Tophoppers en andere kruisvaarders

Wie zijn de actievoerders tegen de globalisering, die de ene internationale bijeenkomst na de andere onveilig maken? Volgens Elsevier is Berlijn een belangrijke thuisbasis van de anti's....

De Berlijnse autonomen vormen qua achtergrond niet bepaald een dwarsdoorsnee van de maatschappij, memoreert Elsevier. Ze zijn blank, overwegend mannelijk, stammen uit burgerlijke milieus en zijn meestal hoog opgeleid. 'Ze kiezen ervoor een tijdlang aan de rand van de maatschappij te leven. Omdat ze weten dat ze, als het moet, zo kunnen terugkeren naar de ''echte'' wereld.' Jens erkent dat er in het anti-protest een element van luxe schuilt. 'Wij zijn bevoorrecht. Welke werkloze heeft de tijd en de wil om liftend of in een oude bak door Europa te trekken op weg naar de volgende demo?'

Kritische aandacht van de media, daar hebben actievoerders het vaak even moeilijk mee als de machthebbers die ze bestrijden. Uit een gesprekje met Vrij Nederland en een dagboek in De Groene Amsterdammer blijkt dat Joke van Kampen van Women on Waves slecht te spreken is over de Nederlandse pers, die almaar over de abortusvergunning bleef 'zeuren'. Op hun beurt kunnen de buitenlandse media nog wel wat bijleren over onze verfijnde mores. 'Onze uitleg dat het een geaccepteerd Nederlands gebruik is om als je iets nieuws doet, gewoon te beginnen en in de praktijk de benodigde legale structuur op te bouwen, is te moeilijk voor niet-Nederlandse pers', aldus Van Kampen in de Groene.

Een anti die niet mag klagen over alle publiciteit: Maarten Mourik. Ditmaal biedt VN hem een podium voor zijn kruistocht. Nederland bewijst alleen lippendienst aan de mensenrechten, schrijft hij. 'Het is toch een gotspe dat onze regering de koningin een preek laat houden tegen de Russische president wegens diens zonden in Tsjetsjenië, terwijl zij zelf toestaat dat haar zoon trouwt met de dochter van een man die medeplichtig is aan en derhalve medeverantwoordelijk is voor foltering, verkrachting, kinderroof, het laten verdwijnen en vermoorden van de tegenstanders van het regime waartoe hij behoorde.'

Mourik weet wat hem te doen staat als zijn aangifte tegen Zorreguieta ook door de hoogste rechterlijke instantie terzijde wordt geschoven: dan gaat hij naar België, waar men wel ernst maakt met een dergelijke zaak. Wie weet komt hij daar dan de Zeeuwse advocaat Wilgers tegen, die volgens de Groene prins Bernhard voor de rechter wil slepen wegens wandaden in naam van het Wereld Natuur Fonds.

Kunst en media, dat wil ook nog wel eens wringen. HP/De Tijd heeft een levendig gesprek met regisseur Nouchka van Brakel over de vernietigende kritieken op haar laatste film, De vriendschap. Deze draait voor bijna lege zalen (wat niet noodzakelijkerwijs komt door de kritieken - zie de geweldige belangstelling voor Costa!, die door de critici was neergesabeld). Van Brakel is woest en onthutst. 'Volgens de kritiek behoor ik ineens tot een filmgeneratie die alleen tenenkrommende films heeft gemaakt met behulp van geldbeluste producenten en vriendjes in subsidiecommissies. Woedend word ik daarvan. Waren de films van Marleen Gorris dan niks, was mijn Van de koele meren des doods dan niet de moeite waard?' Tergend vindt ze ook dat sommige mensen haar vragen of ze nog een nieuwe film gaat maken. 'Hoezo, heb ik soms Alzheimer?'

Ten slotte goed nieuws voor het CDA. PvdA-Kamerlid Khadija Arib opperde onlangs dat er een minister van Jeugdzaken moet komen. Nieuwe Revu voelde vier gegadigden aan de tand over hun kennis van de jongerencultuur. En zie, CDA'er Joop Atsma, geen jonge hond, laat de anderen ver achter zich. Of toont dit juist aan dat zo'n ministerschap een slecht idee is?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden