Top-10 Vincent Kouters

1. Al mijn zonen van Arthur Miller door Toneelgroep Amsterdam en Toneelschuur. Regisseur Thibaud Delpeut maakt een heftige en heldere bewerking van Millers familietragedie. Het uitstekende acteren, de humor en het angstaanjagende sounddesign maken Miller tijdloos.

2. Bye bye van William Shakespeare door Dood paard. Shakespeares Othello als slapstickkomedie. Dat kan alleen bij Dood Paard hilarisch uitpakken. Op een podiumpje dat langzaam in elkaar dondert, spelen Gilles Biesheuvel en Kuno Bakker tot ze uit hun maillots scheuren. En dan komt de onverwacht sombere finale hard aan.

3. De storm van William Shakespeare door De Toneelmakerij. De storm is speels en mooi jeugdtheater. Van regisseur Rieks Swarte komt een inventief uitklaptheater. En mederegisseur Liesbeth Coltof maakt een vagere Shakespeare zo begrijpelijk en kleurrijk als maar kan.

4. Viva la naturisteraçion! van en door De Warme Winkel. De theaterkunstenaars van De Warme Winkel verenigen naaktlooplol met cultuurkritiek in dit manifest tegen de onbeteugelde vooruitgang. Het resultaat: een soort oertheater dat zowel elitair als spectaculair is.

5. Mightysociety8 van Joeri Vos door Toneelgroep Amsterdam en TG42. Wilders belachelijk maken kan iedereen. Een fundamentele discussie over kunst, populisme en de linkse kerk verbeelden, is lastiger. Maar het lukt Vos en regisseur De Vroedt. Ook een vermakelijke komedie.

6. Het Verjaardagsfeest van Harold Pinter door Het Nationale Toneel, regie Susanne Kennedy. Susanne Kennedy neemt Pinter onder handen. Pinter en vooral zijn heilig geachte taal bleven al veel te lang buiten schot. In haar doodenge poppenkast-enscenering regeert de angst voor de buitenwereld. Knap, stijlvast en geestig gedaan.

7. K, A Society door De Internationale Keuze en Kris Verdonck. Typische Kafka-thematiek en duistere videokunst komen samen in Kris Verdoncks theatrale installatie in een afbraakpand. Over een machinale wereld waaruit niet levend te ontsnappen valt. Indrukwekkend.

8. Karakter van Bordewijk door Hummelinck Stuurman, regie Ger Thijs. Literatuur op het toneel brengen, gaat zelden goed. Maar als het goed gaat, levert het toptheater op. Bordewijks meesterwerk wordt door Ger Thijs compact, snel, humoristisch en bovenal theatraal verbeeld. De prima cast helpt hem daarbij.

9. Sartre zegt sorry door Het Nationale Toneel en Laura van Dolron. Laura van Dolron was altijd al slimmer dan haar toeschouwers. Nu is ze slimmer dan Sartre. Zo wekt ze opnieuw bewondering, irritatie en nieuwe inzichten. Van Dolron versus het nihilisme (Steve Aernouts) is een persoonlijke prachtmonoloog.

10. De wijze kater van Herman Heijermans door Het Toneel Speelt, regie Jaap Spijkers. Het komisch talent van Mark Rietman kan in dit bizarre sprookje ten volle bloeien. De goede bijrollen maken het af: dit is de leukste ongecompliceerde komedie sinds tijden.

Teleurstellend

Klara's affaires van Dea Loher door Toneelgroep Maastricht. Dea Lohers groteske personages en absurde humor komen totaal niet uit de verf in deze onfortuinlijke enscenering. Regisseur Trentelman laat zijn acteurs teksten uitbraken op een manier die voor niemand leuk is.

---------------------------------------------

Naast het bewerken van zo ongeveer de hele wereldbibliotheek is dat de nieuwe trend in het theater. Het zal niet lang duren of de eerste theatermaker voert zijn eigen moeder als SM-verslaafde ten tonele.

Dat sluit dan weer mooi aan bij die andere trend in dit seizoen: het egotheater. Laura van Dolron (Sartre zegt sorry, over de verwarring van haar generatie), Sanne Vogel (Document, over het borstkanker-gen in haar familie), Nasrdin Dchar (Oumi, over acteur zijn versus zijn Marokkaanse roots) en Lineke Rijxman (Wat is het nu, over de spanning tussen leven & werk) lieten van zich horen in vaak intelligent gemaakt en invoelbaar theater dat los van het persoonlijke toch ook aan algemene thema's raakte.

Twee voorstellingen worden in alle drie de lijstjes genoemd: Al mijn zonen en MightySociety 8, waarbij Al mijn zonen drie keer hoog in de top drie is geëindigd. Laten we die productie van Toneelgroep Amsterdam en De Toneelschuur Haarlem dus maar uitroepen tot dé voorstelling van het seizoen 2010-2011. Al mijn zonen was eind december slechts korte tijd te zien, en alleen in De Toneelschuur, een van de productiehuizen die nu verloren gaan.

Méér, méér!

Een aantal voorstellingen uit de Top-10 van de Volkskrant-critici is nog te zien op het Theaterfestival in Amsterdam, van 1 tot en met 11 september. Het Theaterfestival wil het beste toneel van het seizoen nog eens op de planken brengen. Voorstellingen als Al mijn zonen, Freetown, Richard III, Kinderen van de zon, MightySociety 8, De Storm, Sartre zegt sorry en Bij het kanaal naar links worden dan nog eens opgevoerd. Al mijn zonen en Bloed & Rozen gaan de komende seizoenen nog eens op tournee.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden