Tolerantie voor homo's blijkt schijn

Het optreden tegen openbare ontmoetingsplaatsen van homomannen is een verontrustende trend en bewijst dat van een echte acceptatie geen sprake is, constateert Henk Beerten....

Fons S., directeur bij voetbalkampioen PSV blijkt een geregeld bezoeker aan een homo-ontmoetingsplaats in Eindhoven voor onder andere betaalde seks met minderjarigen. Prompt grijpt de politie in en onthuld wordt dat S. seropositief is. In het belang van de volksgezondheid volgens burgemeester Welschen. Maar de GGD meldt al jaren dat er in het Anne Frankplantsoen veel onveilig gevreeën wordt en de politie wist ook al dat er betaalde seks met minderjarigen plaatsvindt. Maar met een prominent als Fons S. wordt er een voorbeeld gesteld. Aangeklaagd en maatschappelijk veroordeeld zonder dat er een rechter aan te pas komt. Het begin van een trend.

Op het Zilverstrand bij Almere wordt seks niet meer geduld. De politie zet extra surveillanten in om daar met fikse boetes een eind aan te maken. Opgetreden wordt er ook in Veere, Zwolle en Leusden. En in Rotterdam bestaan plannen om voor tweehonderdduizend euro een hek te zetten om het Museumpark om de homo's 's avonds buiten te houden.

'Nederland is homo-moe' kopte HP/De Tijd een paar weken geleden. Een opgefokt artikel, maar journaliste Fleur Jurgens heeft de tijdgeest wel goed aangevoeld. Er waait een conservatieve, puriteinse wind door Nederland. Tegen seks in de openbare ruimte, in het publieke domein. Maar vooral tegen openlijke homoseksualiteit. Sinds Fortuyn is het gedogen voorbij. Die tijdgeest is ook opgepikt door sommige bestuurders. Hun handelsmerk is 'daadkrachtig leiderschap'. In de praktijk is dat vooral gericht op (eigen) publiciteit en op het uitvergroten van 'uitwassen' die met louter repressie aangepakt worden.

Dat blijkt uit het korte-termijnbeleid rond de homo-ontmoetingsplaatsen dat het risico inhoudt dat mensen straks tot eigenrichting overgaan en met geweld de homo's op de ontmoetingsplaatsen duidelijk maken dat het afgelopen moet zijn. Geweld dat gerechtvaardigd zal worden door de maatschappelijke instemming waar bestuurders en politie nu ook hun legitimatie aan menen te ontlenen.

Het COC verzet zich daartegen en bepleit een beleid gebaseerd op de erkenning dat ontmoetingsplaatsen van homomannen van alle tijden en alle culturen is. We hebben behoefte aan samenhangend lange-termijnbeleid van politie, GGD's en overheden om de zaak in de hand te houden, veilig vrijen te bevorderen, prostitutie en uitbuiting van minderjarigen tegen te gaan en geweld tegen de bezoekers te stoppen.

De tijdgeest eist dat homoseksuelen zich ook 'normaal' gaan gedragen. De Canal Parade in Amsterdam mag nog wel, maar het moet wel netjes blijven. Organisator Siep de Haan heeft daarover gezegd dat de Canal Parade met meer bloot 'sensueler' moet zijn dan vorig jaar. In VN van deze week schrijft Malou van Hintum in een reactie dat openbare seks een inbreuk is op het openbare fatsoen. Een slecht geïnformeerd stuk, want de regels van de Canal Parade verbieden het tonen van geslachtsdelen en copuleren.

De zogenaamde 'uitwassen' van zichtbare homoseksualiteit waar alle aandacht nu naar uitgaat, zijn ook altijd een discussie geweest onder homoseksuelen. Vroeger was er de angst dat die de (wettelijke) emancipatie zouden verhinderen, nu is er de angst dat die vooroordeel bevestigende beelden de resultaten van de emancipatie weer ongedaan maken. Het resultaat is altijd zelf onderdrukking en ontkenning. 'De mannen die op zo'n baan afkomen, zijn eigenlijk geen homoseksuelen. Het zijn getrouwde mannen die bijvoorbeeld biseksueel zijn, maar daar niet voor uit durven komen. Keurig geëmancipeerde homo's zoals ''wij'' gaan niet naar die baan. Daar wil ik dus niet mee geassocieerd worden' luidt dan de redenering.

Maar angst is een slechte raadgever. Wie bang is iets te verliezen, heeft al verloren. En dat terwijl er in Nederland nog een wereld te winnen is. Gelukkig zijn er positieve tegengeluiden. Homo jongerenblad Expreszo met de actie 'Word Homo/Word Lesbo', waarmee beklemtoont wordt dat het leuk is homoseksueel te zijn. Jongeren die actiebereid zijn en zich inzetten om een positief eigenbeeld te bevorderen.

De wettelijke emancipatie van homomannen en lesbische vrouwen is in Nederland ver gevorderd. De openstelling van het burgerlijk huwelijk is daar het zichtbare bewijs van. Maar van daadwerkelijke sociale acceptatie en gelijkwaardigheid komt nog veel te weinig terecht. Homoseksualiteit is een privé-zaak geworden. Een onderwerp waar je in het openbaar over zwijgt en dat niet thuis hoort in de publieke ruimte. Ligt daar de grens van tolerant Nederland? Wat COC Nederland betreft stopt de integratie van homoseksualiteit niet bij wettelijke emancipatie. De inzet is nu gericht op daadwerkelijke sociale acceptatie en gelijkwaardigheid in alle sectoren van de samenleving.

Onze maatschappelijke zichtbaarheid is niet enkel een middel in onze strijd voor gelijkberechtiging geweest. Integratie betekent niet dat een samenleving rechten geeft aan een minderheid, die daarna braaf opgaat in het geheel en dan niet langer zichtbaar hoeft te zijn. Integratie betekent dat de samenleving gelijke rechten geeft aan minderheden en zich bewust wordt van de eigen diversiteit. En die veelkleurigheid dient trots, zichtbaar en herkenbaar in de samenleving aanwezig te (kunnen) zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden