Trainen voor topsport op de vloer

De nieuwe reality-tv-serie Bloed, zweet en blaren geeft een unieke blik achter de schermen van Het Nationale Ballet.

LISA KOETSENRUIJTER

AMSTERDAM - Ja, de ballerina's zijn dun. En ja, de choreograaf is streng: 'You seem a little bit Friday. It's not Friday, it's Thursday.' Maar wist u ook dat ze in het atelier van Het Nationale Ballet dertig jaar oude kostuums recyclen? En dat iemand elke dag als een schooljuffrouw de aanwezigheid van de dansers controleert? Vanaf zaterdag biedt het grootste dansgezelschap van Nederland een kijkje achter de schermen in de nieuwe realityserie Bloed, zweet en blaren.

De camera volgt iedereen, van stersoliste Igone de Jongh tot Louise van de planning, en komt schijnbaar overal: in de studio en de kantoren, op het podium en bij de dansers thuis. 'We hebben in goed overleg besloten welke dingen we wel en niet laten zien', zegt Simone van den Ende, hoofd drama, kunst & cultuur van de AVRO, de omroep die het initiatief nam voor de serie. 'Dingen die de individuen of Het Nationale Ballet konden schaden, bijvoorbeeld een functioneringsgesprek, werden niet gefilmd.'

Ted Brandsen, directeur van het gezelschap, raakte vrij snel gewend aan de camera's, die sinds oktober aan het filmen zijn geweesten in onder meer zijn kantoor. 'Op een gegeven moment merkte ik ze niet eens meer op.' Toen de voorloper over het Concertgebouworkest Bloed, zweet en snaren op tv was, april en mei vorig jaar, waren Brandsen en Van den Ende nog in gesprek. Brandsen: 'Als ik maandenlang word gevolgd, moet ik er wel op kunnen vertrouwen dat ze met respect omgaan met wat ze tegenkomen.'

Toch kreeg het productieteam veel vrijheid, zegt Brandsen. 'Ze liepen eerst een maand met ons mee zonder te filmen. Toen kwamen ze zelf met thema's en mensen die ze interessant vonden. Uiteindelijk is het hun verhaal, hun visie.' Hij zou het trouwens zelf ook heel lastig vinden een selectie te maken. 'Ik zit er middenin. Ik heb tachtig dansers waar ik iets mee heb. Daar kan ik niet zomaar uit kiezen.'

Voor Van den Ende was het uitgangspunt voor deze serie en die over het Concertgebouworkest, het toegankelijk maken van kunstvormen voor een breder publiek. 'We willen laten zien hoe veel artiesten moeten doen en laten om briljant te zijn.' Kunst en cultuur zouden best meer de status van topsport mogen krijgen in Nederland, vindt ze. 'Het is hier vanzelfsprekend dat er voor topsporters een enorm ontzag is. Bij cultuur is dat anders; mensen denken vaak dat artiesten het er voor hun plezier bijdoen.' Brandsen: 'Dansers zijn kunstenaars en topatleten.'

Het was voor beide partijen belangrijk dat de serie een realistisch beeld zou geven van de balletwereld. 'De jaloezie en gekte uit de film Black Swan kloppen helemaal niet met de werkelijkheid', aldus Brandsen. Volgens hem is de AVRO geslaagd in haar missie. 'Ze hebben nooit de inzet gehad om de nadruk te leggen op negatieve dingen.' Van den Ende: 'Maar we wilden ook niet alleen maar rozengeur en maneschijn laten zien.' Zo komen de kwetsbaarheid van dansers en hun blessures wel degelijk aan bod.

Brandsen wil dat zijn gezelschap met Bloed, zweet en blaren 'gezien, gehoord en begrepen' wordt. 'Ballet is een belangrijke kunstvorm en wij zijn een van de topgezelschappen in de wereld.' Natuurlijk hoopt hij dat er door de serie meer mensen naar het theater komen. 'Maar daarover hebben we niet te klagen. Bij Fairytales hadden we een uitzonderlijk hoge zaalbezetting: 96 procent.' Bij het Concertgebouworkest krijgen ze volgens een woordvoerder nog steeds positieve reacties op Bloed, zweet en snaren. 'Maar of het heeft bijgedragen aan de verkoop is niet hard te maken. Er zullen vast mensen geweest zijn die normaal gesproken geen kaartje zouden kopen, maar dat door de serie wel hebben gedaan.'

Brandsen benadrukt dat de serie niet alleen voor Het Nationale Ballet, maar ook voor de kijker bijzonder is. 'We zitten soms wel twaalf uur per dag in het theater. Daar gebeurt alles met elkaar. Het is bijzonder dat de kijker daarbij kan zijn. Het is goed gelukt buitenstaanders bij ons toe te laten zonder dat we ons als een aapje in de dierentuin gingen voelen.'

Bloed, zweet en blaren, zaterdag 21.20 uur, Nederland 2 (AVRO).

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden