Tour?

WAT IS dat toch, dat jij met de Tour hebt? vroeg twee weken geleden een bereisde collega die over twee weken lekker in Edmonton (WK atletiek) zit....

Marcel van Lieshout

Op deze vraag, mij vaker gesteld, antwoordde ik: 'De Tour is....méér dan sport. De Tour is lijden, theater, bedrog, leven op één vloeiende adrenalinestroom, huisjes in de Midi die ik wil kopen, familiegevoel, handenschudden, fan-tas-tische! sport, hart luchten, wijn drinken.'

Ik had ook kunnen antwoorden: 'De Tour is... méér dan sport. De Tour is vakantiegevoel, finishmuziekje van Langs de Lijn, jezelf heel groot wanen omdat die renners zo klein zijn, de geur van de massage-olie, nóg verliefder worden op mijn vrouw want liefde wint aan kracht door onbereikbaarheid.'

Of: 'De Tour is...méér dan sport. De Tour is de enige gelegenheid om onder instemmend geknik van wakende gendarmes gemiddeld 160 kilometer per uur te rijden, lekker in de auto te kankeren op zich ordinair gedragende Nederlanders op Alpe d'Huez want de Tourauto is met airco uitgerust, crême bruleé, Napoleon is niet dood, hij heet Jean-Marie Leblanc en is na Elba en Sint-Helena directeur van de Tour de France geworden.'

Vandaag, op de rustdag, weerklinkt plots die vraag weer van de collega. Omdat ik mijn nieuwe computer met moderne snufjes thuis heb gelaten vanwege het feit dat ik een oude man ben met romantische trekjes kan ik hem niet per e-mail antwoorden. Dan maar zo.

De Tour is een pilsje drinken in het Mercurehotel in Grissier met de ploegleiders van Rabobank. Boogerd heeft zojuist een slechte tijdrit gereden maar wij hebben belangrijker zaken te bespreken.

Theo de Rooy: 'Een week voordat de Tour begint heb ik er helemáál geen zin in, maar als ik er dan eenmaal in zit...' Herkenning. Theo en ik zijn van 1957.

Adri van Houwelingen: 'Wij zijn met drie broers. Jan en ik zijn beroepswielrenner geworden. De derde heeft nooit gefietst. Hij heet Fausto, naar Fausto Coppi.'

De Tour is twee uur doen over de afdaling van Alpe d'Huez (Armstrong deed 38 minuten over de beklimming, per fiets), een lekke band krijgen en dan maar een kopje koffie drinken in de vlek Péage-de-Vizille. In het café doet de dorpsgek vijf minuten lang alsof hij doofstom is. Wij leggen met lichaamstaal uit.

Nederland = handen op borsthoogte ronding laten maken (pornografie), hondenpoep = door de knieën gaan, in de neus knijpen, tong uit de mond laten hangen, marihuana = diep inhaleren, ogen laten draaien, fietsen = trappelbeweging met armen, journalisten = wijzen op de borst en dan schrijfbeweging maken.

'Leve de Tour de France!', roept de doofstomme opeens en hij lacht allebei zijn tanden bloot. En vertelt vervolgens het hele levensverhaal van oud-renner Thierry Claveyrolat. De tweevoudig etappewinnaar (1990 en 1991) kwam uit dit gehucht. Een paar jaar geleden heeft hij zichzelf door het hoofd geschoten.

De Tour is de dagelijkse vriendelijke knik dan wel hand van Tour-directeur Jean-Marie Leblanc. December 1998 was ik bij hem te gast op het Tour-hoofdkantoor in Issy-les-Moulineaux. Wij spraken twee uur en rookten een uur sigaren en dronken een uur cognac. De egalité en fraternité bleek uit het feit dat ik vriendelijk werd uitgenodigd ook mijn voeten op zijn bureau te laten rusten.

Leblanc en ik kunnen niet zonder elkaar. Zonder ons beiden is er geen Tour.

Dát heb ik er dus mee: ik ben als het ware de Tour.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden