Toerisme

Voor het eerst werd ik met de ultieme ik geconfronteerd toen de eerste Baghwan-gangers vanuit Poena naar Nederland terugkwamen. Flink met zichzelf in de knoop bleken ze van een leraar in het oranje te hebben vernomen hoe je door het doorhakken van banden met alles en iedereen, door zoveel mogelijk...

In dezelfe periode veranderde het toerisme. Diende men vroeger jaren krom te liggen voor een tripje naar België of Luxemburg, nu loopt men de Incaroute te bevuilen zonder precies te weten waar men eigenlijk is. Men boekt een reis naar Nepal en kan het op de wereldkaart niet aanwijzen. Het individu wil graag bij de massa horen die de wereld doorkruist, terwijl het innerlijke geluk vaak binnen handbereik ligt. Verre reizen voor het oprapen en overal geweest, behalve in zichzelf. De grenzen van ik blijven onbekend.

Met de komst van de tv behoort een goed gesprek langzamerhand tot de verleden tijd. Een gesprek wordt sowieso lastig, want dan heb je iemand nodig die luistert. En waar vind je zo iemand? Iemand die toch geen tijd meer heeft voor een zieke vriend, een buur in nood, een vereniging. Iemand die alleen bezig is met ik.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden