Topsporters zijn geen zakkenvullers

De ingezonden brieven van maandag 30 mei.

Kobe Bryant, topspeler van de Los Angeles Lakers. Beeld epa

Brief van de dag: Topsporters zijn geen zakkenvullers

Mart de Jong (historicus én voetballiefhebber) doet een voorstel om de hoogte van de spelerssalarissen in de voetballerij aan banden te leggen (O&D, 26 mei). Daarbij citeert hij Juan Mata van Manchester United die zijn salaris 'obsceen' zou vinden. Mata mag dan dat oordeel hebben, maar hij zal niet inleveren. Waarom ook? De markt betaalt toch wel.

De vergelijking van De Jong met Jelle ten Rouwelaar (NAC), die van zijn - karige - inkomen een deel aan de club teruggeeft, gaat volledig mank. Ten Rouwelaar is niet meer dan een veredelde amateur in vergelijking met Mata.

Als oplossing stelt De Jong voor om, net als in het Amerikaans profbasketbal, een salarisplafond per club in te stellen. Alle Amerikaanse profsporten (ook voetbal) kennen zo'n systeem om het totaal aan salarissen te beperken. Bij honkbal heet dat luxury tax: clubs krijgen een boete als een jaarlijks vast te stellen maximale salarissom wordt overschreden. Al deze regels leiden er echter niet toe dat spelerssalarissen aan banden worden gelegd. Integendeel.

Doel van alle Amerikaanse regelingen is niet om het salaris van een individuele speler te beperken, maar om alle clubs (de rijke uit grote steden als New York, Chicago en Los Angeles en de arme uit kleinere steden als Milwaukee, Tampa en Kansas City) min of meer gelijke kansen te bieden op een kampioenschap. Dit gebeurt door de subsidiëring van de arme door de rijke clubs als overschrijding van het plafond plaatsvindt. En het werkt! Daarom won vorig jaar Kansas City Royals de Amerikaanse honkbaltitel. En, de competitie wordt interessanter. Vertaald naar het Nederlandse voetbal zou ook een club als Go Ahead Eagles weer eens om de titel kunnen strijden.

De individuele salarissen blijven buiten schot in de VS. Zo verdient Clayton Kershaw (honkbal, Los Angeles Dodgers) dit seizoen 34 miljoen dollar (6,5 ton per week). Kobe Bryant (basketbal, Los Angeles Lakers) mocht dit jaar 25 miljoen dollar incasseren.

Spelers die De Jong omschrijft als 'zakkenvullers'. Ik noem ze artiesten, zoals Beyoncé en Jay Z, die voor hun talenten worden beloond.

Jan van Ewijk, Hoofddorp

Nooit juichen!

Eind jaren tachtig vroeg mijn vader: 'Bas zou je het niet leuk vinden als ik commissaris bij stadion Feyenoord zou worden?' Wij, Ajacieden, in het hol van de leeuw genietend van de Klassieker, Oranje en Feyenoord dat toen nog Champions League speelde.

Zijn beloning bestond uit kaartjes op het ereterras en gratis bier en bitterballen in de bestuurskamer. Niets is leuker dan om met je vader naar het voetbal te gaan. Vooral de wedstrijden van het gouden Ajax onder Van Gaal zijn me bijgebleven en een paar avondwedstrijden van Feyenoord in die schitterend verlichte Kuip. Met steeds maar die ene strenge opdracht: nooit, maar dan ook nooit juichen voor Ajax !

Tijdens zijn begrafenis hing er een Feyenoord krans van mede-commissaris Willem van 't Wout voor zijn kist. Prachtig gebaar, al had ik in het herdenkingsboekje uitgerekend geschreven over onze 'burgemeester in oorlogstijd'. Sommige Ajacieden hebben bezwaren tegen de nieuwe Ajax-trainer Peter Bosz wegens zijn Feyenoord-verleden. Ik niet en ik wens Peter veel wijsheid en prijzen toe!

Bas Overmars, Amsterdam

Annabel Nanninga

Een uitstekend interview met Annabel Nanninga. In de eerste plaats omdat ik het in grote lijnen met haar analyse eens ben. Haar diagnose dat de dubbele houding van veel Nederlanders het gevolg is van schuldgevoelens, cultuurrelativisme, zelfhaat en de wens om te deugen is correct.

Dat alles wordt voortdurend versterkt door radio, televisie en kranten. Het is al lang geen geheim meer dat veel Nederlandse journalisten in versterkte mate last hebben van die dubbele houding. Daarom kijk ik bijvoorbeeld al lang geen NOS-journaal meer of rubrieken als Nieuwsuur. Ook de Volkskrant betrap ik regelmatig op dat roeptoeteren.

Dat ik desondanks nog steeds de Volkskrant lees komt omdat deze, anders dan de andere landelijke dagbladen, wél zo nu en dan aandacht heeft voor andere visies dan die van de spraakmakende elite.

Rob de Vos, Deurne

Annabel Nanninga. Beeld Aurélie Geurts

Annabel Nanninga (2)

Om mezelf in mijn mening te scherpen, neem ik uiteraard bij tijd en wijle de opinie van anders denkenden tot mij. Zo begon ik ook aan het artikel (O&D, 28 mei) van Annabel Nanninga.

Maar wanneer er woorden voorbij komen als klaagnegers, fucking Islam, Islamitische kutjochies, quotumvrouwtjes en mutsen, haak ik af. Niet vanwege haar kritiek op de Islam of op gutmenschen zoals ik, maar vanwege het weinig beschaafde taalgebruik. Verder zet ze karikaturen (djellaba's met kralenkettingen) neer en komt ze niet met feiten of presenteert ze meningen als feiten (huilerig stampvoetend: 'maar dat ís toch ook zo?'). Het was kortom een nogal stuitend betoog.

Leon Palmen, Rotterdam

Onbekende Nederlanders

Ruim honderd zogenaamde BN'ers dichten mij in een brief in NRC als voorstander van het behoud van Zwarte Piet 'vreemdelingenhaat, gekrenkt nationalisme (wat dat ook mag zijn) en onverdraagzaamheid' toe.

Dit zou ik als kwetsend en beledigend kunnen ervaren, maar eerlijk gezegd lig ik er geen seconde wakker van. Ik weet namelijk dat ze hiermee een karikatuur van mij maken, en van een zeer grote meerderheid van de Nederlanders een enigszins boosaardig stereotiep. Dat is niet erg, daar valt mee te leven.

Een beetje treurig is het idee dat die honderd handtekeningen iets zouden betekenen of uitmaken. Als ik nu de straat op loop, heb ik zo duizend handtekeningen van mensen die willen dat Zwarte Piet blijft. Gewone mensen, de zogenaamde Onbekende Nederlanders.

Jan van Maanen, Baarn

Sinterklaas krijgt schuursponsjes van een tegenstander van zwarte Piet, om het gezicht schoon te poetsen. Beeld anp

Discussie

Ik ben fel tegen de voor- en tegenstanders in de zwartepietendiscussie.

Theo Maassen, Eindhoven

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden