waar andere films met piepjonge hartendieven al lang op de zenuwen waren gaan werken. Als kinderregisseur staat Kore-eda op eenzame hoogte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden