Toneelbrug tussen twee havensteden

Als enige diende hij de critici van het Rotterdamse kunstbestel van repliek. Hij bracht Ja Zuster Nee Zuster op het toneel, maar ook Marcel Proust....

'Ik ben Antwerpenaar van geboorte, mijn vader heeft daar ooit nog op de bühne gestaan. In die stad ligt dus ook een beetje van mijn verloren tijd.'

Guy Cassiers, artistiek directeur van het Ro Theater in Rotterdam, gaat met ingang van 1 juli 2006 terug naar Antwerpen om aldaar het prestigieuze Toneelhuis te gaan leiden als opvolger van Luk Perceval.

Antwerpen blij, Rotterdam bedroefd - 'maar wij hebben begrip voor deze stap in zijn carrière en zijn verheugd dat hij de komende drie seizoenen aan het Ro Theater verbonden blijft', aldus een verklaring van de raad van toezicht van het Ro Theater. Cassiers heeft bij zijn nieuwe werkgever bedongen dat hij pas in 2006 volledig in Antwerpen aan de slag gaat. Het Toneelhuis wilde hem het liefst volgend jaar al inlijven, maar dat heeft Cassiers geweigerd.

Dat is de betrokkenheid van Cassiers ten voeten uit. Hij heeft sinds zijn aantreden in 1998 zijn gezelschap langzaam in de stad verankerd en lijkt nu te gaan oogsten.

Niet alleen in het eigen Ro Theater, verscholen achter de Witte de Withstraat, ook in de Rotterdamse Schouwburg vormen de voorstellingen van het Ro Theater een stevige pijler onder het culturele klimaat in de havenstad.

Toen vorig najaar in Rotterdam een fiks debat woedde over de vraag wanneer kunst elitair is en wanneer voor gans het volk, mengde Cassiers zich onmiddellijk in die discussie. Hij stelde twee weken lang het Rotterdamse publiek in de gelegenheid gratis te komen kijken naar Lava Lounge van Oscar van den Boogaard.

Onder de noemer Verbeelding heeft geen prijs liet Cassiers aldus een uitermate elitaire theatervoorstelling zien aan een soms verbouwereerd publiek. Maar diezelfde Cassiers maakte twee jaar eerder een familievoorstelling naar een boek van Salman Rushdie, en zijn Ro Theater zorgde met de toneelversie van Ja Zuster Nee Zuster voor een van de grote Nederlandse publiekssuccessen van de afgelopen jaren.

In het project waaraan Cassiers sinds vorige week is begonnen - een vierdelige theaterbewerking van Prousts roman À la recherche du temps perdu - vallen zijn persoonlijke, eigenzinnige manier van theatermaken (met veel moderne theatertechniek) en een sterke hang naar toegankelijkheid nagenoeg perfect samen.

Dat Het Toneelhuis juist voor hem koos, is dan ook zeer begrijpelijk. Het Antwerpse gezelschap geeft hoog op van zichzelf, maar heeft de laatste jaren moeten werken met Luk Perceval die liever internationaal carrière maakt dan zich veel aan het Antwerpse gelegen te laten liggen.

Cassiers is voor Rotterdam (en Nederland) overigens niet geheel verloren. Hij voert nu al verkennende gesprekken om straks tot een mooie samenwerking tussen Ro Theater en Toneelhuis te komen. 'Het zijn allebei havensteden, met allebei een turbulente politieke cultuur. Er zijn veel raakvlakken in wat theater in zo'n stad kan betekenen', aldus Cassiers. Uitwisseling, coproduceren: niets is uitgesloten.

Tussen Rotterdam en Antwerpen zal met Cassiers als bruggenbouwer de afstand klein zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden