Column

Toine Heijmans: 'In campagnetijd low profile blijven: alleen bij de PVV'

Het is een eigenaardige discussie, meer of minder PVV'ers in de krant. Het liefst had ik meer. Maar zelf willen ze minder. Ze willen helemaal niet in de krant.

Vicky Maeijer met Geert Wilders. Beeld anp

Op de kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen staan oude bekenden. Mensen die zes jaar geleden best te porren waren voor een gesprek, enthousiast over nieuwe politieke perspectieven. Dat ging niet altijd van harte, maar het ging. Ik maakte destijds een rondgang langs de PVV-kandidaten voor de provinciale verkiezingen en kwam met een verhaal terug over beginnende politici, overtuigd op avontuur. 'Nu zijn wij aan de beurt', stond erboven.

Wat stormen later zijn de politieke beginners van toen ervaren rotten geworden. Een deel stroomt straks door naar de Tweede Kamer. Ik wil ze van alles vragen. Hoe bevalt het bestaan van PVV-politicus? Wat hebben ze bereikt? Zijn hun politieke dromen uitgekomen? Hoe zien ze de toekomst van hun partij? Hoe willen ze het verkiezingsprogramma ter hand nemen? Nederland uit de EU, geen moslims erbij, moskeeën dicht, koranverbod, halvering van de motorrijtuigenbelasting - hoe gaan ze dat regelen? Wat betekent dat, schoon schip maken?

De PVV is nog steeds een partij met één lid, maar Geert Wilders weet zich na elf jaar verzekerd van een cordon loyale dat niet alleen zijn ideeën deelt maar ook zijn energie. En kennis heeft van zaken.

Edgar Mulder bijvoorbeeld is de leider van de PVV in Overijssel, een sportieve, opgewekte verkoopdirecteur die soepel spreekt. Zijn partij maakte vorig jaar een tegenbegroting. 'Wij vinden als PVV Overijssel dat het veel te gemakkelijk is om alleen maar een beetje te staan roeptoeteren dat dingen niet kloppen', zei hij bij RTV Oost, 'wij willen de burgers graag laten zien hoe het ook anders kan.'

Toon van Dijk met Geert Wilders. Beeld anp

Nu is hij nummer 15 op de lijst. Op verzoeken om een gesprek komt geen antwoord.

Toon van Dijk uit Almere is advocaat in de politiek, welbespraakt en vasthoudend, de afgelopen jaren geslaagd in het managen van zijn gemeenteraadsfractie die nog steeds de grootste is in de stad. Nummer 26. Vertelde een paar jaar geleden gedreven in spijkerbroek over de manier waarop de PVV de lokale politiek verandert, onderwerpen agendeert waar andere politici geen zicht op hebben - 'wij zijn een echte partij geworden. De andere partijen hebben dat nog niet goed door' - maar wil dat nu niet meer. 'Nee bedankt.'

Alexander Kops, hardliner uit Gelderland, auteur van de dichtbundel Door maanlicht gewekt, nummer 19: geen sjoege, nooit.

Dannij van der Sluis met Geert Wilders op een boot. Beeld anp

Vicky Maeijer, de nummer drie, sprak met De Telegraaf. Ze zei niet veel. 'Maeijer is geen breedsprakig type, eerder wat schichtig', noteerde de verslaggever. Een schichtige politicus als topkandidaat in campagnetijd van mogelijk de grootste partij van het land - het blijft bijzonder.

Gelukkig is Dannij van der Sluis beschikbaar, sinds zes jaar statenlid in Noord-Holland. Nummer 47. Via zijn woordvoerder stuurt hij me regelmatig updates over zijn werk. Hij mengt zich in het afschotverbod van smienten, wil opkomen voor zwakkeren in de maatschappij, ijvert voor een sluitende begroting en een transparanter subsidieregister. Daar wil hij best over praten, zolang ik maar geen 'bagger' schrijf, want zo staat de Volkskrant bekend onder PVV'ers. 'Het moet wel een leuk stuk worden.'

Dannij begon destijds min of meer als amateurpoliticus, zegt hij door de telefoon, maar heeft de laatste jaren veel geleerd - de fractie viel uit elkaar en stond weer op. De ware politicus heeft altijd wat te vertellen, want daar ben je politicus voor.

Maar vlak voor ons gesprek in commissiekamer 3 van het provinciehuis belt hij af. Het spijt hem, zegt Dannij, hij is 'open en eerlijk' maar blijft liever 'low profile'. Het is nu even niet aan 'mijn persoontje'.

Een politicus in campagnetijd die liever low profile blijft - dat kan alleen bij de PVV.

Ik vraag hem of het stalorders zijn. 'Ik ben volledig autonoom.' Ik vraag hem waarom geen enkele PVV'er meer met me praten wil, 'de gelederen zijn gesloten omdat er zoveel bagger wordt uitgestort'. Ik vraag hem welke bagger dan. 'Ons proberen te schaden met zaken die niet waar zijn.' Ik vertel hem dat ik daadwerkelijk geïnteresseerd ben in zijn verhaal. 'Maar wat heeft de burger daar dan aan?'

Vanuit zijn gezichtspunt heeft Dannij misschien gelijk. Over de PVV komt liever niemand iets te weten. Grote woorden op de muur schrijven en dan weglopen - het is de werkwijze van een partij die de kiezer niets hoeft uit te leggen. Aandacht is er toch wel.

En als ik bagger over hem schrijf, dat mag ik best weten, staat Dannij me nooit meer te woord.

t.heijmans@ volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden