'Tot mijn 19de was ik extreem positief'

De jongere is tegenwoordig manager van zijn eigen bv. Het zilveren jubileum bij De Zaak is uit. Vandaag wil de jonge werknemer veel verdienen, morgen tellen idealen, en het programma voor overmorgen is ongewis....

MET WERK is het net als met liefdesrelaties, zegt Renate Kenter. Je hebt mensen die niet durven stoppen met een baan, omdat daar ook 'praktische consequenties' aan vast zitten - een baan zeg je minder makkelijk op als je een huis hebt van een paar ton. Kenter laat de bijverschijnselen van een keuze zo min mogelijk meetellen. 'Want voor je het weet, staat de drang naar zekerheid een hoop levensvreugde in de weg.'

Kenter (26) heeft sinds maart dit jaar haar eigen adviesbureau, Truth or dare. Ze wil haar kennis van scenarioplanning - het onderwerp waarmee ze eind 1998 haar studie politicologie in Amsterdam afsloot - verkopen aan bedrijven of overheidsinstanties. Scenario's zijn een modern instrument om organisaties te helpen met veranderingen.

Voorlopig staat Kenter onder de hoede van twee adviseurs, die haar het vak bijbrengen. 'Ik ben jong en heb geen ervaring. Dan is het gek om zelfstandig te willen zijn.' Dat ze weinig verdient, neemt ze voor lief. Al brengt ze zichzelf soms in de problemen. 'Dan moet ik lenen bij mijn ouders, dat is vervelend. Maar eigenlijk is het gebrek aan geld pas echt een probleem als je niet zo lekker in je vel zit.'

Werk mag geen manier zijn om de dag door te komen. Het moet 'plezierig en zinvol' zijn; iets waarbij Kenter haar talenten kan gebruiken. Die talenten schuilen in analytisch werk en in communicatie, zegt ze. Ze vindt het een must om voortdurend dingen bij te leren, anders gaat ze iets anders doen. 'Want ik zie werk als een vervolg op school.'

Kenter heeft lang getwijfeld over het vak dat ze zou uitoefenen. 'Vroeger wilde ik de politiek in. Ik was ambitieus en idealistisch.' Met vier baantjes tijdens het eerste studiejaar financierde ze een jaar later de wereldreis die haar ambities overhoop haalde.

Haar idealen verbleekten toen ze in Sierra Leone in een weeshuis werkte. 'Tot mijn negentiende was ik extreem positief, vond ik iedereen fantastisch. Maar die reis heeft mijn wereldbeeld goed door elkaar geschud.

'Toen ik mijn leven in Amsterdam vergeleek met een oorlogssituatie, ging het hier opeens nergens meer over.' Haar grootse plannen verdwenen uit het zicht en in politicologie had ze geen zin meer. Liever leerde ze een vak, 'iets wat je over de hele wereld kunt doen', en ze begon naast haar studie een cursus fotografie. Een jaar later voerde ze haar eerste opdrachten uit.

Kenter: 'Je moet risico's nemen, anders blijf je hangen in baantjes die je ontgroeid bent. Ik durf mensen op te zoeken en te zeggen: ik kan iets. Het is te gek te merken dat je zo wat kunt verdienen.'

Haar enthousiasme voor politicologie kreeg ze terug bij het schrijven van haar scriptie. Daarna besloot Kenter dat ze zich wilde bezighouden met kennis en informatie-ontwikkeling. Zo kwam ze terecht bij Nederland Kennisland - een stichting die Nederland tot een toonaangevende regio wil maken in de nieuwe kenniseconomie - waar ze een dag per week een aantal projecten coördineert.

Ze had ook één baan met een vast salaris kunnen nemen: als wetenschappelijk medewerker van GroenLinks of als consultant bij adviesbureau Boer & Croon. En anders had ze nog fotograaf kunnen worden. Mogelijkheden te over, maar Kenter en haar leeftijdgenoten zijn zo beïnvloed door de hoge werkloosheidscijfers - ook onder academici - van een paar jaar geleden, dat ze het gevoel hadden dat ze zouden moeten vechten om een baan.

'Die beeldvorming uit het verleden beïnvloedt de manier waarop je solliciteert', zegt Kenter. 'Je denkt: er hangt veel van af, waardoor je je meegaander opstelt. Langzaamaan beginnen twintigers meer eisen te stellen.'

Het kost haar soms moeite om voor haar eigen carrière te kiezen, maar ze probeert zich daar wel toe te dwingen. 'Veel mensen gaan ervan uit dat je je langzaam omhoog werkt. Op je vijftigste ben je iets. Je moet zorgen dat je die stappen mooi overslaat.' Veel mensen vinden dat arrogant en dat maakt het moeilijker. Kenter: 'Daar voel ik me wel vaak onzeker over.'

Maar je kunt je loopbaan alleen in eigen hand houden als je ook zelfbewust en duidelijk voor je belangen opkomt. Dat maakt keuzevrijheid tegelijkertijd tot iets moeilijks, vindt ze. 'Je bent ook zelf verantwoordelijk voor je fouten. Die kun je niet meer wijten aan omstandigheden buiten jezelf. Dat zadelt je op met een behoorlijke druk.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.