'Torencamping' en dozen om in te liegen

Een rurale installatie, een 'installatie-campsite', overal doorzichtige tentjes waarin acts worden opgevoerd: Festival a/d Werf is jarig, en zet Utrecht op stelten....

Uit een melkbus klinkt het droevige geloei van een koe en bij nadere inspectie zít er ook een rund in de bus: een heel klein rund, zo klein dat de kunstenaar een vergrootglas aan de bus heeft geknoopt. Eromheen staat nog een aantal melkbussen, allemaal een beetje anders, maar hoe dan ook refererend aan een zieltogend boerenbedrijf. Ergens bungelen de benen van een boer die er geen zin meer in had (de romp is aan het oog onttrokken gelukkig), elders staat het opschrift: no milk today. Een rurale installatie is het, pal in het stadshart van Utrecht.

Het intrigerende werkje – van Theatergroep Vis à Vis, die daarmee vooruit lijkt te wijzen naar zijn nieuwe voorstelling Ko o i b o y s – is gesitueerd in een doorzichtige eenpersoons tent, waarvan er midden in de stad opeens een hele reeks is opgezet. En wel op dusdanige wijze (op meerdere niveaus) dat ze tezamen ook weer een soort (hoge) tent vormen. Festival a/d Werf viert zijn twintigste verjaardag, en dat is het beste zichtbaar aan de vijftien meter hoge 'kampeerflat' op het festivalterrein aan de Neude.

Een 'installatie-campsite' noemen de bedenkers van het kunstenaarscollectief Pakt hun feestelijk concept ook wel, of 'torencamping'. Talloze tentjes waarin vormgevers en theatermakers hun creativiteit kunnen botvieren. Carver staat er, Hotel Modern en natuurlijk het Utrechtse Growing up in Public, om er een paar te noemen.

Het festival biedt tien dagen lang theater, beeldende kunst, muziek en meer. Zoals een keur aan Britse acts, waaronder Metro-Boulot-Dodo (MBD), vier jonge performers uit Leicester.

Hun FIB – The Art Of Lying confronteert steeds veertien man publiek met de kunst van het liegen – om bestwil, uit angst, zelfbescherming, gewoonte of voor de lol. Iedere bezoeker doet veertien keer een soort doos aan waarin hij luistert naar een MBD'er of, aangespoord door een MBD-installatie, er eens lekker op los liegt. Pas achteraf ontdekt hij dat hij daarbij is gefilmd. Voor ervaringstheatergangers niet direct overdonderend, maar leuk genoeg.

Op sommige momenten wel behoorlijk overrompelend is The Shooting Gallery (Huis a/d Werf/The Glasshouse), de openingsvoorstelling. Het is een monoloog, een tirade soms, een wanhoopsrelaas van een oorlogsfotograaf, gespeeld door Hein van der Heijden. Gepassioneerd vertelt hij van de reizen, de angst, de adrenaline, de verslaving en de wreedheid van zijn vak, en ten slotte van de wroeging, die in hem woekert als een verdwaalde kogel.

Van der Heijden doet dat mooi, vertwijfeld de ene keer en vol bravoure de andere. Zijn decor bestaat uit een groot scherm, waarop krantenpagina's in wording zichtbaar zijn. Keer op keer klikt een redactrice foto's aan, op zoek naar passend beeld. En het is dan keer op keer dat beeld, dat sprakeloos maakt.

Festival a/d Werf. T/m 28 mei op verschillende locaties in Utrecht. www.festivalaandewerf.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden