ReportageTrajectcontroles op provinciale wegen

Trajectcontrole moet N414 veiliger maken: ‘Op deze weg houd ik mijn hart vast’

Provinciale wegen zijn de gevaarlijkste van Nederland: veel verschillende verkeersdeelnemers, en bestuurders die het gaspedaal intrappen waar dat niet kan. Trajectcontroles moeten het aantal ongevallen terugdringen.

Palen met de trajectcontrolecamera's langs de N414 van Eembrugge naar Bunschoten. Beeld Marcel van den Bergh

De Bisschopsweg (N414) van Eembrugge naar Bunschoten-Spakenburg is voor veel automobilisten een racebaan. Tot onvrede van omwonenden verleidt de provinciale weg hen om flink gas te geven: er zijn geen drempels of rotondes en het uitgestrekte polderlandschap biedt weggebruikers een verstrekkend overzicht.

Ook fijn: via de sluiproute naar Spakenburg omzeilen ze de filegevoelige A1. Maar schijn bedriegt. De weg wemelt van de linke, flauwe bochtjes, is heel druk en de op het oog grote afstanden tot de tegenliggers blijken in de praktijk vaak helemaal niet zo groot te zijn.

Reden voor het Openbaar Ministerie om in te grijpen: de N414 is de eerste van twintig provinciale wegen waar een zogenoemde trajectcontrole wordt ingevoerd. Hoewel provinciale wegen slechts 6 procent van het totale wegennet beslaan, behoren ze tot de gevaarlijkste van Nederland. Een vijfde van alle verkeersdoden komt om bij een ongeluk op een provinciale weg, zo blijkt uit een onderzoek dat de ANWB vorig jaar liet uitvoeren. In de laatste vier jaar kwamen 427 verkeersdeelnemers om het leven op een provinciale weg of fietspad. De trajectcontroles moeten een ontmoedigend effect sorteren op de hardrijders, zodat de veiligheid toeneemt het aantal slachtoffers daalt.

Mariëlle van den Brink juicht de extra controle toe. Ze rijdt regelmatig op de provinciale weg richting Manege Verdonk. ‘Een trajectcontrole dwingt af dat bestuurders zich aan de snelheidslimiet houden. Ze rijden hier echt te hard’, zegt Van den Brink, die zich vaak onveilig voelt achter het stuur. ‘Mede-weggebruikers zien vaak niet dat ik ga afslaan. Onlangs had ik bijna een ongeluk toen een automobilist mijn knipperlicht niet zag en me toch nog even probeerde in te halen. Op dat soort momenten houd ik mijn hart vast.’

Annemiek Vermeer is eigenaar van de manege en heeft het nodige zien gebeuren voor haar huis. ‘Een van mijn klanten is ooit van achteren aangereden, omdat ze moest afslaan terwijl ze stilstond. Haar auto is 180 graden gekanteld’, vertelt ze. Vermeer zag eerder tot haar schrik dat een auto over de sloot vloog en daarna in het weiland belandde. ‘Die bestuurder reed te hard en heeft de bocht voor ons huis helemaal gemist. Gewoon in de zomer, het was niet eens glad.’

Gaspedaal

Vorig jaar trapte een automobilist het gaspedaal nog dieper in: hij raasde met 190 kilometer per uur over het kronkelende asfalt, terwijl de toegestane limiet 80 kilometer is. Op de N414 waren vorig jaar veertien ongevallen, waarbij vijf gewonden en één dode vielen. De trajectcontroles moeten dat aantal terugdringen; onderzoek toont aan dat het aantal ernstige ongevallen na het invoeren van zulke controles met 56 procent daalt.

Bij een trajectcontrole staan camera’s aan het begin- en eindpunt van een bepaald traject. De camera’s meten de gemiddelde snelheid van alle voertuigen binnen die twee meetpunten. Dit soort camera’s stond aanvankelijk alleen op snelwegen, maar vanaf nu dus ook op provinciale wegen.

Op verschillende trajecten in Nederland zijn nu al camera’s geplaatst, die nog niet werken. Toch neemt de snelheid daar al wel af. De trajectcontroles komen op wegen waar ‘snelheid echt een probleem is’, zegt een woordvoerder van het Openbaar Ministerie. ‘Bestuurders denken dat ze hard kunnen rijden, maar dan is er toch ineens een bocht of een uitrit.’

Anders dan bij traditionele snelheidscontroles kunnen automobilisten trajectcontroles niet vermijden; de camera’s registreren alle voertuigen die te hard op het traject rijden. Op snelwegen weten veel automobilisten waar de flitspalen staan, doordat speciale apps die tonen. Op die plekken remmen de hardrijders kort, waardoor ze een boete ontlopen. Na de flitspaal kunnen ze het gaspedaal weer diep intrappen. Die methode werkt niet bij een trajectcontrole, omdat het systeem de gemiddelde snelheid op het hele traject dag en nacht analyseert.

Relatief smal

Provinciale wegen zijn volgens de ANWB de gevaarlijkste wegen van Nederland. Dat komt onder meer doordat alle verkeersgebruikers ervan gebruikmaken: woon-werkverkeer, landbouwvoertuigen, fietsers. De zogeheten N-wegen lopen dwars door het landschap, waardoor ze weinig ruimte bieden aan automobilisten om afwijkingen te corrigeren. De rijstroken beschikken niet over een vangrail en zijn vaak relatief smal. Na een stuurfout belandt een chauffeur vaak in de berm, tegen een boom of in het water, dat vaak aan beide zijden van de weg loopt.

In Baarn vermijdt rijinstructeur Louis Ennahachi tijdens zijn lessen de N414 daarom bewust. ‘Op een smalle en bochtige weg rijden bestuurders veel te hard. Ze halen in op plekken waar je niet mag inhalen. Het is niet normaal hoe dicht sommige weggebruikers achter nota bene een lesauto zitten. Goed dat er nu wat aangedaan wordt.’ Een omwonende knikt instemmend en stelt de gehaaste automobilisten gerust: ‘Met je cruisecontrol op 80 kilometer per uur kom je ook echt wel op tijd hoor.’ 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden