Tourvoorspelling: Het wordt sprinten, dus Degenkolb

Wielerverslaggevers Iwan Tol en Pieter Sabel reizen mee in de wielerkaravaan en doen elke dag een voorspelling. Vandaag Pieter Sabel over de tiende etappe van Escaldes-Engordany naar Revel. Afstand: 197 kilometer.

John Degenkolb. Beeld ap

En we gaan weer verder, na een rustdag in Andorra.

Ho ho, niet zo snel. Laten we nog even één keer memoreren hoe Tom Dumoulin hier zondag naar boven fietste voor de etappezege, door de stromende regen en hagel. Zijn tred kalm, zijn gezicht ontspannen de laatste kilometers. Zo vaak gebeurt het niet dat een Nederlander een etappe wint. Voordat we ons bekommeren om vandaag genieten we nog even na.

Vooruit. Wat deed hij op de rustdag, behalve rusten?

De gebruikelijke persconferentie, en we zagen hem kalm naar boven fietsen in de klim naar Canillo, met twee wielertoeristen in zijn wiel en de rest van de ploeg vooruit. Kalm voor zover dat kan, want in Andorra is werkelijk geen meter vlak.

We zijn na vandaag bijna op de helft van de Tour, en het zuidelijkste punt hebben we achter de rug. Wat nu?

Twee overgangsetappes, hoewel dat een wat oneerbiedig woord is voor een etappe met een klim zoals die van morgen. De Port d'Envalira is de hoogste berg uit de Tour - als je per se het cliché wilt gebruiken: het dak van deze ronde. Hij wordt bedwongen tussen kilometer nul en kilometer 24, daarna is het eigenlijk één grote afdaling richting Revel. In 1964 viel Raymond Poulidor er Jacques Anquetil aan, maar Anquetil wist later die Tour de schade te herstellen. Hij won die editie.

De etappe van vandaag. Beeld anp

Het wordt sprinten dus, zat tijd voor iedereen om weer bij elkaar te komen.

Dat denken we ook, al zullen de pure sprinters het moeilijk krijgen op die klim. En, niet onbelangrijk, op 7 kilometer ligt nog een klimmetje.

Hoe zou het met de sprinters zijn eigenlijk?

Cavendish verloor zaterdag een belangrijke luitenant: Mark Renshaw stapte op. Kittel maakt een goede indruk, maar kwam er de laatste keer dat er gesprint werd niet aan te pas. Daarachter vecht een contigent mannen uit wat we maar even de tweede lijn noemen om een ereplek: Coquard, Groenewegen, Theuns, McLay, enzovoort.

Ik voel de naam Sagan aankomen.

Dat zou heel goed kunnen. Maar laten we eens een andere kant op denken. John Degenkolb sprintte nog niet echt mee om de winst, en zijn ploeg zit op rozen na de winst van ploeggenoot Tom Dumoulin zondag. Bovendien gunnen we het hem wel, na de aanrijding en de zware val tijdens een training eerder dit jaar, en kan hij finishes met een klim als deze goed aan. We gaan voor Degenkolb.

John Degenkolb. Beeld afp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden