Toen de schoten klonken, rende Jesse (6) de gang in om te helpen

Terwijl het debat in de VS zich sinds 'Newtown' toespitst op veiligheid en wapenbezit, houdt rouw de regio in de greep. 'Ze wilde dierenarts worden.'

NEW YORK - De energieke jazzdrummer Matt Wilson valt stil aan het einde van zijn concert in het New Yorkse muziekcafé Jazz Standard. 'Deze song is voor mijn vriend Jimmy Greene', mompelt hij in de microfoon. 'Ik weet niet of u het weet, maar zijn meisje kwam om in Newtown.'


Kort nadat hij met zijn gezin naar Newtown was verhuisd, verloor de saxofonist Greene zijn dochter tijdens de schietpartij in de Sandy Hook-school en de band van Wilson speelt een jazzy, melancholiek eerbetoon. Tijdens het nummer - So This Is Christmas - kun je een speld horen vallen in de volle kroeg. Meer dan één bezoeker veegt in het halfdonker zijn wangen droog.


Terwijl het nationale debat zich sinds 'Newtown' toespitst op veiligheid en wapenbezit, kan de regio rond New York en Newtown (Connecticut) de rouw nog onmogelijk afschudden. Er is geen ontkomen aan de namen en beeltenissen van de 28 doden, aan de details over de begrafenissen, aan de verhalen over moed en verlies en korte, afgekapte levens.


De Newtown Bee is een 'gemeenschapskrant' in het getroffen stadje ten noordoosten van New York. Trouw plaatst de Bee de ene necrologie na de andere, die prompt in The New York Times en op de lokale radiostations worden herhaald .


De 6-jarige Charlotte Bacon, bijvoorbeeld, lachte eigenlijk altijd. Ze hield van de kleur roze en van taekwondo met haar broer en vader. 'Sinds ze twee was, wilde ze dierenarts worden.'


Jesse Lewis (6) had ook al zo'n aanstekelijke lach. Toen op vrijdag 14 december schoten klonken, rende Jesse de gang in om te helpen. 'Zo leidde hij zijn leven, onbevreesd, vol met moed en kracht.'


Emilie Parker (6) was iemand die onophoudelijk mensen knuffelde, meldt de krant. Haar vader Robbie was de eerste die kort na de massamoord de media toesprak - onder meer om de nabestaanden van de schutter te condoleren. Vorige week bracht hij het lichaam van Emilie terug naar de westelijke staat Utah, waar het gezin vandaan kwam.


Daar werden de Parkers verwelkomd door duizenden mensen en nog meer roze strikken, als symbool voor gedeelde, nationale rouw. Parker zei door de massale steunbetuiging in te zien hoe de dood van zijn dochter, de negentien andere kinderen en zeven volwassenen méér is geworden dan een particulier drama.


Heel Amerika leeft mee, in de donkerste dagen van het jaar. Zeker in de 'tri-state'-regio - de stadsregio waar de staten New York, New Jersey en Connecticut samenkomen - is iedereen bezig met het drama. De 'helden van Newtown' blijven fascineren. De 'troosthonden' die onophoudelijk geaaid kunnen worden, de gedenkplekken vol bloemen en kaarsen, de woede tegenover de (omgekomen) moeder van de dader omdat haar wapens beschikbaar waren; geen dag gaat voorbij zonder verhalen over alles dat met 'Newtown' te maken heeft.


Misschien komt het doordat Kerstmis in aantocht is: de rol van God in het collectieve rouwproces is opvallend. Newtown ligt vlak bij New York, de overwegend goddeloze megastad. Maar Newtown is een oud, gelovig stadje. En de diensten voor de 'engelen', zoals de omgekomen kinderen en leraren worden genoemd, staan bol van de christelijke retoriek. 'Net als Jezus gaf Annie haar leven voor haar vrienden', zei kardinaal Timothy Dolan op de begrafenis van de onderwijzeres Anne-Marie Murphy. Zij werd van dichtbij doodgeschoten terwijl ze een leerling in haar armen probeerde te beschermen.


Ook de saxofonist Jimmy Greene put kracht uit de overtuiging dat Ana naar een betere plek is vertrokken. 'Hoezeer ze hier ook wordt gemist', zei de muzikant wiens dochter in Jazz Standard werd herdacht, 'Ana is ons voorgegaan naar het paradijs.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden